Καλατζιήςςςςς καλατζιήςςςς

Ήταν Άνοιξη, πριν το Πάσχα. Μόλις είχαν κλείσει τα σχολεία.
Οι δουλειές για το Πάσχα πολλές, και η μάνα μας με την Ασήμω την κοπέλα του σπιτιού, φρόντιζαν στις γιορτές όλα να είναι ωραία.
Από βραδύς η μάνα μας είπε στη γιαγιά μας.
Μάνα άκουσα τον καλατζή που έρχεται από τις Φιλιάτες, τι λες, μαζεύπουμε τα αγκειά στο πηγάδι σαν περάσει να τον φωνάξω να τα γανώσει;
Αφού έχουμε και στο παζάρι γιατί να τα δώσουμε σε ξένο;
Πέρσυ σε κείνον τάδωσα και μούκανε καλή δουλειά. Ύστερα που να κουβαλάω σιακάτ τόσα χάρχαλα και τζουμπλέκια.
Καλά στείλτον μετα και σιαπάν. Καλύτερα φέρτον εσύ στη βρυσπούλα θα τα έχω μαζωμένα στο πεζούλι της καρυδιάς.
Την άλλη μέρα σαν άκουσε η μάνα μας τον καλαντζη να φωνάζη καλατζιής καλατζιής τον φώναξε.
Έλα σιαπάν κατα δω….και άνοιξε την οξώπορτα.
Η μάνα μου είχα αναμμένη φωτιά εκεί που έβαζε μπουγάδα.
Είχε κατεβάσει και ένα κούτσουρο να κάθεται ο καλατζής, που τον λέγανε και γανωτζή και γανωματή.
Έβγαλε και τα αγκειά και μεις κάτσαμαν να δούμε πως θα τα καλα’ι’σει.
Ήταν τόσο όμορφα καλα’ι’σμένα και λαμπερά, καλύτερα από καθρέφτες.
Είχε βγάλει η μάνα μας όλα να ντεψιά τα σινιά τους νταβάδες τα κακάβια τα τηγάνια τα σαγάνια και την πλαδαρή κατσαρόλα που έκανε τους ντολμάδες. Δίπλα σε ένα κατσαρολάκι είχε τα κουταλοπείρουνα.
Ρώτησε η μάνα μας τον καλατζή, πρώτα να φας ή θα πιεις καφέ;
-Κάνε καφέ και λίγο ψωμοτύρι γιατί βλέπω πολλά και δεν ξέρω αν προλάβω να φωνάξω να βρω κι άλλη δουλειά.
-Δεν θα φωνάξεις, του είπε η μάνα μου. Σαν τελειώσεις θα σε πάω στης πεθεράς μου το σπίτι, μόνο να τα προσέχεις πέρσυ ένα σινί χάλασε γλήγορα.
-Καλά κυρά Βέργω μπορεί να έτυχε.
-Πήρε ένα σινί με μια λαβίδα και έριξε μέσα κάτι, το γύρισε να πάει παντού. Μετά έριξε μια σκόμη και έτριψε το σινί αρκετά δυνατά.
Τα μάτια μας, ήταν καρφωμένα πάνω του.
-Αεί μανάρι μου φέρε μου λίγο νερό.
Έτρεξα να φέρω ένα χαλκό νερό και κάθησα να βλέπω.
Μετά έριξε κάτι άλλο που το είπε νησιαντήρι και το σκούπιζε να πάει παντού.. Μετά άμα ρίξεις αυτό κολλάει καλά το καλάι και γίνεται σωστή η δουλειά..
Σαν σκούπισε το νησιαντήρι έριξε το καλάι. Το καλάι το είχε λοιωμένα σε ένα χάλκωμα δικό του στην άκρη της φωτιάς.
Αυτό το έφερε γύρω γύρω όπως και τα άλλα, μετά με ένα μεγάλο πανί σαν πατσαβούρι που το έφερνε γύρω γύρω πολ΄λές φορές το τελείωνε..
Όλα αυτά τα έκανε πάνω από την φωτιά. Δε καιγότανε, ούτε ιδρωνε…
Εμείς καθήσαμε ακόμη πιο μακρυά όμως αυτός τίποτε εκεί πάνω από την φωτιά….
Αφού τελείωνε κάθε σκεύος το έριχνε στις μεγάλες λεκάνες με νερό από το πηγάδι που έριχνα εγώ κάθε τόσο,να είναι κρύο το νερό.
Σε μια κατσαρόλα η μάνα μου έβραζε πύτουρα με νερό και με αυτό το νερό έπλενε τα καλα’ι’σμένα η Ασήμω….
Τότε τα είδη της κουζίνας στα χωριά μας ήταν από χαλκό. Αυτά οξυδώνονταν και πάθαινες δηλητηρίαση, που πέθαινες.
Για να είναι καλά τα κατσαρολικά, να μην οξυδώνονται, τα καλά’ιζαν ή όπως έλεγε ο παππούς μας, τα επικασσιτέρωναν,,, άστο μεγάλη λέξη τα καλάιζαν.
Τα χαλκώματα στα χωριά μας τα λένε και μπακίρια.
Πολλές φορές, ο καλατζιής φώναζε, μπακίριαααα γανώνωωωω μπακίριαααα γανώνωωωω ο γανωτήηηηης ή ο γανωτζήηηηης
Σπάνια τρύπαγε κανένα χάλκωμα τότε ο καλατζής του έβαζε κομμάτι και μετά το καλάιζε.
Φαίνεται πως θα ήταν ακριβά.
Υπάρχει δε μια παροιμία που λέει. Θέλει κώλο κι άλλο κώλο και φελί, <ή κομμάτι > από άλλο κώλο. δηλαδή είναι άχρηστο δεν μπαλώνεται άλλο.
Μόλις βάφτιζε η νονά το παιδί το πρώτο που του έκανε δώρο ήταν ένα χάλκωμα. Όσο κι αν σας φανεί παράξενο στα προικιά τα χαλκώματα ήταν στην πρώτη θέση. Πολλές φορές τα ζύγιαζαν και έλεγαν οι γονείς. Της δώκαμαν και τριάντα οκάδες μπακίρια.. Γιατί σε κάποιες κοπέλες δίνανε και μαγγάλι χαλκωματένιο χαλκωματένιο, ακόμη και χαλκωματένια σίτα που δεν χάλαγε ποτές.
Σαν τελείωσε τα δικά μας ο καλατζης, έφαγε πλαστάρι με ψωμί ελιές και αυγά τηγανισμένα που του έβαλε η μάνα μας.
Μετά τον πήγε στη γιαγιά να καλα’ι’σουν και της γιαγιάς. Το πιο δύσκολο ήταν τα πειρουνάκια.
Τα χαλκώματα ήταν τόσο γυαλιστερά σαν ασήμι και μέσα τους έβλεπες το πρόσωπό σου.
Έτσι έλεγε η μάνα μου, μα εγώ δεν το είδα μέσα στο σινί η στο κακάβι το προσωπό μου ποτέ.
Τον άνθρωπο αυτόν το βρήκα στο Μενίδι μετά από τριάντα χρόνια ίσως και πιο πολλά.
Ήταν πατέρας της γυναίκας ενός φίλου μας μηχανικού αυτοκινήτων.
Το έφερε η κουβέντα και τον παρακάλεσα αν μπορεί να μου καλα’ι’σει ένα σινί και έναν νταβά.
Τον ρώτησα για τα υλικά πυ έβαζε και ο άνδρας μου του είπε. Μη της λες τίποτε αυτή μπορεί να σου κλέψει την δουλειά.
Μακάρι κάποιος να την κλέψει γιατί αυτή η δουλειά θα χαθεί.
Λοιπόν μπαρμπα Φώτη ποια είναι τα μυστικά της καλής δουλειάς.
Το κέφι και η αγάπη για την δουλειά.
Τι ήταν τα υλικά σου. Μου τα λες με την σειρά.
Ωρέ διάολε δουλειά έχεις μη μου πεις πως θες να γίνεις και καλατζιής.
Έβγαλα το τετραδιάκι μου και έγραψα.
Πρώτα βάζω σπίρτο.
Τι σπίρτο;
Έτσι το λένε σπίρτο.. Μετά το τρίβω με κορασάνι. μετά, ρίχνω μέσα το νησιαντήρι και μετά το καλάι
Αυτά είναι τα μυστικά μα το πιο μεγάλο μυστικό είναι το μεράκι για την δουλειά.
Γύριζα πόλεις και χωριά. Κοιμούμουν όπου έβρησκα. Έτρωγα ότι μου έδιναν στα σπίτια που δούλευα και μάζευα τον κούμπο για το σπίτι μας.
Πενήντα λίρες προίκα έδωκα σε κάθε μια τσούπρα μου και είχα τρεις του Θεού.
Καλά ήταν. Μου έφκιαξαν δίπλα στο σπίτι τους ένα τσιοτόρι και ζω με την βάβω μου. Μας λενε να πάμε μέσα στο δικό τους σπίτι όμως αυτοί μιλάνε φωνάζουν και μεις μάθαμε στην ησυχία δεν τα μπορούμε αυτά. Δεν μπορούμε ούτε τις φωνές.
Ύστερα γέροι είμαστε μας φεύγει και καμιά,,, άσε, σπίτι μας, μοναχοί μας, αντρεπώαστε εμείς με την βαβούλα μου…
Καφέ κάνουμε το πρωί και τρώμε και μπισκότες. μετά πάω στο φούρνο και παίρνω ψωμί φρέσκο που το τρώμε με χαλβά. Δεν έχουμε ζάχαρο. και το βράδυ τρώμε το Χειμώνα τραχανά το Καλοκαίρ γιαούρτι. Το μεσημέρι τρώμε στην μεγάλη κόρη μας.
Και ανάμεσα φκιάνει η βάβω τηγανήτες ή τρώμε μπανάνες που είναι μαλακές.
Και μπισκότες έχουμε και μεγάλο ψυγείο. Ένα μεράκι έχω μα δεν το λέω. Να πάω να πεθάνω στο χωριό μου.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Σεβασμιώτατοι βοήθεια

Σεβασμιώτατοι και Παναγιώτατε σας παρακαλούμε να μην αφήσετε το ποίμνιον σας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές μόνο του.
Οι Έλληνες είναι πάντα κοντά στην εκκλησία μας.
Με κάθε τρόπο βοηθούν στο έργον της εκκλησίας μας.
Τώρα ο ξαφνιασμένος και τρομαγμένος λαός μας, ζητά να ακουμπήσει όπως πάντα σε όλες τις δυσκολίες του στην εκκλησία.
Σεβασμιώτατοι ο λαός θέλει να αγωνισθεί υπέρ Βωμών και Εστιών θέλει να αγωνισθεί για την Μακεδονία μας.
Σας παρακαλούμε μην μας προδώσετε.
Ας είναι το ευλογημένο ράσο και ο Σταυρός μπροστά.
Αν χάσουμε την Μακεδονία η Ελλάδα θα χαθεί.
Ποιμένες σας χρειαζόμαστε.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ

Συλλαλητήριο στον Λευκό Πύργο 21 -1 – 2018
Η Ελλάδα μας περιμένει όλους μαζί στον Λευκό Πύργο.
Η Μακεδονία μας περιμένει.
Όλοι μαζί να βρονροφωνάξουμε.
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ο Αλέξανδρος, ήταν Έλληνας μιλούσε Ελληνικά και πίστευε στους Θεούς της Αρχαίας Ελλάδας.
Οι σλαύοι ήταν άλλη φυλή, μιλούσαν σλαύικα δεν είχαν καν Αλφάβητο και ήρθαν στα βόρεια της Ελλάδας το 600-700 μετά Χριστόν.
Αλφάβητο τους έκαναν οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος.
Όπως και οι αλβανοί που δεν είχαν αλφάβητο.
Τα κόπια ας μην ονειρεύονται ας θυμηθούν αυτό που τους είπε ο Γκλιγκόροφ, εμείς είμαστε σλαύοι.

Προς τους πατριώτες Ηπειρώτες με αγάπη

Φίλοι μου, εδώ και πολλά χρόνια μας πιπιλίζουν το μυαλό με τον πλούτο των πετρελαίων και την ζωή χαρισάμενη που θα κάνουμε. Κάθε μέρα μας έπριξαν με τον πλούτο πετρέλαιο, δις εδώ, δις εκεί, δις παραπέρα. Ναι, αλλά όχι για τον λαό. Για τις εταιρείες πετρελαίου και τα τσιράκια τους.
Ναι τα πετρέλαια λοιπόν είναι πλούτος.
Δυστυχώς αυτόν τον πλούτο δεν τον χαίρονται οι χώρες που τον έχουν.
Αυτόν τον πλούτο τον χαίρονται οι εταιρείες πετρελαίου, οι εφτά αδελφές που έλεγαν οι παλιοί.
Όποιος έχει μάτια βλέπει.
Η Αλβανία βγάζει εδώ και χρόνια πετρέλαια όμως οι φίλοι μας αλβανοί ξυπόλυτοι και πεινασμένοι ξεχύθηκαν στην Ελλάδα μας για να δουν Θεού πρόσωπο. Και είδαν γιατί μπορεί να υπάρχουν και οι φονιάδες, βιαστές, κλέφτες, όμως ο πολύς λαός είναι λαός εργατικός, τίμιος, που αγωνίζεται να σπουδάσει τα παιδιά του να κάνει τη ζωή του καλύτερη.
ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΦΕΡΑΝ ΠΛΟΥΤΟ ΕΥΤΥΧΙΑ
Πάμε τώρα στην Λιβύη μια χώρα που ο δικτάτορας Καντάφι είχε κάνει χώρα πρότυπο. Όλοι είχαν σπίτι, αυτοκίνητο, περίθαλψή και εργασία.
Οι πετρελαιάδες και οι χώρες οι παλιές που τις είχαν αποικίες, μπήκαν μια μέρα και η χώρα καταστράφημε.
Το πετρέλαιο λαθραία, περνάει στην παγκόσμια αγορά.
Το αίμα κυλάει στους δρόμους και οι πετρελαιάδες τρίβουν τα χέρια τους, γιατί έτσι έχουν τον πλούτο της Λιβύης στα χέρια τους, ενώ ο λαός με τις βάρκες της απελπισίας, πνίγεται στην θάλασσα που τους οδηγεί ο φόβος….
Το Ιρακ είναι η χώρα που κατέστρεψαν οι φίλοι της δύσης με αρχηγό τις ΗΠΑ γιατί λέει είχαν πυρηνικά. Δεν είχαν αλλά τι σημασία έχει. Έβαλαν για καλά το πόδι τους μέσα αυτοί που χιλιάδες νέους τους έθαψαν στην άμμο.
Τώρα τα πετρέλαια είναι δικά τους..
Στην Υεμένη έπεσαν να την φαν δεν ξέρουμε και πολλά για ότι γίνεται εκεί.
Το Ιραν η παλιά Περσία, τους μπήκε στο μάτι αλλά επειδή έδω πέφτει λόγος και στην Ρωσία και στην Κίνα ίσως και να τη γλυτώσει ίσως…..
Και μια χώρα που προσπαθούν να την τελειώσουν για να της πάρουν τα πετρέλαια η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ.
Εκεί όταν ο Τσάβες τους έδιωξε και άρχισε να κοιτάει τον λαό του η Δύση δεν το άντεξε.
Ο πόλεμος για την αρπαγή του μαύρου δέρατος καλά κρατεί.
Πολλές χώρες τις Αφρικής έχασαν τον γηγενή πληθυσμό τους που κατασφάχτηκε από τους πολιτισμένους…………..
Ας ελπίσουμε πως ο λαός για μια φορά θα κερδίσει τους παγκόσμιους γκάνκστερ που τρώνε το ψωμί των λαών της γης,, του κόσμου όλου.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Πετρέλαια Ζωή ή Θάνατος;

Στα μουλωχτά, τον καιρό των μνημονίων έγινε το ξεπούλημα της χώρας.
Ξεπουλήθηκαν τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι άνθρωποι που σαν την εποχή του 1960 έφυγαν να παν να βοηθήσουν τις ξένες χώρες.
Εκείνο που δεν τόλμησαν να κάνουν όλα τα χρόνια της ευμάρειας οι παλιοί το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Έβαλε την ταφόπετρα στην χώρα για 99 χρόνια.
Μας έβαλε κάτω από την μπότα των δανειστών για 99 χρόνια.
Ανάμεσα σε όσα πούλησαν ήταν και κάτι που από καιρό το ήθελαν οι ξένοι μα το ήθελαν μπιτ παρά.
Και έτσι με τον ΣΥΡΙΖΑ προετοίμασαν το έδαφος. Προδότες υπήρχαν και υπάρχουν και στα άλλα κόμματα και αποκόμματα ρετάλια της οκάς.
Ανάμεσα σε όλα που ξεπούλησαν ήταν και τα πετρέλαια της χώρας.
Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστά τα πετρέλαια της Ελλάδας μας.
Είναι όμως με τις παλιές μεθόδους πιο ακριβά, οπότε τα είχε ο παγκόσμιος κυβερνήτης και τα τσιράκια του για εφεδρεία.
Και αφού μας πτώχευσαν άρχισαν να ξεκοκκαλίζουν τον πλούτο της χώρας μας.
Έτσι σιωπηρώς και αθορύβως όπως η γάτα σκεπάζει τα σκατά της, πούλησαν όλη την Ήπειρο και τα νησιά του Ιονίου μόνο για 130.000.000 ευρώ.
Μετά έδωσαν εντολές στην Περιφέρεια και τους Δημάρχους να σκάσουν. Και σαν τα σαλιγκάρια το Καλοκαίρι μαζεύτηκαν στα καβούκια τους για να μην τους πάρει είδηση κανείς.
Έλα όμως που τα συνεργεία του θανάτου δεν είναι αόρατα.
Και δω αρχίζει το βο μέρος της καταστροφής και της επανάστασης.
Κάποιοι δεν ανεχθήκαμε την προσβολή. Τα νιάτα μας βγήκαν στους δρόμους για την σωτηρία του τόπου μας.
Μίλησαν λοιδωρήθηκαν αλλά σιγά σιγά οι γραφικοί γίναμε ποτάμι.
Σήμερα τρέχουν να μας ενημερώσουν αλλά είναι αργά.
Παραδείγματα σκοτεινά πιο κάτω.
Δήμαρχος Πωγωνίου προς τον κόσμο που ζητούσε ανάκληση της απόφασης παραχώρησης της γης μας άνευ αντιτίμου στους πετρελαιάδες.
Η ερώτηση ήταν. Κύριε Δήμαρχε διαβάσατε την ypeka.gr του Υπουργείου για τις επιπτώσεις και τις συνέπειες;;;
ΌΧΙ. Ουτε τις διάβασα, ούτε θα τις διαβάσω….
Το είδα στο βίντεο και λέω δεν μπορεί να είναι τόσο ζώον…
Μπράβο στους προδότες που έχουμε στα σύνορα της χώρας μας.Γιατί ο Δήμος Πωγωνίου είναι δήμος των ΣΥΝΟΡΩΝ μας..
Κύριε Δήμαρχε η χώρα δεν είναι τσιφλίκι σας. Δεν είναι δική σας να την δίνετε τζάμπα στους πετρελεάδες.
Κατάλαβες και συ και ο πρόεδρος του συμβουλίου σου που τα έβαλε με τον κόσμο που δεν ήταν τυχαίος.
Ο προεδρός σου ίσως είναι αυτός που πιστεύει πως σε μια δυο γενιές δεν θα υπάρχουν Έλληνες. Αν έτσι σκέφτεται να μας το πει…να τον μουτζώσουμε.
Στο Συμβούλιο είχαν έρθει τα νιάτα του τόπου μας, με τις περγαμινές τους τα πτυχία τους και τα μεταπτυχιακά τους.
Κύριοι είστε προδότες παραχωρήσατε την γη της Ελλάδας χωρίς αντίτιμο.
Την πααχωρήσατε εσείς που όταν κάποιος κόψει ξύλα να ζεστάνει την φαμίλια του του βάζετε πρόστιμό.
Είμαι εναντίον της λαθραίας κοπής δένδρων.
Είμαι υπέρ του να βγαίνει το δασαρχείο να σημειώνει ποια δένδρα θα κοπούν για να αναπτυχθούν τα άλλα.
Οι πετρελαιάδες λοιπόν άρχισαν το καταστροφικό τους έργο κόβοντας και αποψιλώνοντας ολόκληρα δάση και πλαγιές.
Κάνουν τρύπες για φουρνέλα από 15-80 μέτρα βάθος. Εκεί θα σκάζουν τα φουρνέλα κάθε 60 μέτρα μας έχουν πει. Υπάρχουν τρύπες που είναι κάθε 15 μέτρα γιατί;;;;
Θα τα πούμε όλοι μαζί στους δρόμους. Στις 24 του μηνός όλοι στην ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ. εκεί θα γίνει ο αγώνας που άρχισε από τα όρη του Γκορύλα και της Χιονίστρας. Την Ρίζα και την Ντουσκάρα, την Λαμπανίτσα και σιγά σιγά έφτασε σε πόλεις και χωριά.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Χειμωνιάτικα Βράδυα

Παραμυθιά 1950
Θεέ μου, πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια.
Σαν είμασταν παιδιά, ο χρόνος κυλούσε αργά, δεν βιάζονταν, γιατί τότε ήταν το Καλοκαίρι της ζωής μας.
Και ύστερα Φθινόπωρο, και ύστερα Χειμώνας.
Εδώ, στο Χειμώνα, οι μέρες είναι μικρές δεν προλαβαίνεις να τις δεις και από το μούχρωμα της Αυγής, φτάνουμε στο μούχρωμα της Νύχτας.
Καλημέρα και καλό νύχτωμα σε λίγες ώρες.
Στις ώρες της νύχτας, που ήταν πολλές στα σπίτια μας, χωρίς φωτισμό τις πιο πολλές φορές, μόνο με ένα λαδοκάντηλο και τις φλόγες του τζακιού να πυρώνουν τα πρόσωπα και να κάνουν τα μάτια, πότε να κλαίνε από τον καπνό και πότε να λάμπουν από τις φλόγες της φωτιάς, και πότε από τα κρυφά μας όνειρα.
Γύρω από την φωτιά σε μεγάλα στρώματα από άχερα ή ξασμένα φύλλα από τζάφκες καλαμποκιού ή πάνω σε μεγάλα μάλλινα υφαντά μαξηλάρια, όλοι γίνονταν μια οικογένεια.
Ο παππούς έδινε το σύνθημα της βραδυάς.
Η γιαγιά στο νεύμα του, τον ρώταγε τι να βάλει στην φωτιά, για να περάσουν το βράδυ.
Τραχανά, τσάι ή κοκκόσιες [ πρίτσες,πρατσαλίγγες κλπ- ποπ κορν το λένε τώρα] και όλοι έλεγαν, ότι θες εσύ κυρά.Οι πιο πολλοί χαίρονταν την παρέα και δεν μίλαγαν. Στη φωτιά έμπαινε ότι ήταν πιο εύκολο για εκείνη, αυτήν την ώρα. γιατί όλες οι ώρες δεν ήταν ίδιες….
Οι πρώτες κουβέντες ήταν για το πως πέρασαν την ημέρα. Τις δουλειές τους, γιατί μπορεί ο Χειμώνας να μη έχει πολλές δουλειές έχει όμως δύσκολες δουλειές. Τα ζώα στην βοσκή αν πέφτει τσάφνη δεν βρήσκουν χόρτα να φαν. Αν βρέχει που να τα πας…
Ακόμη πολλές φορές τελείωναν τα τσάκνα[ προσανάματα ή για το κάψιμο του φούρνου ] και άντε να πας για πουρνάρια μέσα στο κρύο… Εδώ όμως η ζωή είχε κανόνες και δεν μπορούσες να αλλάξεις ούτε ένα και.
Ο παππούς μας είχε την φροντίδα του περβολιού και το μαγαζί.
Ένα βράδυ ο παππούς μας, έφερε μέσα στο χειμωνιάτικο, την κατσίκα μας, την Μαρίκα.
Άσπρη μεγαλώσωμη μαλτέζα, ήσυχη που εμείς την κάναμε και άλογο.
Έστρωσε η γιαγιά ένα μεγάλο τσουβάλι σε μια γωνιά στο χειμωνιάτικο και της έβαλε να ξαπλώσει..
Η κοιλιά της ήταν φουσκωμένη θα μας έκανε κατσικάκια.
Της έβαλε η γιαγιά και λίγο καλαμπόκι και έβαλε να βράσει τον τραχανά.
Παππού, άντε τελειώνετε οι μεγάλοι, θέλουμε παραμύθι.
Τα παραμύθια θα τα πούμε σε λίγο, είπε ο παππούς μας.
-Λένη νομίζω πως σε λίγο τα παιδιά πρέπει να πάνε μέσα, είπε ο παππούς, έχετε και κει το τζάκι έτοιμο;
-Έτοιμο είναι είπε η Γιωργίτσα και γω μέσα θα πάω δεν μπορώ να βλέπω.
Με έπιασε η περιέργεια και παρακάλεσα τον παππού να μείνω να βλέπω.
Άλλαξε μια ματιά με τη γιαγιά και είπε να βλέπεις; Ας μείνει.
Δεν πέρασε παρά λίγη ώρα και η Μαρίκα έβγαλε μια δυνατή φωνή, μπεεεεε και σηκώθηκε όρθια.
Η γιαγιά πήγε κοντά της και την χά’υ’δευε.
Πριν περάσου λίγα λεπτά, ένα άσχημο σακκουλάκι βγήκε από την Μαρίκα που η γιαγιά μου κάτι του έκοψε. Έκλεισα τα μάτια δεν ήθελα να βλέπω.
Πήγαινε μέσα, μου είπε ο παππούς και έφυγα ευχαρίστως.Δεν ήθελα πια να βλέπω.
Σε λίγη ώρα, μας φώναξαν να πάμε όλοι μαζί να δούμε και να φάμε τραχανά και τηγανήτες.
Η Μαρίκα μας κουρασμένη έγλυφε τα τέσσερα υπέροχα κατσικάκια. Άσπρα σαν τη μάνα τους.
Πότε ήταν όρθια και έσπρωχνε πότε το ένα και πότε το άλλο να φάνε και πότε ξάπλωνε έτσι που τα μωρά της να μπορούν να πίνουν γάλα….
Βλέπετε μας λέει ο παππούς. Τα ανθρωπάκια όταν γεννιούνται θέλουν μήνες να σηκωθουν να περπατήσουν να μιλήσουν.
Τα κατσικάκια όπως αμέσως όρθια.
-Και δεν πάνε και σχολείο είπε ο Δημήτρης, που τότε πήγαινε στο νηπειαγωγείο..
-Δημήτρη μου όλες οι κατσικούλες είναι δασκάλες.
Και γω ήθελα να πω όχι δεν είναι, αφού δεν πάνε σχολείο, όμως ο παππούς ήξερε, και κάποτε θα μας τα μάθαινε και μας. Πριν γίνει αξιωματικός ήταν δάσκαλος.
Βέβαια υπάρχουν και πολλά άλλα ζωάκια συνέχισε ο παππούς που γεννιούνται αδύναμα. Να τα χελιδονάκια και όλα τα πουλιά θέλουν χρόνο να βγάλουν φτερά και να δυναμώσουν τα φτερά τους, για να μπορούν να πετάξουν. Ακόμη σε μακρυνές χώρες υπάρχουν ζώα με μάρσυπο. Αυτό είναι ένα σακκούλι στην κοιλιά τους, που βάζουν τα αδύναμα μωρά τους μέχρι να μεγαλώσουν και να βγουν στην ζώη.
Θυμάται κάποιο πως τα λένε;
Καγκουρώ με πρόλαβε ο Φάνης και γω, ήμουν χαρούμενη γιατί ήμουν η δασκάλα του. Ήταν δεν ήταν τότε τριών χρονών.
Έτσι, εκείνο τον Χειμώνα, είδαμε το θαύμα της ζωής.
Βέβαια η εκπαίδευση δεν τελείωσε. Όταν κάποτε ήρθαμε στην Αθήνα, ο πατέρας μας, μας πήγε στο Εθνικό Μουσείο και κει είδαμε τον τοκετό στην αρχαία εποχή. Τα μικρά πύλινα αγαλματάκια που ήταν με τάξη ταχτποποιημένα πάνω σε ένα ράφι,έδειχναν την έγκυο,το μωρό, τον γιατρό την μαία και τα όργανα των δύσκολων τοκετών όπως κουτάλες…..
Έτσι περνούσαν τα χρόνια των παιδικών μας χρόνων.
Και πότε τα βράδυα περνούσαν με παραμύθια και ιστορίες, και κάποτε με απρόοπτα όπως ο τοκετός της Μαρίκας μας.
Την άλλη μέρα η γιαγιά έκανε πίτα με το πρωτόγαλο που το λένε γκουλιάστρα και δεν ξέρω γιατί το λένε έτσι. Εγώ δεν έφαγα γιατί μου μύριζε οι άλλοι την έτρωγαν ευχαρίστως. Η Γιωργίτσα ούτε να τη δει. Ήταν η καλομαθημένη μας.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Οι μαντινάδες του Κρητικού

Τον Ερντογάν τον είδαμε
προσφάτως στις ειδήσεις
κι ακούσαμε τσ΄απόψεις του
για αναθεωρήσεις.
Είς την Αθήνα βρέθηκε
εκείνος καλεσμένος,
κι ήταν μεγάλη η φούρια του,
ήρθε νταβραντισμένος.
Αμφισβητεί τα σύνορα,
θελ΄η καρδιά του άλλα,
όρια πιο ευρύχωρα,
όρια πιο μεγάλα.
Του στέλνω ένα μήνυμα
κι αν θέλει το λαμβάνει,
αν τη Λωζάνη αμφισβητεί,
κακό δικό του κάνει.
Γιατί ως δείχνουν οι καιροί
ταχιά αναβιώνει
πάλι η συνθήκη των Σεβρών,
τ΄άδικο το σαρώνει.
Αντιγραφή από την εφημερίδα ΕΝΩΣΗ της Κύπρου μας

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ

11/1/2018 η Διεθνής Εταιρεία Ελληνων Λογοτεχνών έκοψε την πίτα της σε μια κατάμεστη αίθουσα που τα νιάτα ήταν η πλειοψηφία με μεγάλη μας χαρά.
Ανάμεσα μας ο πατέρας Καλα’ι’τζάκης πνευματικός μου στα νεανικά μου χρόνια.
Χαρά κυριαρχούσε στην Αίθουσα για τον νέο χρόνο μα και προβληματισμός για το θέμα της Μακεδονίας μας.
Άντιπρόσωποι της Ουνέσκο βράβευσαν την προεδρό μας κυρία Χρυσούλα Βαρβέρη Βάρα.
Έγινε αγιασμός και μετά μίλησε η πρόεδρος και η γραμματέας κυρία Αικατερίνη Μπατάλια.
Το φλουρί έπεσε στο Σωματείο μας.
Η Εταιρεία βράβευσε επτά συγγραφείς.
Ανάμεσά τους και εγώ.
Τα βραβεία δόθηκαν για τα βιβλία που εκδόθηκαν το 2017 αλλά και για το όλον έργο των μελών.
Ευχαριστώ πολύ.
Καλή χρονιά κι ευλογημένη.
Συνάδελφος μου έδωσε ένα ποίημα για την Μακεδονία που θα σας το δημοσιεύσω.
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ
Γιάννης Κων. Τσαρτσάλης
Η Μακεδονία είναι μόνο μία
είναι μόνο μια κι Ελληνική
του Φιλίππου είναι κόρη αιωνία
του Μεγ΄Αλέξανδρου η πατρώα γη.

Μάρτυρες για τούτο τα πολλά αγγεία
τ΄άστρο της Βεργίνας και οι θησαυροί
τα ιερά της Πέλλας ένδοξα μνημεία
και μια ιστορία τρισχιλιετής.

Τρεις χιλιάδες χρόνους γράφουν τα βιβλία
Έλληνες μονάχα ζούσανε εκεί
και ζητάει τώρα μια μικρή φατρία
τ΄άγιο όνομα της να σφετερισθεί.

Η Μακεδονία τελείωσαν τ΄αστεία
ήταν και θα είναι πάντα Ελληνική
Δεν χωράει δόλος και παρερμηνεία
ας το καταλάβουν πια οι σκοπιανοί.

Η Μακεδονία είναι μόνο μία
είναι μόνο μία και Ελληνική
του Φιλίππου είναι κόρη Αιωνία
της Ελλάδας είναι το μισό κορμί.

Έλληνες βροντοφωνάξτε,μ΄ένα στόμα μια φωνή
η Μακεδονία είναι και θα μείνει Ελληνική.
Έλληνες ξεσηκωθείτε ήρθε πλέον η στιγμή
ένα μήνυμα να λάβουν όλοι οι Σλαβοσκοπιανοί.

Για την αντιγραφή
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Ενιαία Ήπειρος

Η ιστορία μιλάει και μεις πρέπει να την ακούμε.
Σας παρακαλώ να διαβάσουμε την ιστορία μας.
Η Ήπειρος είναι η κοιτίς των προελληνικών φύλων.
Ο Γραικός και ο Έλληνας ήταν αδέρφια.
Από την Αρχαία Έλλα και τον Έλληνα, έλαβε η Ελλάδα το ονομά της…
Στην Ήπειρο υπάρχει το αρχαιότερο Μαντείο, Της Δωδώνης, Αρχαίες πόλεις ποτάμια, Νεκρομαντείο.. και αρχαίες πόλεις ποτάμια όπως Κωκκυτός Αχέροντας, κλπ.
Η Ολυμπιάδα είναι Ηπειρώτισσα μητέρα του Μεγάλου Αλέξανδρου..,
Όπου να πάτε στην Βόρειο Ήπειρο θα βρήτε τον Αρχαίο της Ελληνικό πολιτισμό.
Ακόμη εκεί υπάρχει καθαρή Ελληνική Χριστιανική Ορθόδοξη Μειονότητα,, αναγνωρισμένη από τα Η.Ε τον ΟΗΕ.
Η απαράδεκτη ομοιότητα που λένε άποιοι αγράμματοι είναι εκ του πονηρού ας πούμε συνδέοντας,, τα Σκόπια με την Ήπειρο,
Η Βόρειος Ήπειρος το 1914 απέκτησε την Αυτονοκμία της όμως οι φίλοι μας την έδωσαν στην Αλβανία επειδή θα έδιναν το Κόσοβο στην Σερβία.

Σύνταγμα ή κουρελόχαρτο;

Αρθρο 21 /1
Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους καθώς και ο γάμος η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.
Άρθρο 21 /2
Πολύτεκνες οικογένειες,ανάπηροι πολέμου,και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο,καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο,έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.
Άρθρο 21 /3
Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος,της αναπηρίας, και για την περίθαλψη των απόρων
Άρθρο 21 /4
Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.
+++ Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής,καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του κράτους.