Σαρακοστή

Παραμυθιά 1950
Κάπου στο Φλεβάρη αρχή ή τέλος άρχιζε η σαρακοστή που βέβαια είναι μεγαλύτερη.
Οι άνθρωποι τότε είχαν πίστη στο Θεό και φόβο Θεού. Αυτά δεν τα ξεχώριζαν.
Το Πάσχα είναι γιορτή κινητή οπότε και η σαρακοστή αρχίζει λίγο νωρίτερα ή λόγο αργότερα.
Αυτόν τον καιρό της σαρακοστής οι γυναίκες φρόντιζαν και για την καθαριότητα του σπιτιού όπως και την στολή του σπιτιού.
Θα περνούσαμε από τον Χειμώνα Φλεβάρη αρχές Μάρτη μέχρι τον Απρίλη.
Τις φλοκάτες θα αντικαταστήσουν οι κουρελούδες και τα κιλίμια. Στα κρεββάτια θα μπουν οι κρεββατόγυροι.
Θα ασπρίζονταν όλο το σπίτι μέσα και έξω. Μεγάλη σημασία έδιναν και στους ντενεκέδες με τα λουλούδια και στα παρτέρια της εισόδου των σπιτιών.
Μα το Πάσχα, θα είχαν όλοι και κάποιο ρουχαλάκι ή παπούτσια οι γιαγιάδες μια ποδιά κάλτσες και μαντήλι γιαννιώτικο υφαντό σαν γάζα ποδιά. Η γιαγιά μου η Ελένη φόραγε μαύρα γιατί είχε χάσει τον γυιο΄της τον Δημήτρη που ήταν 25 χρονών τραυματίσθηκε και πέθανε από το τραύμα. Η γιαγιά μου η Γεωργία φορούσε το μπλουμιστό γιαννιώτικο μαντήλι και την πράσινη ατλαζένια ποδιά με κέντημα κάτω μια μεγάλη μπορντούρα τριαντάφυλλα και λίγο φραμπαλά και φοδραρισμένη με υφαντή γάζα γιανιώτικη καφέ..
Είχε και την βελούδινη κόκκινη ζακέτα της όσο για φόρεμα πάντα κάτι καλό σαν νύφη στολίζονταν τις πιο πολλές φορές φόραγε ένα μπλε σατέν, και την ασημένια ζώνη της.
Δεν της είχε κάψει ο χάρος την καρδιά, όπως της νύφης της της Θοδωρέσιας που της πήρε τσιούπρα και παιδί..
Ο λαός λέει, μην πας τον Μάη για άλογα την Πασκαλιά για νύφη. Αυτό γιατί τον Μάη τα ζώα έχου μπόλικο χορτάρι και είναι παχουλά και δυνατά και την Πασκαλιά όλα τα κορίτσια φρόντιζαν να είναι καλοντυμένα και ξεκούραστα….
Φρόντιζαν δε πολύ τις αυλές τους και τους κήπους. Φρόντιζαν να έχουν φυτά που αντέχουν στο κρύο όπως φύκους,σκυλάκια, μολόχες, ματζουράνες, αλτάνες.Αυτά για να μην τα χαλάει ο Χειμώνας, αν και στην Παραμυθιά κρύο βαρύ με χιόνια και κάτω από το μηδέν έχει σπάνια. Κάποια πρωινά έχει τσιάφνη, που όμως, μόλις βγει ο ήλιος γίνονται, δροσοσταλιές που λαμπυρίζουν στο πρωινό χάδι του ήλιου και λαμποκοπούν πάνω στα φύλλα σαν μικρά διαμάντια που και αυτά σε λίγο θα χαθούν. Οι αμυγδαλιές λουλουδιασμένες στολίζουν τους κήπους, το ίδιο οι κορομηλιές και οι μπουρνελιές.
Αυτές τις μέρες που ήταν νηστεία δεν τρώγαμε ούτε κρέας, ούτε γάλα ούτε τυριά. Κομμένος και ο τραχανάς.
Έτσι τα πρωινά μας, έμπαινε στο τραπέζι η κασαρόλα με το βουνήσιο τσάι από την Σέλλιανη ή την Λαμπανίτσα. Ελιές τουρσιά μέσα σε λουμινένια δοχεία και ψωμί πάντα πάνω στο τραπέζι τυλιγμένο σε ένα καρώ τραπεζομάντηλο.
Στο σχολείο λίγο πλαστέρι ήταν αρκετό με ελιές ξυδάτες.
Το μεσημέρι, τις Τετάρτες και τις Παρασκευές μια σούπα όσπρια που τρώγονται και αλάδωτα. Έριχναν μέσα στη σούπα μερικές ελιές. Τα βράδυα, πατάτες βραστές με ρίγανη και αλάτι. Καλαμπόκι πρατσαλέγκες η κοκόσιες καρύδια και ξερά σύκα με ψωμί.
Όταν πεινάγαμε μέσα στο παιχνίδι το σιρόπι από τα γλυκά πάνω στο ψωμί ήταμ άριστο. Εγώ την θρεψίνη δεν την έτρωγα μου άρεσαν τα ξερά σύκα με ψωμάκι.
Την Κυριακή, πατάτες στον φούρνο με χόρτα χορτόπιτα χωρίς τυρί,χαλβά ή μπακλαβά.
Σπανακόρυζο,λαχανοντολμάδες,πρασόρυζο,κουκιά σύβρασμα με ρύζι στον φούρνο. Σέλινο με σάλτσα άσπρη λεμόνι αλεύρι λάδι. Ανάμεσα κάποιες μέρες έχει ψάρι που στα χωριά μας ήταν ο μπακαλιάρος ο παστός.
Χίλια φαγητά έκαναν με τον μπακαλιάρο,τηγανητό με αλεύρι. Τηγανητό με χυλό. Στο φούρνο πλακι με πατάτες. Ντολμάδες με μπακαλιάρο. Ρυζόπιτα με μπακαλιάρο. Γιαχνί πατάτες με μπακαλιάρο και πολλά άλλα.
Τα μακαρόνια τα κάνανε με σάλτσα ντομάτας μπλουμ, όπως και το ρύζι.
Από το κατώι έβγαζαν και φασολάκια ξερά περασμένα στο σχοινί,που τα έβαζαν σε βραστό νερό και όταν ήταν έτοιμα τα μαγείρευαν.
Στα κατώγια είχαν και κολοκύθες που τις κάνανε πίτες γλυκές με σταφίδα,και καρύδια.
Βέβαια η Παραμυθιά έχει ξυνά και όλα τα σπίτια είχαν πορτοκαλιές.
Όμως, όλα τα φρούτα μας, τα κάναμε φρουί γκασέ και μας τα έδιναν σαν βραβείο αφού σαν καλά παιδιά κάναμε τον σταυρό μας, πηγαίναμε στην εκκλησία και ακούγαμε τους γονείς μας.
Κέρασμα στα σπίτια γλυκό του κουταλιού.
Γλυκό επίσης ήταν για κέρασμα μα και για όλη την οικογέννεια οι τηγανήτες και οι λοικουμάδες πασπαλισμένα με ζάχαρη.
Μόνο για αρρωστικό σε βαριά αρρώστους θα έβραζαν κόττα ή θα έδιναν γάλα ή τραχανά. Κανονικά νηστεύανε και τα παιδιά.
Πηγαιναμε και στην εξομολόγηση που ο παππούλης μας έδινε την ευχή και μας έλεγε να μην στεναχωρούμε την μαμά μας.
Τότε όλα είχαν άλλο χρώμα και άρωμα.
Όλοι, μικροί– μεγάλοι, πηγαίναμε στην εκκλησία. Οι Χαιρετισμοί, τα ψυχοσάββατα, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Ανάσταση του Λαζάρου η Εβδομάδα των Παθών ήταν που συνέθεταν την ιερότητα, την σκέψη,την ψυχική γαλήνη του κάθε ενός μας.
Ο κόσμος τότε πίστυε, είχε κάτι να περιμένει αφού το Πάσχα μετά την Ανάσταση αναπαυμένοι,μετανοιωμένοι, θα έτρωγαν μαγειρίτσα, γιαούρτι, τυρί φρέσκο, κόκκινα αυγά, κουλούρια. Κρέας λίγο. Αυτό γιατί λόγο της μεγάλης νηστείας πάθαιναν μπούλντα ένα είδος αλλεργείας.
Την άλλη μέρα, θα τρώγαμε στον Αγιώργη ή στο χάλασμα της Παναγιάς το κατσίκι ή το αρνί που έπρεπε να είναι 13-15 οκάδες για να γένει καλό στην σούβλα. Στον νταβά ή στην λαμαρίνα με κληματόβεργες μπορούσε να είναι και 9-10 οκάδες.
Και μετά το Πάσχα όλο γιορτές και πανηγύρια.

«ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ». Δοκιμιακός λόγος του Θεοφάνη Παυλίδη

«Των πρώτων αρχών και αιτιών θεωρητική Αριστοτέλης»

Οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν λέξεις (γλώσσα) και έννοιες (φιλοσοφία), που αποτελούν την πεμπτουσία του περιβάλλοντος εντός του οποίου κινείται, ζει και ενεργεί ο άνθρωπος. Όλοι οι μεταγενέστεροι (παλαιότεροι και σύγχρονοι) ερευνητές και διανοητές, μένουν έκπληκτοι όταν διαπιστώνουν, ότι οι θέσεις και οι απόψεις τους περί του σύμπαντος και ανθρώπινου κόσμου, έχουν ήδη διατυπωθεί με εναργή και σαφή λόγο, από τους προγόνους μας. Η δύναμη των λέξεων και των εννοιών της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, όσο και αν την πολέμησαν και την πολεμούν οι εκάστοτε αδύναμοι και υπό οποιονδήποτε μανδύα εμφανιζόμενοι τυρρανίσκοι της εξουσίας, είναι τόσο μεγάλη, όσο και η παντοδυναμία της ολότητας του σύμπαντος Κόσμου.
Υπάρχει σαφής διάκρισης των λέξεων «κόσμος», «φύση» και «είναι» (με μικρά= ανθρώπινες έννοιες) και «Κόσμος», «Φύση» και «Είναι» (με κεφαλαία = έννοιες του σύμπαντος). Το Είναι της γνώσης (έκφρασης του σκέπτεσθαι που δρα, εμφανίζεται και εξαφανίζεται) μεταβάλλεται παγκόσμια και τοπικά. Ο Λόγος του Κόσμου είναι γλώσσα «Κοσμική» (Θεϊκή). Ο Κόσμος δημιουργεί την Κοσμική Φύση και αυτή τον άνθρωπο, όν κοινωνικό και σκεπτόμενο, που σύμφωνα με τον Ηράκλειτο συμβάλλει και μεταλλάσσει περισσότερο, από κάθε άλλο έμβιο ον, το παιχνίδι του Κόσμου και την πορεία της ιστορίας, όπου συμμετέχουν και σμίγουν έρωτας και θάνατος, λόγος και τέχνη. «Αρχή και τέλος σμίγουν: δομή και κύκλος του αινιγματικού χρόνου» (Αξελός και Χέγκελ). Η ορθή λογική χρήση – συμμετοχή των ανθρώπινων πράξεων, στο παιχνίδι αυτό του Κόσμου, όταν βρίσκονται σε αρμονική σύζευξη – σύγκλιση με τις διαδραματίζουσες δυνάμεις της Φύσης, αποτελεί το διαβατήριο της αρμονικής του ένταξης στονΚόσμο. Αντίθετα, η μη ορθή χρήση – συμμετοχή του ανθρώπου στον συμπαντικό λόγο επιφέρει βαρύτατες συνέπειες, όχι όπως θεωρεί ο ανόητος – αγνώμων άνθρωπος στον Παγκόσμιο «Κόσμο», «Φύση»και «Είναι», αλλά στον δικό του μικρό «κόσμο», «φύση» και «είναι». Παραφράζοντας δε τον ποιητή στον κόσμο τον μικρό και όχι στον Κόσμο τον Μέγα.
«Γνώμαις ορθοτάτηση συνών αδιάφθορος αεί, πολύπειρος, αβλάπτως πάσι συνοικών τοις νομίμοις, ανόμοις δε φέρων κακότητα βαρείαν» = Όταν ο άνθρωπος συμπεριφέρεται ορθώς (λογικά) καθίσταται αδιάφθορος, ενώ όταν δρα άλογα (άσκεπτα) θα υφίσταται βαρειές κυρώσεις και μεγάλη ζημία (Ορφικά)
Οι επιστήμονες συχνά αναζητούν λύσεις – απαντήσεις του Έμβιου Κόσμου στην ιδιαιτερότητα των πραγμάτων αγνοώντας τη βασική αρχή, ότι η αρχή είναι το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα η αρχή, όπως η θρησκεία μας εναργώς περιγράφει (χους ην και εις χουν απελεύσει). Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την γνωστή σε όλους αμφίδρομη εξίσωση της φωτοσύνθεσης, η οποία περιγράφει με απόλυτη σαφήνεια το παιχνίδι της ζωής και του θανάτου.

Νερό + Διοξείδιο του άνθρακα + Ηλιακή ενέργεια ==> Ζώσα (μάζα – ενέργεια) + Οξυγόνο
και αντίστροφα
Ζώσα (μάζα – ενέργεια) + Οξυγόνο ==> Νερό + Διοξείδιο του άνθρακα + ενέργεια ζωής
Η παραπάνω βασική εξίσωση της Κοσμικής αλυσίδας περιγράφει ότι ο θάνατος της ζωής (αποσύνθεση – αποδόμηση- ανοργανοποίηση) αποτελεί ταυτόχρονα το τροφικό υπόστρωμα δημιουργίας νέας. Αν ο άνθρωπος δεν αντιληφθεί τη θέση του στην παραπάνω εξίσωση της ζωής, ως αποτέλεσμα του θανάτου και του θανάτου, ως αποτέλεσμα της ζωής, τι φυσικότερο από τον Κόσμο να τον αποβάλλει και τότε το τέλος της συμμετοχής του ανθρώπου στο παιχνίδι του Κόσμου, θα είναι οριστικό. Παράλληλα ο τρόπος συμμετοχής του ανθρώπου στο παιχνίδι του κόσμου, διαμορφώνει τη φυσική και ψυχική του υγεία και ισορροπία.
Ως περιβάλλον νοούμε το σύνολο των υλικών και πνευματικών πραγμάτων και εννοιών, που διαμορφώνουν το χώρο που κινούνται, βιώνουν, μεταλλάσσονται και εξελίσσονται τα αβιοτικά και βιοτικά στοιχεία του Σύμπαντος Κόσμου. Η αρχαιοελληνική αντίληψη για το περιβάλλον και το φυσικό κόσμο διέπονταν από τις αρχές της αιωνιότητας, της ανανέωσης και της ανακύκλησης των φυσικών στοιχείων και φαινομένων. Η αέναη – άφθαρτη αυτή εναλλαγή των επιμέρους μορφών του περιβάλλοντος, αποτυπώνεται ανάγλυφα στην Ηρακλειτική θέση των άφθαρτων, αλλά αενάως εναλλασσόμενων και μετασχηματιζόμενων φυσικών στοιχείων και φαινομένων του Σύμπαντος Κόσμου:
«Τα πάντα ρει σε ένα αιώνιο γίγνεσθαι, με έλλογο λόγο και με μεταφορά ενέργειας (μέσω της φωτιάς κατά τον Ηράκλειτο) και με κυκλική κίνηση των αντιθέτων»

Στο σημείο αυτό λαμβάνοντας ως αφορμή τη ρήση του Ηράκλειτου «Τα πάντα ρει σε ένα αιώνιο γίγνεσθαι», ρήση, που κατά την ταπεινή μου άποψη αποτελεί την ωραιότερη και πληρέστερη απόδοση της αφθαρσίας της ύλης, αναρωτιέμαι πότε εμείς οι Έλληνες θα αποδώσουμε πνευματική δικαιοσύνη στους προγόνους μας παρέχοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Δυστυχώς η ευρισκόμενη, μακράν της ουσίας των πραγμάτων, διδάσκουσα τεχνολογική, υλικοανθρωποκεντρική, δυτικότροπη παιδεία μας, συνεχίζει να αγνοεί και να μην αναφέρεται στην πηγή των πραγμάτων, που πρώτοι οι αρχαίοι πρόγονοί μας εξέφρασαν, με απόλυτη σαφήνεια και ενάργεια, αλλά στους όψιμους ξένους αντιγραφείς της αρχαιοελληνικής διανόησης.
Για τους αρχαίους Έλληνες οι καταστροφικές αλλοιώσεις του περιβάλλοντος είναι το αποτέλεσμα της χωρίς μέτρο ανθρώπινης επέμβασης στο περιβάλλον και τις συνιστώσες του. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την ηθικοπνευματική θεώρηση των αρχαίων Ελλήνων κάθε στοιχείο ή φαινόμενο έχει προσδιορισμένη θέση και λειτουργία στον Κόσμο, θέση που δεν εξαιρεί ούτε το Δία. Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος περνά μέσα από την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου απόκτησης – κατανάλωσης και επίδειξης άχρηστων επί το πλείστον υλικών και αγαθών, τελείως ξένων προς τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες και χωρίς προσπάθεια αρμονικής συνύπαρξης τους με τους κανόνες της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής του υγείας. Η προσπάθεια ικανοποίησης των μη πραγματικών αναγκών και κενών περιεχομένου υλικών αγαθών, βασίσθηκε και βασίζεται με όλο και μεγαλύτερη ένταση στην κατεδάφιση του σπιτιού μας, της γης μας, του περιβάλλοντός μας. Δυστυχώς, η άπληστη καταναλωτική υπερκάρπωση – καταλήστευση –κατασπατάληση των παραγωγικών συνιστωσών της Φύσης του Κόσμου, δημιούργησε το σημερινό υποβαθμισμένο περιβάλλον. Οι διαβιούντες στα παρά φύση τεχνητά ωραιοποιημένα περιβάλλοντα – φυλακές τους, είναι υποχρεωμένοι να ζουν δέσμιοι των άχρηστων απαιτήσεων τους, θαυμάζοντας μάλιστα τα αποκτηθέντα δεσμά τους. Η σημερινή θεώρηση της εικονικής πραγματικότητας προσομοιάζει στην Πλατωνική θεωρία του σπηλαίου. Σύμφωνα με αυτήν οι άνθρωποι διαβιούν αλυσοδεμένοι και στραμμένοι προς την σκοτεινή πλευρά του σπηλαίου, η οποία φωτίζεται από τις, μέσα από ένα μικρό άνοιγμα, προβάλλουσες ακτίνες του ήλιου. Οι αλυσοδεμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται, ως αλήθεια, τις προβαλλόμενες σκιές των διερχόμενων εκτός του σπηλαίου ανθρώπων, ζώων, πουλιών κ.λ.π. Μόνο πολλοί λίγοι άνθρωποι προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τις προβαλλόμενες στη σπηλιά σκιές στρέφονται προς το άνοιγμα της σπηλιάς, αλλά το εισερχόμενο φως της αλήθειας είναι τόσο εκτυφλωτικό, που τους τυφλώνει και τους επαναφέρει άμεσα στην οικεία προηγούμενη νοσηρή κατάσταση. Ελάχιστοι από τους στρεφόμενους στην αναζήτηση του φωτός, μετά την αρχική τύφλωση, δεν επιστρέφουν στην αρχική κατάσταση, αλλά συνεχίζουν να παρατηρούν και να ερευνούν το φως και μόνο φωτισμένοι άνθρωποι, όπως κατά τον Πλάτωνα ο Σωκράτης, αναζητούν την πηγή του φωτός (αλήθεια) σπάνε τις αλυσίδες τους και εξέρχονται της φυλακής του σπηλαίου.
Σήμερα ο άπληστος –εγωϊστής άνθρωπος αντικατέστησε τα δεσμά του σπηλαίου του Πλάτωνα (όπου όμως συνυπήρχε κοινωνικά με τους συναλυσσιδομένους εντός της σπηλιάς συνανθρώπους του), με την ωραιοποιημένη απατηλή και περισσότερο επικίνδυνη φυλακή, της γεμάτης άχρηστα – περιττά αγαθά (σκιές), πολυτελούς κατοικίας του. Η νοσηρή αυτή εθιστική κατάσταση διαβίωσης στην γεμάτη άχρηστα αντικείμενα και λειτουργίες κατοικία – φυλακή του, κρατά τον σύγχρονο υπερφίαλο υπερκαταναλωτικό άνθρωπο αλυσοδεμένο, με τις αλυσίδες των ανύπαρκτων – άχρηστων, επικίνδυνων και καταστροφικών υλικών αναγκών του. Τα δεσμά αυτά, ο εγκλωβισμένος- αυτοφυλακισμένος στην δική του εσωτερική φυλακή μωρός άνθρωπος, τα βάφτισε πρόοδο, λες και ο χρυσός, τα αυτοκίνητα, τα τιμαλφή, κ.λπ. άχρηστα εν πολλοίς αγαθά, μπορούν να ξεδιψάσουν το σώμα και την ψυχή του.
Στην προσπάθεια απόκτησης – κάλυψης των δημιουργούμενων άχρηστων μη πραγματικών αναγκών του, ο οικονομών άνθρωπος, υπερβαίνοντας κατά πολύ τις πραγματικές του ανάγκες σπάζει τμήματα του κύκλων του μικρού ανθρώπινου κόσμου του, με δυσμενείς επιπτώσεις στις παραγωγικές δυνατότητες των τμημάτων του παιχνιδιού που συμμετέχει, ενέργειες όμως που δεν επηρεάζουν τονΚόσμο τον Μέγα. Επομένως δεν πρέπει να ομιλούμε, για καταστροφή του περιβάλλοντος του Κόσμου, αλλά του δικού μας κόσμου και κατεπέκταση του εαυτού μας.
Οι αρχαίοι πρόγονοί μας, που έζησαν και μεγαλούργησαν σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο, θεωρούσαν την επίδειξη πλούτου ως ύβριν προς τους θεούς και την πολιτεία. Στο σημείο αυτό αντιδιαστέλλω τη σύγχρονη υπερκαταναλωτική προσέγγιση του «Μέγιστον Έχειν», που ικανοποιεί άχρηστες, τεχνητές ανάγκες, με την αρχαιοελληνική θεώρηση του «Μέγιστον Είναι» δηλαδή των μέγιστων πνευματικών καρπώσεων. Οι ρήσεις «Μηδέν άγαν = όχι πολύ = σεβασμός στο ανθρώπινο παραγωγικό παιχνίδι της Φύσης» και κυρίως η ρήση «παν το πολύ τη φύση πολέμιον», τοποθετούν τις ουσιαστικές βάσεις της αρμονικής συνύπαρξής μας με τις λοιπές συνιστώσες του παιχνιδιού του Κόσμου.
Οι αρχαίοι Έλληνες εισήγαγαν την έννοια της ενθαλπίας, δηλαδή των απαιτούμενων χρόνων δημιουργίας (γένεσης) και αποδόμησης ενός συστατικού, στα εξ ών συνετέθει, δηλαδή της έννοιας ότι ο χρόνος δημιουργίας και θανάτου ενός συστατικού στοιχείου του παιχνιδιού του Κόσμου, είναι συγκεκριμένος. Η γένεση, δημιουργία, ανάπτυξη, εξέλιξη, των διαφόρων μορφών έμβιας ζωής και των αβιοτικών συνιστωσών της (κανονική διάβρωση και αποσάθρωση, εδαφογένεση, ορυκτοποίηση – ενσωμάτωση της λάβας των ηφαιστείων στον έμβιο κόσμο, δέσμευση –αφομοίωση – μετατροπή – αποδέσμευση της ηλιακής και κοσμικής ακτινοβολίας, παγοποίηση – αποπαγοποίηση, των αιώνιων πάγων, κ.λπ.) δηλαδή οι χρόνοι των επιμέρους κύκλων της Φύσης του Κόσμου, που συνιστά το περιβάλλον, απαιτούν συγκεκριμένους ενθαλπικούς χρόνους. Κάθε αλλαγή των εσωτερικών ενθαλπικών χρόνων της έμβιας ζωής και των αβιοτικών συνιστωσών της, ανάλογα με τον βαθμό και την έντασή της, προκαλεί αλλοίωση – θραύση τμημάτων, ή και κύκλων του παιχνιδιού της Φύσης με αντίστοιχες συνέπειες επί των λοιπών συμμετασχόντων στους κύκλους αυτούς. Ως παράδειγμα αντιδιαστέλλω τον τεράστιο ενθαλπικό χρόνο δημιουργίας των αποθεμάτων άνθρακα και των πάσης φύσεως υδρογονανθράκων, σε σχέση με τον απειροελάχιστο χρόνο καύσης τους. Ο μικρός απαιτούμενος χρόνος καύσης της βενζίνης των αυτοκινήτων μας κ.λπ., δεν παρέχει ούτε κατελάχιστο τον αναγκαίο αφομοιωτικό ενθαλπικό χρόνο ενσωμάτωσης των προϊόντων της καύσης στον αντίστοιχο κύκλο του παιχνιδιού της Φύσης (Περιβάλλοντος). Πέραν τούτου οι επιπτώσεις των καταλυόμενων – καταναλισκόμενων, από τον χρήστη – άνθρωπο προϊόντων, που δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους ενθαλπικούς χρόνους ενσωμάτωσης, είναι εξαιρετικά δυσμενείς επειδή:
α) μειώνουν (συχνά εξαφανίζουν) την αναγκαία, για την υγεία του κίνηση, με επακόλουθο τη μείωση, ή και την αδρανοποίηση νομοτελειακών λειτουργιών μας
β) αποκόπτουν – αποτρέπουν την άμεση επαφή με τη φύση και την κατανόηση των επιμέρους κυκλικών εναλλαγών της, που εξισορροπεί αρμονικά της σωματική του ευεξία, με ανάταση της ψυχικής και πνευματικής του ανάπτυξης
γ) επιβαρύνουν – μολύνουν άμεσα τον στενό, αλλά άμεσα- έμμεσα και τον ευρύτερο περιβάλλοντα χώρο διαβίωσης και λειτουργίας του, αλλά και το συνολικό γήινο περιβάλλον, δημιουργώντας τα τελικά νοσούντα οικοσυστήματα
Η λύση-απάντηση των σύγχρονων περιβαλλοντικών προβλημάτων και του σημερινού αδιέξοδου, δόθηκε πριν πολλά χρόνια από τους ταγούς της αρμονικής συνύπαρξης σώματος και πνεύματος, αρχαίους προγόνους μας (νους υγιής εν σώματι υγιεί), μέσω των ακόλουθων ρήσεων – παραινέσεων:
I η εναρμόνιση του ανθρώπου προς τον άνθρωπο
II η εναρμόνιση του ανθρώπου προς τη φύση
III η εναρμόνιση των αγαθών απόληψης προς τις πραγματικές ανάγκες.

Θεοφάνης Παυλίδης

Καθαρά Δευτέρα

Παραμυθιά, δεκαετία 1949-1959
Σήμερα πρώτη μέρα της Σαρακοστής,Καθαρά Δευτέρα, και μεις θα κάνουμε άλλη μια γιορτή με την αρχή της νηστείας, που θα μας προετοιμάσει για το Πάσχα.
Τότε όλος ο κόσμος νήστευε, τότε όλος ο κόσμος πήγαινε στην εκκλησία. Τότε ακόμη και αν ήταν κάποιοι που δεν ήθελαν να νήστεψουν, νήστευαν από ανάγκη. Το λέει η παροιμία, νηστευει ο δούλος του Θεού, ψωμί δεν έχει να φάει. Και τότε το καθημερινό πολλές φορές στο τραπέζι ήταν ψωμί με κρεμμύδι ή ελιές, άντε λίγα λάχανα..πολλές φορές αλάδωτα η χωρίς ψωμί αλευρωμένα……Και αυτό το είδα….
Και το ψωμί μπομπότα. Έχετε δει να τρώνε από το ένα χέρι μπομπότα κι από το άλλο λίγο καθάριο, ναι ψωμί με ψωμί….
Θα ετοιμάσουμε λοιπόν τον εαυτό μας μέσα από την νηστεία,να δεχτούμε το Άγιο Πάσχα. Με την νηστεία, την προσευχή την εξομολόγηση και ότι καλό μπορούμε να χαρίσουμε στους ανθρώπους που βρήσκονται δίπλα μας, ένα χαμόγελο, ένα καλό λόγο, λίγη παρέα είμαστε έτοιμοι…..
Αυτά δεν χρειάζονται χρήματα είναι δώρα καρδιάς είναι από αυτά που δίνουν χαρά και σε κείνον που το δίνει και σε αυτόν που τα παίρνει.
Σαν σήμερα στα χωριά μας το τραπέζι, ήταν γεμάτο με καλούδια που μας έδινε ο μπαξές μας, το περβόλι μας, το χωραφάκι μας, και τα χρυσά χέρια της κυράς του σπιτιού.
Τότε νοικοκυρές ήταν αυτές που έκαναν το παλιό καινούριο και το λίγο πολύ…
Πρωί Καθαροδευτέρας.
Πάνω στο καρώ τραπεζομάντηλο που αν ο καιρός ήταν καλό στρώνονταν στην αυλή, στο μεγάλο τραπέζι της αυλής, οι λαγάνες από τον Λαμπρο Μιχο, τον Βα’ι’μάνη, τον Μπότση, η κανάτα η λουμινένια με το τσάι του βουνού που μέσα έχει και φλούδες πορτοκαλιού, μέλι ή ζάχαρη και γεμίζει τις κούπες που πολλές φορές ήταν κύπελα φκιαγμένα στον κοσκινά,από τα κουτιά που είχαν το γάλα το εβαπορέ,, και ήταν τα καθημερινά μας κύπελα για νερό ή για τσάγια. Για τους μεγάλους ο καφές ήταν παραγγελιά. Τρεις καφέδες είχαν τα καφεκούτια. Σκέτο καφέ φρεσκοκαβουρντισμένο, και φρεσκοκομμένο στον μπρούτζινο μύλο. Σε άλλο καφεκούτι ήταν ο μισός ρεβύθι ή κριθάρι και μισός καφέ, και στο τρίτο σκέτο ρεβύθι ή σκέτο κριθάρι.
Εκεί πάνω σε ‘ενα πιάτο γυάλινο σαν πιατελίτσα ήταν κομμένος κομματάκια κομματάκια ο χαλβάς ο αγοραστός με αμύγδαλα ή σκέτος, οι ελιές τα τουρσιά και τα βάζα με τις μαρμελάδες και τον σπιτικό πελτέ ντομάτας…
Λαγάνες αγοράζαμε τρεις φορές για να τις τρώμε φρέσκες φρέσκες.
Εμείς θέλαμε δέκα αφού είμασταν πολλοί.Και τις τρώγαμε το πρωί με μαρμελάδες σπιτικές από τα φρούτα μας η χαλβά.
Αυτά το πρωί αλλά την Καθαρά Δευτέρα το τραπέζι δεν σηκώνεται είναι στρωμένο για όποιον περνάει για ένα ποτήρι τσάι ή ένα φλυτζάνι καφέ και ύστερα με ένα ποτήρι κρασί ή με ένα ποτήρι τσίπουρο η ούζο ΄΄ΜΑΡΑ”. Για τις κυρίες ένα λικέρ σπιτικό, βύσσινο, τριαντάφυλλο ή μέντα και γλυκό νερατζάκι που ήταν φρέσκο..
Στον τοίχο της μάντρας ήταν ένα καλάθι με πορτοκάλια. Εμείς τα τρωγάμε στις νηστείες και με ψωμί να μας πιάκουν…
Γύρω στις δέκα άρχιζαν να μπαίνουν σαλάτες, πατάτες βραστές, κάστανα, καρύδια τουρσιά, και όσπρια αλάδωτα.
Βέβαια το μεσημέρι για κάποιους λαίμαργους έμπαιναν τα φασόλια στον νταβά με σπανάκι καύγες και μυρουδιές. Ακόμη μια λαχανόπιτα νηστίσιμη, ή ένα λαχανόψωμο καλαμποκίσιο χωρίς τυρί μόνο με χόρτα και μυρουδιές.
Καλαμαράκια μόνο κονσέρβα. Κανένα καβούρι καραβίδα η σαλιγκάρι ψημένο στα κάρβουνα ήταν για τα παιδιά,
Και επείδη τα γλέντια της Αποκριάς δεν είχαν τελειώσει,εδώ σε όλες τις αυλές χορός και τραγούδι,,,στα σπίτια μας ΄η σε διάφορα σημεία προσυμφωνημένα όπως στο χάλασμα της Παναγιάς στον Αηγιώργη, στο χωριό μας που τότε το λέγανε Κεφαλόβρυσο. Βέβαια αυτό προ’υ’πόθετε να ήταν ο Σωκράτης στην Παραμυθιά,ώστε με το φορτηγό όλοι μαζί με τα φαγιά μας στην θεία την Πανάγιω, στον μπάρμπα Λάμπρο ή στο Χαρίση…….Δώρο λαγάνες από τον Λαμπρο Μίχο, ένα τσουβάλι κράταγε η μάνα μου και τις πηγαίναμε για πόνο…
Και την Τρίτη όλα έπαιρναν τον δρόμο τους όλοι στις θέσεις τους. Σχολείο εργασίες και οι έγνοιες για τα Ψυχοσάββατα
βλέπεις τότε στο τραπέζι μας, πάντα είχαν θέση με ένα τραγούδι, μια προσευχή, έναν λόγο, και οι πεθαμένοι μας.
Και να μην ξεχνάμε πως τότε ο παπάς και ο δάσκαλος ήταν αυτοί που βοηθούσαν τον κόσμο σε όλες τους τις δυσκολίες.
Τώρα λες, αχ, τι να κάνω για φαγητό, ένα χταπόδι, λίγα μύδια, καλαμαράκια γεμιστά, ταραμοσαλάτα, σουπιές,, αχ αχ…κλπ κλπ και αχ τι να κάνω.
Τίποτε. Όταν υπάρχει καλή παρέα αγάπη, το στομάχι βολεύεται και με πατάτες βραστές με ρίγανη Παραμυθιάς, τσάι Παραμυθιάς, φασόλια μαυρομάτικα αλάδωτα σαλάτα, άντε βρε και λαχανοντολμάδες για τους λαίμαργους… χαλβάς ελιές Παραμυθιάς μαύρες ή ξυδάτες με μάραθο, τουρσιά από τον κήπο μας και το τέλειον, πρασοσαλάτα με πορτοκάλια Παραμυθιάς.
Χρόνια πολλά και να γνωρίζουμε πως ότι και να φάμε, όπως έλεγε η γιαγιά μου σκατά θα βγάλουμε.
Άσχημο αλλά αληθινό..
Εκείνο που πρέπει να κάνουμε για μας, είναι να διώχνουμε το μπουτσικάβρα από την καρδιά μας, κι αυτά λόγα της γιαγιάς μας, μπουτσικάβρας είναι ο σκορπιός για να μην λέτε πως δεν ξέρετε…είναι δι ο μπουτσικάβρας της καρδιάς μας τα πείσματα οι κακίες και η μοχθηρία. Και η γιαγιά μου είχε δίκιο. Γιατί φίλοι μου, αυτά δεν βλάπτουν τους άλλους αλλά τη δική μας καρδιά και την δική μας ψυχή βαραίνουν.
Αυτά μακρυά από μας κι όποιος θέλει να τρώγεται με τα ρούχα του, για τους άλλους, ας το κάνει,, κακό της κεφαλής τους. Αυτός ζει χολιασμένος.
Και όταν μπορούμε ας πηγαίνουμε στην εκκλησία.
Ο Θεός μας αγαπά, έστειλε τον Γυιο Του ν΄ανεβεί στον Σταυρό για τη σωτηρία μας. Ο Θεός, δεν μας έχει ανάγκη, εμείς το χρειαζόμαστε εμείς θέλουμε την βοήθεοά του.
Όμως αν δεν ζητήσεις, πως θα λάβεις;
Πρέπει να ζητήσουμε. Πως ζητάμε όμως από τον Θεό αφού δεν τον βλέπουμε δεν τον ακούμε;
Αν Τον ζητήσουμε, θα Τον βρούμε και θα μας ακούσει, στα λογικά μας έτσι… όχι να βγει το μάτι του τάδε,να καεί η καρδιά του άλλου, ή να τον κάνω να τον ράνω να σκάσει;;;;
Αυτά προς άλλη μεριά που δεν μας συμφέρει. Βλέπεις εκεί δίνεις για να πάρεις.
Στο Θεό δεν δίνεις τίποτε απλά ζητάς με πίστη κι αυτό είναι όλο.
Η αγάπη του Θεού και η βοήθειά Του κοντά μας.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Στο Χρήστο μου

Ανάλαφρα φτερούγησε, ο έρωτας σιμά μου,
και ήτανε τα μάτια σου, που κλέψαν την καρδιά μου.
Και έγινα γω αμυγδαλιά,ρίζωσα στο πλευρό σου,
λίγα κλαδιά όλάνθιστα, ήταν το ριζικό σου.
Κρασί γλυκό, μεθυστικό, στου έρωτα την κούπα,
κλεφτές ματιές όλο φωτιά,χωρίς τα μούπες σούπα.
Μεθύσαμε και ζήσαμε σε Ανοιξης Απρίλη,
σ΄ένα χορό μεθυστικό με φίλαγες στα χείλη.
Και ήρθαν λουλούδια όμορφα,το μύρο της αγάπης,
γεμίσανε το σπίτι μας γέμισε η καρδιά μας,
κρατούσαμε στα χέρια μας, τα πριγκιποπουλά μας.
Ξανθά μαλλιά, μάτια φωτιά, τα μάτια τα δικά σου,
καμάρι για τ΄αετόπουλα, τα βασιλοπουλά σου.
Τα χρόνια μας περάσανε, ήρθαν χαρές, εγγόνια,
και γέμισαν με άρωμα της ζήσης τα μπαλκόνια.
Ο χρόνος είναι αμείλικτος. Χάρες αυτός δεν κάνει,
έτσι το γράφει δυστυχώς στης ζήσης το γιορτάνι.
Και άφησες τα χέρια μου, έφυγες γι΄άλλα μέρη.
Τα δάκρυα δεν ταιριάζουνε σε μια σουλιωτοπούλα,
αυτό μου έλεγες παλιά, στις δύσκολες τις ώρες.
Μένω βουβή,κλαίω κρυφά, ο πόνος δεν κρατιέται.
Στεκω μπροστά σου βρε ζωή, δεν σε κακολογάω,
αναθυμιούμαι μοναχά, κι όλο μοιρολογάω.
”Μου κρατούσες το χέρι,σε κρατούσα και γω,”
στα χρυσά όνειρά μας, ψυχούλα μου,μένω μόνη εγώ.
Δυο καφέδες,το τάβλι,και ποιος ξέρει,μπορεί να σε βρω.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Παιδικός καρκίνος

Σήμερα όλοι μαζί να στρέψουμε το βλέμμα μας στα παιδιά που τα βασανίζει ο καρκίνος και τις οικογένειές τους. Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από το να βλέπεις παιδάκια να βασανίζονται από την αρρώστεια του Αιώνα όπως λένε τον καρκίνο ή την επάρατο. Ας βρεθούμε δίπλα τους όποτε κι όπως μπορούμε, όταν μας χρειάζονται.

Τα σύννεφα

Μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ουρανό της Ειρήνης του κόσμου.
Ανααθαρρημένη η τουρκία αφού κατάφερε να έχει σύμμαχο την Ρωσία που πάντα τα παιχνίδια της δεν είναι καθαρά, χωρίς να φεύγει από το ΝΑΤΟ που θα πει σύμμαχος των Αμερικάνων παίζει το χαρτί αυτοκρατορίας.
Ετοίμασε τα παλάτια του, όρμησε στην Συρία ως ταύρος, και τώρα δίνει ρέστα κάνοντας επίδειξη ισχύος αλλά όχι με λόγια. Τώρα πέρασε στα έργα. Ένα δικός της τεράστιο πολεμικό,, χτύπησε ένα μικρό δικό μας.
Θα μπορούσε να χαθεί με το πλήρωμα…
Βέβαια η Ελλάδα αυτές τις παλληκαριές της Τουρκίας τις πληρώνει με το αίμα των παιδιών της.
Δεν θα πω ποτέ,,, τι κάνει ο στρατός μας. Ο Στρατός παίρνει εντολές από την κεντρική εξουσία.
Οι εξουσιαστές μας παίζουν όπως παλιά στο σχολείο. Δεν περνάς κυρά Μαρία δεν περνάς περνάς…
Ούτε την επιστημοσύνη έχουν οι άθλιοι που μας κυβερνούν,,, ούτε πείρα, και προ παντός δεν πιστεύπουν στην πατρίδα και στην θρησκεία δηλαδή δεν έχουν τον Θεό τους όπως λέει ο λαός μας… Αυτοί έχουν το όνειρο του διεθνισμού το οποίο πληρώσαμε με τα παιδιά μας, και τους λαούς της Ιωνίας,, που έγιναν πρόσφυγες, και πολλοί σφάχτηκαν από τους τούρκους. Ο διχασμός έφερε την κααστροφή.
Επίσης, οι διεθνιστές μας οδήγησαν σε έναν εμφύλιο που κράτησε πέντε χρόνια και που ρήμαξε τον τόπο.
Έτσι αντί να είμαστε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είμασταν στα πεδία των μαχών.
Μακάρι να κάνουν μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με εγνωσμένου κύρους Έλληνες του εξωτερικού και του εσωτερικού που θα αγωνισθεί για την σωτηρία της πατρίδας μας.
Αμήν

θΕΟΓΈΦΥΡΟ

Ένα θαύμα της φύσης έπεσε γιατί;
Εδώ υπάρχουν υπόνοιες, υπάρχουν ευθύνες.
Το Θεογέφυρο δεν έπεσεε μετά από μεγάλο σεισμό.
Δεν έπεσε μετά από τεράστια νεροποντή που παρέσυρε στο διάβα της τα πάντα.
Έπεσε.
Έτσι απλά.
Εκεί κάθε χρόνο πήγαιναν χιλιάδες άνθρωποι που κατέβαιναν στο ποτάμι,θαύμαζαν τα υπέροχα πλατάνια, το έργο του Θεού Θεογέφυρο με τη υπέροχη χλωρίδα που σκέπαζε τα πρανή του ποταμού Θύαμη ή Καλαμά, έκαναν το μπάνιο τους,… μετά έπιναν το καφεδάκι τους ή έτρωγαν στον ΜΥΛΟ του κυρίου Αχιλλεα Θέμελη, σε ένα πέτρινο αριστούργημα…
Πρέπει αμέσως να πάνε επιστήμονες να δουν, να ψάξουν, να κάνουν έλεχχο, να βρουν τι φταίει που έπεσε το Θεογέφυρο;
Εμείς από αυτά που γνωρίζουμε έχουμε την υποψία που πρέπει να την βγάλουν από το νου μας ότι το πέσιμο του Θεογέφυρου ωφείλεται στις έρευνες για πετρέλαια τις σεισμικές έρευνες.
Τρέμω στην ιδέα πως αύριο δεν θα έχουμε νερά. Πως αύριο μπορεί να χαθεί η Δωδώνη, πως μπορεί να πέσουν τα γεφύρια μας, τα κάστρα μας, οι εκκλησιές μας, τα χωριά μας.
Το κράτος πρέπει να μας πει γιατί και πως έπεσε το Θεογέφυρο. Να μας το πουν υπεύθυνα, και όχι με τον πειφερειάρχη και τους δημάρχους. Να μας ενημερώσουν ανεξάρτητοι επιστήμονες που γνωρίζουν καλά τον τόπο μας και τις συμπεριφορές των πετρελα’ι’κών ερευνών στο θέμα του χώρου και μάλιστα ενός χώρου σεισμογενούς, με υπόγεια σπήλαια, κλπ κλπ κλπ..

NOVARTIS

Μια εταιρεία κατηγορείται.
Μια εταιρεία έδινε μπόνους σε γιατρούς, προσέγγιζε τους άρχοντες της χώρας. Και όπως όλες οι παρόμοιες εταιρείες έπαιρναν μπόνους πολλοί.
Καλά μόνο μια εταιρεία έκανε τις λαδιές; Γιατί;
Όταν είμαστε στο σαλόνι γιατρού φίλοι μου,, δεν βλέπουμε να έρχονται οι άνθρωποι των εταιρειών με τις τσάντες τους,,. και να κάνουν διαφήμιση των φαρμάκων της Εταιρείας τους.
Οι γιατροί τους δέχονταν, έχαναν χρόνο…λες έτσι τζάμπα;;;
Και ύστερα από μέρες να το θαύμα…
Ποιος δεν άκουσε τον γιατρό του, να του λέει. Να σας δώσω ένα πολύ καλύτερο φάρμακο κλπ κλπ κλπ .
Αλήθεια είναι και το γνωρίζετε πως χιλιάδες ευρώ άπαιρναν γιατροί από τις εταιρείες.
Θα είχα μεγάλη χαρά αν ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαζε το λαυράκι… Αν έβρησκε τους λαδιάρηδες…
Δεν θα είχα και αμφιβολία πως υπάρχουν λαδιάρηδες Υπουργοί, γιατροί, κλπ και ναι υπάρχουν στην έντιμη ΠΑΤΡΙΔΑ μας.
Όμως όταν το σκάνδαλο ξέσπασε,ήταν η ώρα, που ο κόσμος κατά χιλιάδες ήταν στον δρόμο. Μετά το Συλλαλητήριο της Θασσαλονίκης και των Αθηνών….
Αφού αυτό το σκάνδαλο είναι χρόνια γιατί το έβγαλαν την άλλη μέρα του Συλλαλητηρίου της Αθήνας;;;;
Θέλουμε οι λαδιάρηδες να πληρώσουν.
ΝΑΙ όχι μόνο σε φυλακή μα και σε χρήμα…
Φίλοι μου,, ο Π Πικραμένος, ο Πρωθυπουργός των είκοσι ημερών πότε πρόλαβε να διαφθαρεί και να είναι κατηγορούμενος για το σκάνδαλο;;;
Αλήθεια ο Κουρουπλής που ήταν υπουργός υγείας τον καιρό της μεγάλης λαδιάς,,γιατί δεν είναι στους λαδιάρηδες όπως και άλλοι;
Εδώ κάτι βρωμάει. Δεν είναι περίεργο;;;
Εμείς δεν θέλουμε θάψιμο της υπόθεσης ούτε κουκούλωμα, θέλουμε κάθαρση.
Όλοι οι λαδιάρηδες, να ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ.
Αγαπητό Ελλήνικό Κράτος υπάρχουν και άλλες εταιρείς το ίδιο βρώμικες που έκαναν την ίδια ΑΚΡΙΒΏΣ δουλειά, αν τους ψάξεις θα βγάλεις πολλά δις….
Το εύχομαι για το καλό όλων μας.

Συλλαλητήριο Αθήνας

Αγαπητοί φίλοι αυτή την φορά τα ΜΜΕ μπορεί να μείωσαν το πλήθος, όπως έκαναν και στην Θεσσαλονίκη, μπορεί να μην σας έδειξαν τους γεμάτους δρόμους, τις πλατείες όμως ακούσατε τους λόγους είδατε τα καθαρά πρόσωπα που ήρθαν από όλη την Ελλάδα για να διατρανώσουν και να βροντοφωνάξουν η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ.
Περάσαμε συγκλωνιστικές στιγμές ακούγοντας τους ομιλητές. Εκεί ήταν οι Δεσποτάδες μας οι παπάδες μου οι μοναχοί από το Άγιο Όρος και μοναχές απο γυναικείες μονές.
Πανέμορφα νιάτα με καθαρά πρόσωπα έτρεχαν να φτάσουν παντού να δουν το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος.
Ανάμεσα τους αξιωματικοί του στρατού γυναίκες και άνδρες όλων των ηλικιών.Νέοι επιστήμονες, άνδρες των ειδικών δυνάμεων, δάσκαλοι….
Όλος ο κόσμος κρατούσε Ελληνικές σημαίες, άλλοι μικρές άλλοι μεγάλες και για να την βλέπουν όλοι τις σήκωναν ψηλά.
Οι Μητροπολιτες μας έκαναν δοξολογία και όλοι μαζί τραγουδήσαμε τον Ακάθιστο Ύμνο.
Ο Μίκης ο μοναδικός, ο κύριος Κασιμάτης, όλοι- όλοι ήταν σαν ο ένας να συνέχιζε τον λόγο του άλλου.
Καιι ο κόσμος να φωνάζει τα συνθήματα και να τραγουδάνε.
Οι κρήτες, οι πόντιοι, οι ηπειρώτες, οι μανιάτες, από όλα τα μέρη της Ελλάδας.
Βέβαια ο Μπαλάφας είπε πως είμασταν φασίστες ακροδεξιοί κλπ κλπ κλπ.
Έλληνες είμασταν Έλληνες.
Και κάποιοι μίλησαν πως οι ξένοι θέλουν να διαλύσουν τα Βαλκάνια όπως έκαναν με την Σερβία.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Η Προπαγάνδα πάει σύννεφο

Κάλεσαν σε ραδιόφωνο καθηγητή θεολόγο.
Αφού ρώτησαν γιατί επιστρέφουν τα βιβλία και παθαίνουν γκαγκά οι άθεοι ο δημοσιογράφος που δήλωνε Χ.Ο έριχνε πολλά βόλια στην Ορθόδοξη εκκλησία και στα σχολεία…
Εξήγησε ο κύριος ότι το μόνο που θέλουμε, είναι να διδάκονται όλες οι θρησκείες αλλά μια- μια.
Όπως είπε να μην είναι αχταρμάς και να γίνονται κατανοητά…Γιατί αλλοιώς….Εκτός,,, αυτό δεν το είπε ο καθηγητής το λέω εγώ. Εκτός αν τα παιδιά μας απαλλάσσονται, όπως τώρα οι αλλόθρησκοι από το μάθημα των θρησκευτικών…
Λοιπόν, όλα γίνονται για τους λαθρομετανάστες, που τους πληρώνουμε 2.000.000.000 ευρώ,όπως είπε ο Κοτζιας ο υπουργός μας των εξωτερικών…Εγώ απλώς το μεταφέρω στους ξεχασιάρηδες,,,
Αμέσως μετά έπεσαν σαν τα κοράκια τα συριζόπουλα και οι αλλόθρησκοι.
Τι ευγενικά παιδιά!!!!!! με ήθος, με αξίες, με σεβασμό στον πολιτισμό των άλλων!!!! τι να σας πω….
Και γω νοιώθω ηλίθια.
Γιατί αυτοί οι δημοκράτες δεν ενοχλούνται αλλά φροντίζουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης να έχουν δικά τους βιβλία τα δικά τους σχολεία,,,να έχουν μαντήλες και όλα τα άλλα που πραγματικά είναι του πολιτισμού τους της θρησκείας τους και που το Ελληνικό Κράτος τους τα προσφέρει με μεγάλη αγάπη..Και μεις τα σεβόμαστε. Γιατί αυτοί δεν σέβονται τα δικά μας, ήθη και έθιμα;;;;. Νοιώθουν άσχημα βλέποντας το Ευαγγέλιό μας αλλά αγκαλιάζουν το κοράνι…
Αγαπητοί άθεοι που κουβαλάτε εκτός από μίσος για την θρησκεία μας,,, που κουβαλάτε μίσος, για την οικογένεια και μίσος για την Ελλάδα μας, για τον Χριστό μας. Σκουλήκια δεν αντέχετε να βλέπετε την πρόοδο των παιδιών μας τα θέλετε σαν και σας,,, ρεμάλια….
Δεν γνωρίζετε στουρνάρια αδιάβαστα πως όλες οι θρησκείες στην Ελλάδα διδάσκονται στο σχολείο και στις κατά τόπους εκκλησίες τους.
Κανένα δεν ενοχλούν οι φανατισμοί των μουσουλμάνων, των ιαχωβάδων, των καθολικών, των άθεων.
Στο σχολείο μαθαίνουν όλες τις θρησκείες και μάλιστα πολλές μπαίνουν στα σπίτια μας, σιωπηλά όχι ως θρησκείες αλλά ως γυμναστικές ώς διάφορα με τόπους, θέση στα λουλούδια, λιβάνια στον βούδα… που δεν είναι θεός για κάποιους,,, χαζά όσα μπορείς να χωνέψεις..
Γιόγκα, φεν ΄σούι, κλπ κλπ.
Μας ενοχλούν.
ΟΧΙ.
Αλλά πρέπει να λένε καθαρά ότι είναι θρησκείες, να διδάσκουν και όποιος τους ακούσει, ας πάει μαζί τους.
Ετούτοι οι Έλληνες οι δημοκράτες του κ-λου δεν θέλουν τίποτε Ελληνικό. Παθαίνουν αλλεργία με την Σημαία μας, με το Σταυρό μας, με τον Χριστό μας, με τα ιδανικά μας, την θρησκεία μας, την πατρίδα μας, την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ μας. Γι΄αυτό λύσσαξαν και φωνάζουν εναντίον της οικογένειας. Τους Έλληνες, τους θέλουν πόρνες και πόρνους χωρίς οικογένειες στα πορνεία της Ε.Ε
Αλλά δεν τους κάνουμε τη χάρη.Τα παιδιά μας γίνονται αστέρια φωτεινά σε όλον τον κόσμο.
Αυτές οι πέτρες, αυτά τα βράχια, ποτίσθηκαν με το αίμα όλων των Ελλήνων.
Ας τους τιμήσουμε Βάζοντας έναν ξύλινο Σταυρό, πάνω στα βράχια μας, όπως έκανε ο Εθνεγέρτης Απόστολος, Κοσμάς ο Αιτωλός.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.