Ένας φόνος

Στο κέντρο της Αθήνας, μπήκαν σκότωσαν έφυγαν σαν κύριοι.
Σκότωσαν έναν σπουδαίο δικηγόρο, άνθρωπο, οικογενειάρχη, τον αείμνηστο πλέον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο.
Έναν σπουδαίο ποινικολόγο, έναν σπάνιο άνθρωπο χαμηλού προφίλ.
Ήταν μόνο 52 ετών.
Ποιος τον σκότωσε;
Πως έφυγαν σαν κύριο;
Γιατί δεν υπήρχαν κάμερες;
Το γνώριζαν οι φονιάδες;;;
Αφου συλλυπηθούμε την οικογένεια του αείμνηστου Μιχάλη και ευχηθούμε να βρουν τους ενόχους και να τους δώσουν τη τημωρία που τους αξίζει, σκεπτόμαστε.
Έτσι εύκολα κυκλοφορούν με τα όπλα την τσέπη οι φονιάδες αλλοδαποί ή ημεδαποί.
Αλλά εδώ υπάρχει ένα μεγάλο θέμα το θέμα της ανασφάλειας των Ελλήνων στην πατρίδα τους. Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε.
Η χώρα μας μετά την αποφυλάκιση όποιου μπορεί να πληρώνει !!!!! βγαίνει στο σπιτάκι του. Τζοχατζόπουλος και όλοι οι άλλοι, φονιάδες, κλέφτες, έμποροι ουσιών, κλπ κλπ κλπ.
Ποινικοί φονιάδες καταχραστές κάθε καρυδιάς καρύδι βρήσκεται στα σπιτάκια του κι ας ήταν στη φυλακή για όλη τους τη ζωή. Ισόβια έλεγε η απόφαση. Πόσα χρόνια μένουν; Τρία πέντε μα όχι πιο πολλά. Έτσι ο κάθε ένας φονιάς σκέπτεται τι θα πάθω; Θα φυλακισθώ για λίγο θα κάνω τις βρωμοδουλειές μου από τη φυλακή και σε λίγο κύριος έξω…
Και τι να κάνουμε;
Εγω δεν ξέρω τι μπορούμε να κάνουμε. Ξέρω όμως πως κάναμε τη χώρα μας ένα οίκο ανοχής >> και ένα ξέφραγο αμπέλι. Εμείς δεν είμαστε ούτε παζάρι δούλων. Είμαστε κάτι χειρότερο.
Σκλάβοι εργαζόιμενοι σε δήμιους.
Αυτά. Δεν φταίνε μόνοι όσοι μας κυβερνούν. Φταίμε και μεις.
Κάποτε τα ισόβια ηταν ισόβια και οι μόνοι που έμειναν και πέθαναν στη φυλακή ήταν οι αξιωματικοί της δικτατορίας.
Και καλά έκαναν. Στο κάτω κάτω αυτοί ήταν άνδρες και δεν ζήτησαν χάρη.

Leave a Reply