Αλήθεια, τι μας συμβαίνει

Δεν θέλουμε αξιολόγση.
Δεν θέλουμε ελέγχους.
Δεν μας αρέσουν οι εργασίες που θέλουν πολύ κάπο.
Ζητάμε 1600 επιστήμονες γιατρούς για τα κέντρα υγείας.
Αιτήσεις 600 .
Ζητάμε μια δημόσιο υπάλληλο σε Δήμο στη γραμματεία.
Αιτήσεις εξήντα.
Ας πάρουμε πρώτα αυτούς που θέλουν ή δε θέλουν εργασία.
Πρόσληψη γιατρού, μισθός 1250 ευρώ το μήνα. Σπουδές είκοσι δύο χρόνια. Έξοδα σπουδών 80.000 ευρώ και πάνω.
Γραμματέας σε Δήμο έτη σπουδών δώδεκα. Μισθός 850 ευρώ. Έξοδα σπουδών 3000 για φροντηστήρια αφού δεν ήθελε να διαβάσει.
Δεν θέλουμε ελέγχους στα κυλικεία που τρέφουν τα παιδιά μας, ποιος νοιάζεται για αυτό;
Οι γονείς! Μα αν νοιάζονταν οι γονείς για τα παιδιά τους,, τα παιδιά θα είχαν το κολατσιό τους από το σπίτι τους.
Δεν θελουμε την αξιολόγηση των υπαλλήλων. Γιατί να τη θέλουμε. Να μας αξιολογήσουν τα συριζόπουλα και θα μας κόψουν τον κώλο για να ανεβάσουν τα δικά τους παιδιά! Μπριτς.
Τι λέτε ρε ! Κάνουν τέτοια πράγματα οι δημοκράτες της αριστεράς!
Λυπάμαι αλλά στο Δημόσιο λίγοι εργάζονται οι πιο πολλοί σφυρίζουν αδιάφορα. Είναι όμως δυναμικοί στο να αγωνίζονται για το κόμμα τους.
Άντε για θα τα ξαναπούμε.

Comments are closed.