Μέρες δόξης

Όλες αυτές τις ημέρες, νομίζω πως βλέπω μπροστά μου τις γυναίκες των χωριών μου.Ανάμεσά τους οι γιαγιάδες μου η μάνα μου και οι ξαδέρφες της.Όλες οι γυναίκες από δέκα πέντε χρονών και πάνω. Είναι φορτωμένες και κυρτωμένες από το βάρος του φορτίου που είναι πέτρες, άμμος, χαλίκι, ασβέστης, νερό… Στην ποδιά τους είχαν μια χαψιά μπομπότα να ξεγελάν την πείνα τους και ένα μαντήλι να σκουπίζουν το ιδρώτα τους. Και όλοι οι άνδρες ήταν εκεί χτίζοντας τα πολυβολία και τα φυλάκια μέσα στο χώμα….και οι πιο νέοι να κάνουν ορύγματα….

Δίπλα τους, ήταν οι αξιωματικοί του στρατού που επέβλεπαν τα έργα.
Και σιωπηλά, ο Δικτάτωρ Ιωάννης Μεταξάς, ετοίμαζε την προστασία της πατρίδας μας από κάθε επιβουλή.
Οι έφεδροι αξιωματικοί και κείνοι βρέθηκαν κοντά στα σύνορα.
Να μην ξεχνάμε και τον τορμπιλισμό της Έλλης στην Τήνο Ήταν η ένδειξη δύναμης από την Ιταλία, όπως νόμιζε….
Ζήλευε ο Μουσολίνη την δόξα του Χίτλερ, έτσι στο στόχαστρό του, μπήκε η Ελλάδα μας.
Ο λαός, πότε με μπομπότα και λάχανα, πότε με μπομπότα κρεμμύδι, πότε με δυο σκελίδες σκόρδο, λίγο σαλίρα η γκερεμέζι έτρωγαν και πάντα δόξαζαν τον Θεό….Έτρωγαν λοιπόν οι Έλληνες το ψωμί της ειρήνης, από το 1913 μέχρι το 1940. Και ήταν γλυκό κι ας ήταν λίγο κι ας ήταν ακόμη οι μνήμες της σκλαβιάς νωπές… Είχαν μόλις είκοσι έξη χρόνια λευτεριάς.
Οι δάσκαλοι δίδασκαν στα παιδιά την αξία της λευτεριάς και της ζωής στο σχολείο. Μάθαιναν την αγάπη στον Χριστό μας. Μάθαιναν, την φιλοπατρία και την αγάπη προς την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ….
Του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου οι Έλληνες γιόρτασαν τον πολιούχο Άγιο της Θεσσαλονίκης.Στρατιωτικό.
Και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος γιόρταζα με αγωνία, περίμενε την ώρα του τελεσίγραφου που προσεύονταν να μην έρθει….
Γνώριζε καλά ο Ιωάννης Μεταξάς, τα πολιτικά και στρατιωτικά δρώμενα στην Ευρώπη, στον κόσμο.
Εγώ θέλω να σταθώ, όχι τόσο στο περήφανο ΟΧΙ του Ιωάννη μεταξά, αλλά στην αντήχηση αυτού του ΟΧΙ από τον λαό σε πεδιάδες και βουνά.
Στο λαό που το πήρε και το έκανε τραγούδι, επιθεώρηση, αγώνα.
Δεν ήταν εύκολος ο αγώνας. Οι ιταλοί ήρθαν να πολεμήσουν για τη δική τους πατρίδα.
Τα λίγα αεροπλάνα μας, με τους γενναίους πιλότους τους, άκαναν θαύματα.
Παντού ακούγονταν. Εμπρός παιδιά.
Και το πόσο σκληρός ήταν αυτός ο πόλεμος το νοιώσαμε σαν τέλειωσε. Τότε μετρήσαμε τους νεκρούς μας.
Τότε μετρήσαμε τα καμμένα χωριά τις βομβαρδισμένες πόλεις.
Εμπρός της Ελλάδος παιδιά.
Η Σοφία Βέμπω και άλλες μικρότερες όπως η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν δίπλα στα αγωνιζόμενα παιδιά μας.
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, που ψηλά πολεμάτε πάνω στα βουνά…
Φεύγω Λενιώ Λενιώ μου αγαπημένη πάω στον πόλεμο με τ΄άλλα τα παιδιά.
Επιθεωρήσεις έδιναν και έπαιρναν. Περνούσαν τα μηνύματα κάτω από τη μύτη του δυνάστη κατακτητή.
Τα Καλουτάκια, εγώ ειμ΄εγώ βζουνάκι λαμπρο, σ΄όλον τον κόσμο ξακουσμένο,,,,
Και τη μικρή χωριατοπούλα ιταλικό τραγούδι που έγινε το κορόιδο Μουσολίνη….
Αυτά πρέπει να τα γνωρίζουμε καλά. Όχι για να κάνουμε πόλεμο. Αλλά για να ξέρουμε τι σημαίνει πόλεμος.
Αυτές τις ημέρες ας σταθούμε προσοχή στους ήρωές μας. Τα παιδιά μας, ας περελάσουν περήφανα και τα σχολεία και οι εκκλησίες ας ντυθούν στα γαλάζια χρώματα και με δάφνης κλαριά….
Στα σχολεία ας μπουν τα χρώματα της πατρίδας και οι ιστορίες της.
Τα μικρά παιδιά ας απαγγήλουν ποιήματα και ας παίξουν πατριωτικά σκετς.
Και μεις, στα σπίτια, ας τους μιλήσουμε για την Στρατηγό τα νικητήρια και ας τη στεφανώσουμε με ένα κομμάτι δάφνη.
Να γίνουμε εμείς οι πατριώτες μακρυά από φανατισμούς.
Ω Σημαία Σημαία Γαλανη, που η ζωή, μου ζωή μου, είσαι συ.
Ας σταθούμε με προσοχή, την ώρα που θα παρελάσουν τα παιδιά μας, κρατώντας το ιερό πανί το γαλανό και τ΄άσπρο…..
Ας πάμε στην εκλησιά μας ας θυμηθούμε τα παλιά.
Τη Υπερμάχω Στρατηγό τα νικητήρια….

Κοιτάξτε τον σημερινό κόσμο που καίγεται…
Μια χώρα δίπλα μας η Συρία έφτασε στην καταστροφή, από εμφύλιο που άλλοι της άναψαν στο όνομα της Αραβικής Άνοιξης.
Η Λιβύη δεν υπάρχει σαν κράτος και ήταν ένα κράτος χωρίς φτωχούς.
Δυστυχώς τα οικονομικά και οι παραισθήσεις κάποιων οδηγούν λαούς στο ξεκλήριμά τους.
Οι ιταλοί νικήθηκαν μα ο πόλεμος συνεχίσθηκε…
Ήρθαν οι σύμμαχοι του Μουσολίνη, σκληροί και απάνθρωποι…
Και σαν ήρθαν οι γερμανοί και έγινε η αντίσταση αυτοί βγαλαν όλα τα σκληρά απάνθρωπα ένστικτά τους στον λαό μας.
.
Οι λαοί και ο δικός μας πρέπει να ξέρουν.
Οι νέοι μας, να πάψουν να ζητούν ευτυχίες σε ουσίες και ιδέες διαστραμμένες. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν γράμματα, να αγαπούν να κάνουν οικογένειες μικρά, να κάνουν Ελληνόπουλα.
Έτσι δεν θα γυρίζουν έρμαια,, του ενός και του άλλου προπαγανδιστού διαφωτιστού καταστροφής….
Προπαγάνδιζαν την ατεκνία και έφεραν τις τζάμπα εκτρώσεις. Σήμερα διαφημίζουν τη αθε’ι’α την κάθε είδους σεξουαλική διαστροφή. ΟΧΙ, ένα ΟΧΙ που πρέπει να γίνει μάθημα στους λαούς που πλαστογραφούν την ιστορία μας. Αυτούς που μας κάνουν ένα φρικτό οικονομικό πόλεμο, με σκοπό σε λίγα χρόνια να μην υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ.
Ελληνόπουλα μακρυά από αυτά. Είστε απόγονοι σπουδαίων προγόνων.Σήμερα ήρθε ο καιρός να ξαναγίνουμε πολλοί και σπουδαίοι.Μετά την κρίση έρχεται ο καιρός….
Σήμερα ας κοιτάζουμε τη Σημαία μας με το Σταυρό να κυματίζει στα σπίτια μας.
Ας κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά μας….
Δεν είναι τα παιδιά μας ρεμάλια.Έλληνες είναι.
Αυτά θα συνεχίσουν τον αγώνα της ζωής. Και μεις δίπλα τους θα είμαστε συμπαραστάτες….

Comments are closed.