Τότε και τώρα 1940 1960

+Χρήστος Ι Θωμάς

Την είδες την Ελλάδα που γυρνούσε,
Φεγγολουσμένη με της νίκης τα φτερά;
Είναι η ίδια που παλιά οιστριλατούσε,
του κόσμου την ανθρώπινη γενιά.
Με δάφνινα στα χέρια της στεφάνια,
να στεφανώσει της ειρήνης τα παιδιά.
Τα Παρθενώνια ειρηνικά γιορτάνια,
να τους χαρίσει με τη δόξα της ξανά.
Ολόφωτη και πάλι ξεπροβάλλει
απ΄του πολέμου την αντάρα ειρηνική,
και της ειρήνης της ανθρώπινη σκυτάλη,
μονάχη στο στερέωμα κρατεί.
Σμιλεύει σαν και τότε τις καρδιές μας,
και σαγινεύει τους πολέμιους λαούς,
φωλιάζει Παρθενώνες στις καρδιές μας
και θέλει φίλους της, να κάνει τους εχθρούς.
Ανοίγει διάπλατα τα δάφνινα φτερά της,
και μονιασμένους μας καλεί στη θαλπωρή,
τ΄αρχαίο πνεύμα διαφεντεύει την καρδιά της,
καινούριους δρόμους, προς τα πίσω οδηγεί.
Πιο όμορφη πατρίδα απ τις πατρίδες,
προχώρα πρώτη όπως τότε μοναχή,
όποτε στήριξες στους άλλους τις ελπίδες,
βρέθηκες μόνη στων παιδιών σου την ψυχή.
Για την αντιγραφή
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Comments are closed.