Η ΠΙΤΑ ΜΑΣ

Το Πολιτιστικό Κέντρο Κρυσταλλοπηγής στα γραφεία του Αριστοτέλους 2-4 έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του.
Πολύς ο κόσμος και εκλεκτός.
Μας μίλησε ο Πρόεδρος μας, κύριος Στέλιος Μώκος που η αγάπη του για τον τόπο μας ήταν συγκινητική, και ο λόγος του ήταν διανθισμένος με αρχαίες ρήσεις. Ο Πρόεδρος με την ευγενική φωνή του και τους σεμνούς του λόγους, μας αιχμαλώτισε.
Χαιρετισμός απηύθυνε και ο κύριος Λευτέρης Τζόκας που μίλησε με αγάπη για το χωριό μας.
Και εγώ παρακάλεσα τους χωριανιύς μας να διαβάσουν να ενημερωθούν ώστε με σκέψη να πούμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στα πετρέλαια. Η θέση μου τους είπα μετά από όσα διάβασα είναι όχι. Μα άλλοι μπορεί να καταλαβαίνου καλύτερα. Ας μας εξηγήσουν να καταλάβουμε και μεις.
Ευχαριστώ πολύ που μου έδωσαν τον λόγο.
Η πίτα και τα γλυκά ήταν προσφορά χωριανού μας που κάθε χρόνο μας προσφέρει, την πίτα και τα γλυκά.
Το νόμισμα, που ήταν μια επιταγή του ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ την κέρδισα εγώ.
Εκεί ήταν και πολλά σόγια μου. Χάρηκα που τα είδα.
Μήνυμα έστειλε και ο χωριανός ιερέας μας,ο πατέρας Νικόλαος Μώκος Για ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και Χρόνια Πολλά Τον ευχαριστούμε.
Ο Πρόεδρός μας, και ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, μίλησαν με αγάπη για το έργο του αδελφού μου Θεοφάνη Β Παυλίδη και το δικό μου.Τους ευχαριστούμε.
Μίλησαν κάποιοι στα πηγαδάκια και για τον πατέρα μας. Και ήταν για μένα ένα μνημόσυνο αγάπης.
Τους ευχαριστώ όλους πολύ.
Πρόεδρε και του χρόνου με υγεία.

Χειμώνας και Μυθολογία

Παραμυθιά 1950
Οι Χειμώνες μας, στα παιδικά μας χρόνια, ήταν πολύ όμορφοι.
Τα βράδυα του Χειμώνα, οι δρόμοι ήταν σκοτεινοί αν είχε συννεφιά. Αν δεν είχε συννεφιά τα άστρα ήταν σαν καντήλια κρεμασμένα, που έφεγγαν στα γναντερίμια και φώτιζαν τους άσπρους τοίχους των σπιτιών.
Σαν παιδιά, εκείνο που ζούσαμε το Χειμώνα, ήταν οι μεγάλες βραδυές κοντά στο τζάκι με όλη την οικογένεια γύρω στην τάβλα, με τον ζεστά τραχανά,ή τις τηγανήτες με μέλι κι ένα ζεστό τσάι του βουνού.
Δεν έλειπαν οι κοκόσιες [ποπ κόρν] ούτε τα φουντούκια και τα καρύδια…
Εκεί, στα μεγάλα στρώματα, με τα μάλλινα υφαντά μαξηλάρια, καθισμένη η οικογένεια με φίλους περνούσαν στην ζεστασιά γύρω από το αναμμένο τζάκι, οικογένεια και φίλοι. Ήταν ωραίος ο Χειμώνας, γιατί πολλούς κάτοικους των χωριών μας, από την Άνοιξη,το Καλοκαίρι, ως το Φθινόπωρο, δεν τους έβλεπε το σπίτι.
Δούλευαν μερόνυχτα…Πολλές φορές κοιμούνταν σε ξένα χωριά, χτιστάδες, βαρελάδες,αγρότες,πραμματευτάδες….
Έτσι, το Χειμώνα που ή νύχτα ήταν ατελείωτη, δίπλα στην ζεστασιά και τις φλόγες του τζακιού να φωτίζει τα πρόσωπά μας η οικογένεια χαίρονταν την ξεκούραση την αγάπη. Όλοι μαζί.
Πάντα κάποιος μεγάλος, άρχιζε να λέει ιστορίες, που όλοι τις άκουγαν με προσοχή, αγάπη και θαυμασμό.
Δεν θα το πιστέψετε πως τα παραμύθια μας τα πιο πολλά,είχαν σχέση με τον τόπο μας,την μυθολογία μας και την ιστορία μας.
Δεν ξεχνώ τον πατέρα μου να μας λέει.
Αν είστε καλά παιδιά, θα σας πώ για τον τόπο μας, τον Αρχαίο καιρό, τον Βυζαντινό, τη σκλαβιά, τους αγώνες που έκαναν συνεχώς οι Ηπειρώτες, οι κάτοικοι των περήφανων βουνών μας.
Θα πούμε για τα απύθμενα ψηλά βουνά με τα τεράστια βάθη τους απότομους γκρεμνούς,που οδηγούν από το φως, στον σκοτεινό Βασίλειο του Άδη.
Αυτά τα βουνά των αρχαίων μας Ελλήνων ήταν τα άγρια βουνά του Σουλίου. Εκεί στις σπηλιές των βράχων αναβλύζουν μαύρα ποτάμια,που με βόγγο, κυλούν τα ολόμαυρα νερά τους.
-Πότε τα νερά είναι μαυρα; Ποιος θα το πει;
-Εγώ μπαμπά εγώ, γιατί είναι πολύ βαθειά και γιατί από τη σκιά των δένδρων δεν τα βλέπει ο ήλιος.
-Μπράβο σας.
Εκεί κυλάει τα ιερά νερά του και το ποτάμι της ιεράς Στυγός.
Αυτό το ποτάμι είναι παγωμένο τόσο που γύρω του παγώνει ο αέρας.
Βασιλειάς του σκοτεινού Άδη είναι ο αδελφός του Δία ο Πλούτων.
Δίπλα του, η γυναίκα του, η θλιμμένη Περσεφόνη, που την έκλεψε ο Πλούτωνας από την μάνα της μια μέρα.
Τον θυμάστε τον μύθο;
Ναι.
Θυμάστε τι δουλειά έκανε ο χάρος;
Ναι Το βαρκάρη, έπαιρνε τις ψυχές για να τις πάει στον Άδη. Και ήθελε και χρήματα έναν οβολό.
Τον θυμάστε τον μύθο του Μένιππου;
Ναι…
Έτσι οι οικογένειες περνούσαν τα πιο πολλά βράδυα, με παρέα κοντινούς συγγενείς και γείτονες.
Και όλοι, νέοι γέροι και παιδιά, άκουγαν πολλές φορές τις ίδιες ιστορίες και λάβαιναν μέρος στα διά μας παραμύθια.
Όμως ο Χειμώνας θέλει και φα’ι’. Έτσι βάζανε στο τραπέζι του χειμωνιάτικου ή στην τάβλα, ψωμί ψανισμένο, έλιες ξυδάτες με μπόλικο λάδι, γκερεμέζι, ρίγανη, αλάτι, κρεμμύδια στουμπηχτά. Στα ρακοπότηρα, που ήταν μικρά, πολύ μικρά, έμπαινε ούζο παραμυθιάς. Το καλύτερο ούζο της Ελλάδας μας, το Ουζο ΜΑΡΑ.
Το ΄ούζο ΜΑΡΑ ήταν μοναδικό και δυστυχώς το μυστικό του δεν το γνώριζει κανείς για να συνεχίσει την παράδοση…
Οι πρώτες απλές κουβέντες, ήταν για τις δουλειές και τον καιρό.
Μετά τα κουτσομπολιά αν άκουσες αν είδες, και όλο κάποιος είχε ακούσει ή είχε μάθει.
Εκεί κάποια γυναίκα άρχιζε να λέει έ,, ε,, ε,, αφήστε τα αυτά και ελάτε σιαδώ να παίξουμε.
Τι λέτε να παίξουμε,, και κει μπαίνανε όλοι στην μέση….
Ιστορία, παραμύθια, λέξεις,αγαπώ-αγαπώ, κολοκυθιά, κότσι…
-Ιστορία η μυθολογία;
-Μυθολογία, τον Ηρακλή, τον Θησσέα, τον Άγιο Δονάτο.
-Παραμύθι είναι η ζωή του Αγίου Δονάτου;
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Και μικροί- μεγάλοι, τρώγοντας και γελώντας, προσπαθούσαν να κάνουν την βραδυά, ωραία και κει κάπου στις εννιά,που τις μετράγαμε καθώς νταν, νταν νταν, χτύπαγε το μεγάλο πέτρινο υπέροχο ρολόι μας…Τότε, τα παιδιά πηγαίναμε για ύπνο….
Στις αργίες μας επέτρεπαν να μείνουμε ως τις δάκα και μισή που πάλι μας τις θύμιζε το ρολόι μας που μετά τις δέκα χτύπαγε μόνο μια.Νταννννν
Και κει λίγο γκρινιάζαμε αλλά,,, γιατί,,, μα,,, σα,,, μας κοίταγε ο παππούς μας, χαμηλώναμε τα μάτια, τους φιλούσαμε και με τα αδέλφια μου πηγαίναμε στα δωμάτιά μας, τα αγόρια στο δικό τους, εγώ στο δικό μου δωματιάκι.
Κάναμε το Σταυρό μας και μπαίναμε στα σκεπάσματά μας. Γρήγορα, μας έπαιρνε ο ύπνος.
Εκεί, τα βράδυα πολλές φορές οι μεγάλοι έστηναν κουβέντες πολιτικές και οι γυναίκες μέσα από τα κουτσομπολιά προσπαθούσαν να στήσουν και προξενιά.
Οι γυναίκες όταν ήταν μόνες τους, κοίταγαν και κουβέντιαζαν για μάγια.
Αυτά, έλεγαν οι άνδρες, είναι χαζομάρες.Είναι μύθοι από την αρχαία Ελλάδα πανέμορφοι. Αυτοί οι μύθοι από στόμα σε στόμα έφτασαν στον καιρό μας.
Καμια φορά άκουγα και δεν καταλάβαινα τίποτε.
Ρώταγα τον πατέρα μου, που μου έλεγε, τι θες να μάθεις;
-Αυτο κι αυτό..άκουσα χτες και συ μπαμπά μου λες πως είναι αρχαία.
-Αρχαία έθιμα είναι Αλεξάνδρα.
-Τότε, γιατί δεν μας τα μαθαίνεις στο σχολείο να τα ξέρουμε και μεις
-Είναι πολλά, να μου το θυμίσετε να σας τα πω….
Και όλο του ζητούσαμε να μας τα πεί, κι όλο ξεχνάγε να μας το πει.
Μια βραδυά όμως ρωτήσαμε τον παππού.
Ο παππούς μας, μας είπε λίγα λόγια. Τα άλλα τα μάθαμε όταν μεγαλώσαμε.
Εκεί στον Αχέροντα, κάτω στα βάθη του Άδη, υπάρχουν πολλές θεότητες μικρές και μεγάλες καλές και κακές.
Εκεί στα λιβάδια του Άδη, στα σύθαμπα και στα σκοτάδια υπάρχουν λουλούδια χλωμά ανθισμένα, τα γκαρμπούσια που τα έλεγαν ασφόδελους,,,,
Καλός θεός,ευγενικός και ωραίος, που μένει στο σκοτεινό Άδη είναι ο θεός Ύπνος.Αυτός ανεβαίνει τα βράδυα και χαρίζει γλυκό ύπνο και ωραία όνειρα στους ανθρώππους.
Εκεί κάτω όμως, στα σκοτεινά μέρη του Άδη, ζει και η θεά Εκάτη. Τρία κεφάλια και τρία σώματα, έχει η τρομερή θεά Εκάτη. Τη συνοδεύουν σκυλιά, φαντάσματα και άγριοι δράκοι.Τη συνοδεύουν στις πορίες της στα νεκροαταφεία καθώς και στα τρίστρατα που έκαναν θυσίες, και τελετές με μάγια, τελετές σκοτεινές…
Στην Εκάτη τρέχουν οι γυναικούλες, να την παρακαλέσουν, να τους πει τα μυστικά της, για να κάνουν τα μάγια τους.
Εμείς γνωρίζουμε παππού, ότι οι θεοί του Ολύμπου, είναι ψεύτικοι και υπάρχουν μύθοι που κάποτε τους πίστευαν οι Έλληνες Θεσπρωτοί μα και .όλοι οι Έλληνες….Τώρα πιστεύουν στον Χριστό μας…
-Καλά θυμάστε παιδάκια μου.
-Τι τα θέλουν τα μάγια παππού.
-Θα τα πούμε άλλη φορά.Να ξέρετε πως μάγια δεν υπάρχουν. Πράξεις απελπισίας είναι απελπισμένων ΄λη μοχθηρών ανθρώπων.
Και όταν μεγαλώσετε, να προσέχετε τους μύθους. Κρύβουν πίσω από τις γραμές τους, την ιστορία χιλιάδων χρόνων.
Και δω, σε τούτα τα χώματα, υπάρχουν το αρχαιότερο Μαντείο των Αρχαίων Ελλήνων, αφιερωμένο στον ΔΙΑ.Το Μαντείο της Δωδώνης.
Εδώ, σε τούτα τα μέρη, υπάρχει ο Κωκκυτός, που ξεκινάει από την Σέλλιανη και φτάνει στον Αχέροντα. ο Αχέρων, ο ποταμός της Λήθης ο Πυριφλεγέθοντας, ο Κωκκυτός μας η Αχερουσία με το Μαντείο της είναι τα αρχαία μας ιερά.. Στον ένα εξαγνίζονται οι ψυχές, στον άλλο ξεχνούν τα εγκόσμια, μα υπάρχει και η πηγή της Στυγός για την οποία είπαμε πιο πάνω πως στα νερά της Στυγός, ορκίζεται ο Δίας και οι άλλοι θεοί. Και ποτέ δεν παραβαίνουν αυτόν τον ιερό όρκο…
Και όταν οι θεοί ορκίζονταν στα νερά της Στυγός ο όρκο τους ήταν πάντα δεσμευτικός. ΙΕΡΟΣ ακόμη και για τον Δία.
Μέσα σε αυτές τις συζητήσεις ακούγαμε πολλές φορές για τους τόπους μας, που φέρνουν πάνω και μέσα στο χώμα τους τον βόγγο της δυστυχίας, των πολέμων μα και της περηφάνιας της δόξας των αρχαίων μας προγόνων.
Τα χρόνια πέρασαν. Και γω θυμάμαι την αγάπη να μας σκεπάζει σε καιρούς δύσκολους,και να μας μαθαίνουν χωρίς ποτέ και τίποτε να μας κουράζει.
Έτσι,μέσα στις αγκαλιές μαθαίναμε. Κι ας μην είχαμε ούτε ηλεκτρικό [ είχαμε αλλά ήταν ακριβό και του κάναμε ελάχιστη χρήση]. Έτσι μας φώτιζαν λάμπες πετρελαίου και λαδοκάντηλα.Δεν είχαμε τηλέφωνα, κι όταν Θέλαμε να τηλεφωνήσουμε πηγαίναμε στο καβουρτιστήρι της τηλεφωνίας της Ελλάδος μας. Τα γράμματα έκαναν μέρες πολλές να φτάσουν, και οι μάνες οι αγράμματες, τα είχαν φυλαγμένα στο γκιόξι, απάνω στην καρδιά τους, για να τους τα διαβάσει κάποιος και να τους τα ξαναδιαβάσει μέχρι να έρθει το καινούριο..Πολλά δεν είχαμε μα δεν μας έλειπαν. Είμασταν ευτυχισμένοι και κάναμε όνειρα κι ας μας έλειπαν,,,,αυτά τα πολλά.
Αλλά οι αρχαίοι μας πρόγονοι και για αυτό είχαν απάντηση. Δεν μας λείπει κάτι που δεν το γνωρίζουμε.
Πολλά έφερε ο πολιτισμός, που τα μάθαμε που πολλά τα κάναμε τρόπο ζωής.
Κάποια μας έλυσαν τα χέρια, μας έδωσαν χρόνο και ξεκούραση. Κάποια μας σκλάβωσαν μας έκαναν φυτά θερμοκηπείου…
Μείναμε μόνοι μας. Εμείς και ο εγωισμός μας. Με μια οθόνη ακριβή, μικρή η μεγάλη, να παθαίνουμε μπλακ άουτ στο κεφάλι μας μα πάνω από όλα μπλακ άυοτ, στις καρδιές μας.
Το γέλιο και το δάκρυ, των συναισθημάτων μας, οι αποδείξεις, κρύβονται πίσω από την παγερή μάσκα της αδιαφορίας όπως μας είπαν κάποιοι ανέραστοι…
Και είναι έρωτας χαρά, αγάπη. Αγάπη στο σπίτι μας,στα παιδιά μας,σε μια γλάστρα με βασιλικό, στα πολύχρωμα λουλούδια, στη γατούλα που μαλώνει με το σκυλάκι στην αυλή μας ψάχνοντας τρφερότητα και αγάπη… Στην φύση, στις τέχνες,στα παραμύθια που έχει η ζωή και έχει, αρκεί να αφήσουμε τα μάτια μας τα αυτιά μας τις αισθήσεις μας να τα δουν να τα χαρούν…..
Βάλτε όριο,στις οθόνες. Βάλτε τα χάδια την τρυφερότητα την στοργή στη ζωή σας. Αυτές οι αγκαλιές μας κάνουν παρέα ως τα βαθειά μας γεράματα…Μην ντρέπεστε να πείτε, σας αγαπώ πολύ, σας χρειάζομαι, χαμογελάστε και δείξτε τα συναισθήματά σας.Δεν είναι αδυναμία, δύναμη είναι.
Αυτά τα ασήμαντα πράγματα, που ούτε αγοράζονται ούτε πουλιούνται είναι τα στολίδια του δρόμου της ΕΥΤΥΧΙΑΣ.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Τα τρία κακά της μοίρας μας

Φτάσαμε στο τέλος του Γενάρη και να που μπροστά μας είναι ο Κουτσοφλέβαρος.
Κουτσοφλέβαρος και τα προβλήματα βουνό…
Έφτασε λοιπόν ο Κουτσοφλέβαρος και μας βρήσκει σε μια πού δύσκολη θέση Η καλή μας κυβέρνηση άνοιξε όλα τα εθνικά θέματα και διαλαλεί.
Πάρτε κόσμε, πάρτε κόαμε, όσο όσο, όσο όσο, ξεπουλάμε,,, ή μάλον αρπάχτε ξένα Κράτη για να μείνουμε λίγους μήνες ακόμη στην εξουσία. Πουλάμε Βόρεια ΄Ήπειρο, στην Αλβανία. Πουλάμε το όνομα της Μακεδονία μας, στα Σκόπια. Πουλάμε την Κύπρο μας στον Ερντογάν.Προδίνουμε τον Ξένιο Δία…
Τα πουλάμε μόνο για λίγους μήνες εξουσία.Πάρτε και μη δίνετε;;;;;
Η Αλβανία χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα και χωρίς το ΝΑΙ της Ελλάδας Ε.Ε δεν βλέπει.Με το ΣΥΡΙΖΑ όμως τα πράγματα είναι αλλοιώς…
Τα Σκόπια που φιλοδοξούν ΝΑΤΟ και Ε.Ε χωρίς το ΝΑΙ της Ελλάδας δεν μπορούν να μπουν.
Με ΣΥΡΙΖΑ όμως χα χα χα…παίρνουν αλλά δεν δίνουν….
Ας κάτσουν να διαλυθούν.
Η Τουρκία που ο Ερντογάν τη θέλει ξανά αυτοκρατορία Μπήκε στην ρημαγμένη Συρία με τα όπλα της τα τανκς τα αεροπλάνα της και καμάρωνε πως νίκησε…
Τώρα όμως που η αντεπίθεση τους στέλνει στον Ερντογάν, ο Ερντογάν βρυχάται και μας ετοιμάζει λαθρόμετανάστες…..Η Ελλάδα μας έχει σύνορα και στην Θάλασσα κι ας μην το γνωρίζει ο Πρωθυπουργός μας σε ποιο βοειοσχολείο ΄έμαθε γράμματα το βλαμμένο τι να σας πω….Ο Ερντογάν ξέχασε και από την αλαζονία του οδήγησε την χώρα του σε συνεχείς ήττες.
Αυτά…………………………………..
Τουρκία για το μεταναστευτικό. Τα πολεμικά μας στην θάλασσα και τους γυρνάμε πίσω. Οι ιταλοί κάποτε τους έπνιγαν εμείς τους γυρίζουμε απλά πίσω….
Τώρα όμως σύρους προσφυγες δεν έχουμε και δεν δεχόμαστε λαθρομετανάστες. Είναι δυνατόν να αλωνίζουν σε όλη την χώρα αλγερινοί, μαροκινοί, πακιστανοί, αυγανοί, που κάμουν συνεχώς εγκλήματα;;;;
Αλέξη μαζέψου και μάζεψε τα λουριά στους ανθέλληνες με τους οποίους κυβερνάς. Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι για την Ελλάδα μας.

Το ξύπνημα

21 -1-2017
ΣΥΛΛΑΛΉΤΗΡΙΟ- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Από πολλές ημέρες ακούγαμε για το συλλαλητήριο για την Μακεδονία μας.
Κανένας δεν ήταν πίσω από αυτό.
Ο κόσμος απελευθερώθηκε και σηκώθηκε από τον καναπέ.
Ο Δήμερχος αρνήθηκε να δώσει ρεύμα να λειτουργήσουν τα μεγάφωνα, ο φωτισμός και τα αυτοκίνητα εκτάκτου ανάγκης.
Εδώ όλα έγιναν όπως κάνει μια οικογένεια με τάξη εσύ αυτό, εσύ εκείνο.
Έτσι υπήρχαν γιατροί και ασθενοφόρα.
Υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα με γεννήτριες.
Και υπήρχαν χιλιάδες κόσμου. Εδώ θα πούμε πως το μεγάλο σαμποτάζ έγινε από τον Δήμαρχο κύριο Μπουτάρη, που συνοδεύει πάντα τους ομοφυλόφιλους, που φωτογραφίζεται μαζί τους, αλλά τον ενοχλούν οι Έλληνες, η θρησκεία, και το όνομα της Μακεδονία….
Αυτό όμως ήταν για τους φοβούμενους την ενημέρωση, και που τρόμαξαν από το μέγα πλήθος.
Έτσι έκλεισαν τα διόδια στα Μάλγαρα. Αυτό εμπόδιζε τα λεωφορεία να μπουν στην πόλη και άφηναν τους επιβάτες χιλιόμετρα μακρυά από την Θεσσαλονίκη. Και πολλοί έφτασαν μετά τις ομιλίες.
Δεν έχασαν όμως, αφού και κουρασμένοι, βρέθηκαν στο μεγάλο πανηγύρι της Δημοκρατίας. Κάποιοι περίεργοι που θέλησαν να μπουν στο συλλαλητήριο, τους έδιωξε ο κόσμος και αυτοί φεύγοντας έσκισαν κάποια πανώ.
Ήταν από αυτούς που δημιουργούν προβλήματα…
Εντυπωσιακοί οι κρήτες ιππείς με τα άλογα Ακόμα οι κρίτες με τις τοπικές τους φορεσιές.
Πάνω από δέκα Δεσποτάδες και ο Παναγιώτατος Άνθιμος. Από το Άγιον Όρος οι μοναχοί της μονής σφιγμένου…Πολλοί ιερείς κρατώντας τη γαλανόλευκη Σημαία μας…
Επάνω από την σκηνή ακούσθηκε πως χάθηκε ένα παιδάκι το φώναξαν και όλα ήταν τόσο καλά ταχτοποιημένα που σκέφτηκα πως αν λειτουργούσε το κράτος έτσι, δεν θα υπήρχαν παρατράγουδα.Αλλά το κράτος εργάζεται αλλοιώς.
Νέοι παιδιά γέμιζαν χιλιόμετρα δρόμων και τίγκα τις πλατείες. Όποιος γνωρίζει τον τόπο, γνωρίζει πως ήταν πάνω από 400.000 άνθρωποι. Σκέφτεστε να μπορούσαν να μπουν και αυτοί που εμποδίσθηκαν και έμειναν στους δρόμους.
Το μόνο που ακούγονταν, ήταν η Μακεδονία είναι Ελληνική.
Ως παλιά καραβάνα των συγκεντρώσεων,,, πιστεύω πως ήταν πάνω από 500.000 Έλληνες. Πολλοί ήταν θεσσαλονικείς. Αλλά πολλές χιλιάδες ήρθαν με πούλμαν από όλη την Ελλάδα μας…
Ακόμη είδαμε πανώ που απευθύνεται στους σκοπιανούς.
Σε λένε Ζάρετς, σε λένε Λιόνεφ σε λένε,,,πως θες να έχεις συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Φίλιππο και τον Αριστοτέλη;
Η γενιά σου ήρθε το 600-700 μ.Χ. Πως θες να έχες σχέση με τον Αλέξανδρο που γεννήθηκε 1.000 χρόνια πριν έρθεις στην Βαρντάσκα;
Οι ομιλίες καταπληκτικές και ο παρουσιαστής του όλου σπουδαίου συλλαλητηρίου κύριος Καρα’ι’σκος μοναδικός αξιοπρεπής χωρίς εγωισμούς και περηφάνια.
Και οι Ελληνοαμερικανοί πόσο μας συγκίνησαν με την φωνή τους. Είμαστε Έλληνες, Είμαστε Μακεδόνες, αγαπάμε την Ελλάδα μας.
Η εφημερίδα Καρφίτσα της Θεσσαλονίκης, με συνεχή ροή μας έδειχνε εικόνες σε ζωντανή μετάδοση και όλα όσα δεν έδειξαν τα πουλημένα μέσα ενημέρωσης.
Σήμερα όλοι οι Έλληνες βλέπουν ακούν όχι από τα κανάλια αλλά από το F/B και είναι κάτι φανταστικό πως αυτό όλο το πανηγύρι στήθηκε από λίγους ανθρώπους πολύ λίγους.
Και πέτυχε τόσο, που κρύφτηκαν οι κατσαρίδες και τα ποντίκια στους υπονόμους της προδοσίας τους.
Στο δικό μου f/b, που είναι ελεύθερο θα βρήτε κάθε τι που σας ενδιαφέρει όπως Τις Ομιλίες Ολόκληρες….τις φωτογραφίες από ιδιωτικό αερόστατο, από φορτηγά με σκάλες ανυψωτικές κλπ κλπ κλπ.
Κάποτε χρειάζονταν τα κόμματα χρήμα πολύ για το μέγα έργο… τώρα χρειάστηκε αγάπη….
Χθες κάποιοι για την πατρίδα έβαλαν κόπο και χρήμα.
Ευχαριστούμε όλους.
Η δική μας συμμετοχή δυο πανώ και η παρουσία μελών της οικογένειας.
Κατηγορώ τα πόδια μου που δεν μου επέτρεψαν να πάω.
Μελίνα Καραπαναγιωτίδου σε ευχαριστούμε πολύ για τις δημοσιογραφφικές σου επιτυχίες, και το τεράστιο έργο της ματάδοσης του συλλαλητηρίου κάτι που δεν έκαναν . η ΕΡΤ και της Θεσσαλονίκης η ΕΡΤ, το ΜEGA , o ANT1, τo STAR κλπ κλπ
Μακεδονία μας έδωσες την ευκαιρεία να σηκωθούμε από τους καναπέδες και να βγούμε στους δρόμους.
Εκεί θα δώσουμε τους αγώνες μας.
Στις 4 /2 /2018 συλλαλητήρια στην Αθήνα στις πλατείες των πόλεών μας και των χωριών μας.
Χθες έγιναν Συλλαλητήρια, στην Αγγλία, στην Γερμανία στην Ελβετία Στην Αυστραλία κλπ κλπ κλπ.

Καλατζιήςςςςς καλατζιήςςςς

Ήταν Άνοιξη, πριν το Πάσχα. Μόλις είχαν κλείσει τα σχολεία.
Οι δουλειές για το Πάσχα πολλές, και η μάνα μας με την Ασήμω την κοπέλα του σπιτιού, φρόντιζαν στις γιορτές όλα να είναι ωραία.
Από βραδύς η μάνα μας είπε στη γιαγιά μας.
Μάνα άκουσα τον καλατζή που έρχεται από τις Φιλιάτες, τι λες, μαζεύπουμε τα αγκειά στο πηγάδι σαν περάσει να τον φωνάξω να τα γανώσει;
Αφού έχουμε και στο παζάρι γιατί να τα δώσουμε σε ξένο;
Πέρσυ σε κείνον τάδωσα και μούκανε καλή δουλειά. Ύστερα που να κουβαλάω σιακάτ τόσα χάρχαλα και τζουμπλέκια.
Καλά στείλτον μετα και σιαπάν. Καλύτερα φέρτον εσύ στη βρυσπούλα θα τα έχω μαζωμένα στο πεζούλι της καρυδιάς.
Την άλλη μέρα σαν άκουσε η μάνα μας τον καλαντζη να φωνάζη καλατζιής καλατζιής τον φώναξε.
Έλα σιαπάν κατα δω….και άνοιξε την οξώπορτα.
Η μάνα μου είχα αναμμένη φωτιά εκεί που έβαζε μπουγάδα.
Είχε κατεβάσει και ένα κούτσουρο να κάθεται ο καλατζής, που τον λέγανε και γανωτζή και γανωματή.
Έβγαλε και τα αγκειά και μεις κάτσαμαν να δούμε πως θα τα καλα’ι’σει.
Ήταν τόσο όμορφα καλα’ι’σμένα και λαμπερά, καλύτερα από καθρέφτες.
Είχε βγάλει η μάνα μας όλα να ντεψιά τα σινιά τους νταβάδες τα κακάβια τα τηγάνια τα σαγάνια και την πλαδαρή κατσαρόλα που έκανε τους ντολμάδες. Δίπλα σε ένα κατσαρολάκι είχε τα κουταλοπείρουνα.
Ρώτησε η μάνα μας τον καλατζή, πρώτα να φας ή θα πιεις καφέ;
-Κάνε καφέ και λίγο ψωμοτύρι γιατί βλέπω πολλά και δεν ξέρω αν προλάβω να φωνάξω να βρω κι άλλη δουλειά.
-Δεν θα φωνάξεις, του είπε η μάνα μου. Σαν τελειώσεις θα σε πάω στης πεθεράς μου το σπίτι, μόνο να τα προσέχεις πέρσυ ένα σινί χάλασε γλήγορα.
-Καλά κυρά Βέργω μπορεί να έτυχε.
-Πήρε ένα σινί με μια λαβίδα και έριξε μέσα κάτι, το γύρισε να πάει παντού. Μετά έριξε μια σκόμη και έτριψε το σινί αρκετά δυνατά.
Τα μάτια μας, ήταν καρφωμένα πάνω του.
-Αεί μανάρι μου φέρε μου λίγο νερό.
Έτρεξα να φέρω ένα χαλκό νερό και κάθησα να βλέπω.
Μετά έριξε κάτι άλλο που το είπε νησιαντήρι και το σκούπιζε να πάει παντού.. Μετά άμα ρίξεις αυτό κολλάει καλά το καλάι και γίνεται σωστή η δουλειά..
Σαν σκούπισε το νησιαντήρι έριξε το καλάι. Το καλάι το είχε λοιωμένα σε ένα χάλκωμα δικό του στην άκρη της φωτιάς.
Αυτό το έφερε γύρω γύρω όπως και τα άλλα, μετά με ένα μεγάλο πανί σαν πατσαβούρι που το έφερνε γύρω γύρω πολ΄λές φορές το τελείωνε..
Όλα αυτά τα έκανε πάνω από την φωτιά. Δε καιγότανε, ούτε ιδρωνε…
Εμείς καθήσαμε ακόμη πιο μακρυά όμως αυτός τίποτε εκεί πάνω από την φωτιά….
Αφού τελείωνε κάθε σκεύος το έριχνε στις μεγάλες λεκάνες με νερό από το πηγάδι που έριχνα εγώ κάθε τόσο,να είναι κρύο το νερό.
Σε μια κατσαρόλα η μάνα μου έβραζε πύτουρα με νερό και με αυτό το νερό έπλενε τα καλα’ι’σμένα η Ασήμω….
Τότε τα είδη της κουζίνας στα χωριά μας ήταν από χαλκό. Αυτά οξυδώνονταν και πάθαινες δηλητηρίαση, που πέθαινες.
Για να είναι καλά τα κατσαρολικά, να μην οξυδώνονται, τα καλά’ιζαν ή όπως έλεγε ο παππούς μας, τα επικασσιτέρωναν,,, άστο μεγάλη λέξη τα καλάιζαν.
Τα χαλκώματα στα χωριά μας τα λένε και μπακίρια.
Πολλές φορές, ο καλατζιής φώναζε, μπακίριαααα γανώνωωωω μπακίριαααα γανώνωωωω ο γανωτήηηηης ή ο γανωτζήηηηης
Σπάνια τρύπαγε κανένα χάλκωμα τότε ο καλατζής του έβαζε κομμάτι και μετά το καλάιζε.
Φαίνεται πως θα ήταν ακριβά.
Υπάρχει δε μια παροιμία που λέει. Θέλει κώλο κι άλλο κώλο και φελί, <ή κομμάτι > από άλλο κώλο. δηλαδή είναι άχρηστο δεν μπαλώνεται άλλο.
Μόλις βάφτιζε η νονά το παιδί το πρώτο που του έκανε δώρο ήταν ένα χάλκωμα. Όσο κι αν σας φανεί παράξενο στα προικιά τα χαλκώματα ήταν στην πρώτη θέση. Πολλές φορές τα ζύγιαζαν και έλεγαν οι γονείς. Της δώκαμαν και τριάντα οκάδες μπακίρια.. Γιατί σε κάποιες κοπέλες δίνανε και μαγγάλι χαλκωματένιο χαλκωματένιο, ακόμη και χαλκωματένια σίτα που δεν χάλαγε ποτές.
Σαν τελείωσε τα δικά μας ο καλατζης, έφαγε πλαστάρι με ψωμί ελιές και αυγά τηγανισμένα που του έβαλε η μάνα μας.
Μετά τον πήγε στη γιαγιά να καλα’ι’σουν και της γιαγιάς. Το πιο δύσκολο ήταν τα πειρουνάκια.
Τα χαλκώματα ήταν τόσο γυαλιστερά σαν ασήμι και μέσα τους έβλεπες το πρόσωπό σου.
Έτσι έλεγε η μάνα μου, μα εγώ δεν το είδα μέσα στο σινί η στο κακάβι το προσωπό μου ποτέ.
Τον άνθρωπο αυτόν το βρήκα στο Μενίδι μετά από τριάντα χρόνια ίσως και πιο πολλά.
Ήταν πατέρας της γυναίκας ενός φίλου μας μηχανικού αυτοκινήτων.
Το έφερε η κουβέντα και τον παρακάλεσα αν μπορεί να μου καλα’ι’σει ένα σινί και έναν νταβά.
Τον ρώτησα για τα υλικά πυ έβαζε και ο άνδρας μου του είπε. Μη της λες τίποτε αυτή μπορεί να σου κλέψει την δουλειά.
Μακάρι κάποιος να την κλέψει γιατί αυτή η δουλειά θα χαθεί.
Λοιπόν μπαρμπα Φώτη ποια είναι τα μυστικά της καλής δουλειάς.
Το κέφι και η αγάπη για την δουλειά.
Τι ήταν τα υλικά σου. Μου τα λες με την σειρά.
Ωρέ διάολε δουλειά έχεις μη μου πεις πως θες να γίνεις και καλατζιής.
Έβγαλα το τετραδιάκι μου και έγραψα.
Πρώτα βάζω σπίρτο.
Τι σπίρτο;
Έτσι το λένε σπίρτο.. Μετά το τρίβω με κορασάνι. μετά, ρίχνω μέσα το νησιαντήρι και μετά το καλάι
Αυτά είναι τα μυστικά μα το πιο μεγάλο μυστικό είναι το μεράκι για την δουλειά.
Γύριζα πόλεις και χωριά. Κοιμούμουν όπου έβρησκα. Έτρωγα ότι μου έδιναν στα σπίτια που δούλευα και μάζευα τον κούμπο για το σπίτι μας.
Πενήντα λίρες προίκα έδωκα σε κάθε μια τσούπρα μου και είχα τρεις του Θεού.
Καλά ήταν. Μου έφκιαξαν δίπλα στο σπίτι τους ένα τσιοτόρι και ζω με την βάβω μου. Μας λενε να πάμε μέσα στο δικό τους σπίτι όμως αυτοί μιλάνε φωνάζουν και μεις μάθαμε στην ησυχία δεν τα μπορούμε αυτά. Δεν μπορούμε ούτε τις φωνές.
Ύστερα γέροι είμαστε μας φεύγει και καμιά,,, άσε, σπίτι μας, μοναχοί μας, αντρεπώαστε εμείς με την βαβούλα μου…
Καφέ κάνουμε το πρωί και τρώμε και μπισκότες. μετά πάω στο φούρνο και παίρνω ψωμί φρέσκο που το τρώμε με χαλβά. Δεν έχουμε ζάχαρο. και το βράδυ τρώμε το Χειμώνα τραχανά το Καλοκαίρ γιαούρτι. Το μεσημέρι τρώμε στην μεγάλη κόρη μας.
Και ανάμεσα φκιάνει η βάβω τηγανήτες ή τρώμε μπανάνες που είναι μαλακές.
Και μπισκότες έχουμε και μεγάλο ψυγείο. Ένα μεράκι έχω μα δεν το λέω. Να πάω να πεθάνω στο χωριό μου.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Σεβασμιώτατοι βοήθεια

Σεβασμιώτατοι και Παναγιώτατε σας παρακαλούμε να μην αφήσετε το ποίμνιον σας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές μόνο του.
Οι Έλληνες είναι πάντα κοντά στην εκκλησία μας.
Με κάθε τρόπο βοηθούν στο έργον της εκκλησίας μας.
Τώρα ο ξαφνιασμένος και τρομαγμένος λαός μας, ζητά να ακουμπήσει όπως πάντα σε όλες τις δυσκολίες του στην εκκλησία.
Σεβασμιώτατοι ο λαός θέλει να αγωνισθεί υπέρ Βωμών και Εστιών θέλει να αγωνισθεί για την Μακεδονία μας.
Σας παρακαλούμε μην μας προδώσετε.
Ας είναι το ευλογημένο ράσο και ο Σταυρός μπροστά.
Αν χάσουμε την Μακεδονία η Ελλάδα θα χαθεί.
Ποιμένες σας χρειαζόμαστε.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ

Συλλαλητήριο στον Λευκό Πύργο 21 -1 – 2018
Η Ελλάδα μας περιμένει όλους μαζί στον Λευκό Πύργο.
Η Μακεδονία μας περιμένει.
Όλοι μαζί να βρονροφωνάξουμε.
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ο Αλέξανδρος, ήταν Έλληνας μιλούσε Ελληνικά και πίστευε στους Θεούς της Αρχαίας Ελλάδας.
Οι σλαύοι ήταν άλλη φυλή, μιλούσαν σλαύικα δεν είχαν καν Αλφάβητο και ήρθαν στα βόρεια της Ελλάδας το 600-700 μετά Χριστόν.
Αλφάβητο τους έκαναν οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος.
Όπως και οι αλβανοί που δεν είχαν αλφάβητο.
Τα κόπια ας μην ονειρεύονται ας θυμηθούν αυτό που τους είπε ο Γκλιγκόροφ, εμείς είμαστε σλαύοι.

Προς τους πατριώτες Ηπειρώτες με αγάπη

Φίλοι μου, εδώ και πολλά χρόνια μας πιπιλίζουν το μυαλό με τον πλούτο των πετρελαίων και την ζωή χαρισάμενη που θα κάνουμε. Κάθε μέρα μας έπριξαν με τον πλούτο πετρέλαιο, δις εδώ, δις εκεί, δις παραπέρα. Ναι, αλλά όχι για τον λαό. Για τις εταιρείες πετρελαίου και τα τσιράκια τους.
Ναι τα πετρέλαια λοιπόν είναι πλούτος.
Δυστυχώς αυτόν τον πλούτο δεν τον χαίρονται οι χώρες που τον έχουν.
Αυτόν τον πλούτο τον χαίρονται οι εταιρείες πετρελαίου, οι εφτά αδελφές που έλεγαν οι παλιοί.
Όποιος έχει μάτια βλέπει.
Η Αλβανία βγάζει εδώ και χρόνια πετρέλαια όμως οι φίλοι μας αλβανοί ξυπόλυτοι και πεινασμένοι ξεχύθηκαν στην Ελλάδα μας για να δουν Θεού πρόσωπο. Και είδαν γιατί μπορεί να υπάρχουν και οι φονιάδες, βιαστές, κλέφτες, όμως ο πολύς λαός είναι λαός εργατικός, τίμιος, που αγωνίζεται να σπουδάσει τα παιδιά του να κάνει τη ζωή του καλύτερη.
ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΦΕΡΑΝ ΠΛΟΥΤΟ ΕΥΤΥΧΙΑ
Πάμε τώρα στην Λιβύη μια χώρα που ο δικτάτορας Καντάφι είχε κάνει χώρα πρότυπο. Όλοι είχαν σπίτι, αυτοκίνητο, περίθαλψή και εργασία.
Οι πετρελαιάδες και οι χώρες οι παλιές που τις είχαν αποικίες, μπήκαν μια μέρα και η χώρα καταστράφημε.
Το πετρέλαιο λαθραία, περνάει στην παγκόσμια αγορά.
Το αίμα κυλάει στους δρόμους και οι πετρελαιάδες τρίβουν τα χέρια τους, γιατί έτσι έχουν τον πλούτο της Λιβύης στα χέρια τους, ενώ ο λαός με τις βάρκες της απελπισίας, πνίγεται στην θάλασσα που τους οδηγεί ο φόβος….
Το Ιρακ είναι η χώρα που κατέστρεψαν οι φίλοι της δύσης με αρχηγό τις ΗΠΑ γιατί λέει είχαν πυρηνικά. Δεν είχαν αλλά τι σημασία έχει. Έβαλαν για καλά το πόδι τους μέσα αυτοί που χιλιάδες νέους τους έθαψαν στην άμμο.
Τώρα τα πετρέλαια είναι δικά τους..
Στην Υεμένη έπεσαν να την φαν δεν ξέρουμε και πολλά για ότι γίνεται εκεί.
Το Ιραν η παλιά Περσία, τους μπήκε στο μάτι αλλά επειδή έδω πέφτει λόγος και στην Ρωσία και στην Κίνα ίσως και να τη γλυτώσει ίσως…..
Και μια χώρα που προσπαθούν να την τελειώσουν για να της πάρουν τα πετρέλαια η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ.
Εκεί όταν ο Τσάβες τους έδιωξε και άρχισε να κοιτάει τον λαό του η Δύση δεν το άντεξε.
Ο πόλεμος για την αρπαγή του μαύρου δέρατος καλά κρατεί.
Πολλές χώρες τις Αφρικής έχασαν τον γηγενή πληθυσμό τους που κατασφάχτηκε από τους πολιτισμένους…………..
Ας ελπίσουμε πως ο λαός για μια φορά θα κερδίσει τους παγκόσμιους γκάνκστερ που τρώνε το ψωμί των λαών της γης,, του κόσμου όλου.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Πετρέλαια Ζωή ή Θάνατος;

Στα μουλωχτά, τον καιρό των μνημονίων έγινε το ξεπούλημα της χώρας.
Ξεπουλήθηκαν τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, οι άνθρωποι που σαν την εποχή του 1960 έφυγαν να παν να βοηθήσουν τις ξένες χώρες.
Εκείνο που δεν τόλμησαν να κάνουν όλα τα χρόνια της ευμάρειας οι παλιοί το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Έβαλε την ταφόπετρα στην χώρα για 99 χρόνια.
Μας έβαλε κάτω από την μπότα των δανειστών για 99 χρόνια.
Ανάμεσα σε όσα πούλησαν ήταν και κάτι που από καιρό το ήθελαν οι ξένοι μα το ήθελαν μπιτ παρά.
Και έτσι με τον ΣΥΡΙΖΑ προετοίμασαν το έδαφος. Προδότες υπήρχαν και υπάρχουν και στα άλλα κόμματα και αποκόμματα ρετάλια της οκάς.
Ανάμεσα σε όλα που ξεπούλησαν ήταν και τα πετρέλαια της χώρας.
Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστά τα πετρέλαια της Ελλάδας μας.
Είναι όμως με τις παλιές μεθόδους πιο ακριβά, οπότε τα είχε ο παγκόσμιος κυβερνήτης και τα τσιράκια του για εφεδρεία.
Και αφού μας πτώχευσαν άρχισαν να ξεκοκκαλίζουν τον πλούτο της χώρας μας.
Έτσι σιωπηρώς και αθορύβως όπως η γάτα σκεπάζει τα σκατά της, πούλησαν όλη την Ήπειρο και τα νησιά του Ιονίου μόνο για 130.000.000 ευρώ.
Μετά έδωσαν εντολές στην Περιφέρεια και τους Δημάρχους να σκάσουν. Και σαν τα σαλιγκάρια το Καλοκαίρι μαζεύτηκαν στα καβούκια τους για να μην τους πάρει είδηση κανείς.
Έλα όμως που τα συνεργεία του θανάτου δεν είναι αόρατα.
Και δω αρχίζει το βο μέρος της καταστροφής και της επανάστασης.
Κάποιοι δεν ανεχθήκαμε την προσβολή. Τα νιάτα μας βγήκαν στους δρόμους για την σωτηρία του τόπου μας.
Μίλησαν λοιδωρήθηκαν αλλά σιγά σιγά οι γραφικοί γίναμε ποτάμι.
Σήμερα τρέχουν να μας ενημερώσουν αλλά είναι αργά.
Παραδείγματα σκοτεινά πιο κάτω.
Δήμαρχος Πωγωνίου προς τον κόσμο που ζητούσε ανάκληση της απόφασης παραχώρησης της γης μας άνευ αντιτίμου στους πετρελαιάδες.
Η ερώτηση ήταν. Κύριε Δήμαρχε διαβάσατε την ypeka.gr του Υπουργείου για τις επιπτώσεις και τις συνέπειες;;;
ΌΧΙ. Ουτε τις διάβασα, ούτε θα τις διαβάσω….
Το είδα στο βίντεο και λέω δεν μπορεί να είναι τόσο ζώον…
Μπράβο στους προδότες που έχουμε στα σύνορα της χώρας μας.Γιατί ο Δήμος Πωγωνίου είναι δήμος των ΣΥΝΟΡΩΝ μας..
Κύριε Δήμαρχε η χώρα δεν είναι τσιφλίκι σας. Δεν είναι δική σας να την δίνετε τζάμπα στους πετρελεάδες.
Κατάλαβες και συ και ο πρόεδρος του συμβουλίου σου που τα έβαλε με τον κόσμο που δεν ήταν τυχαίος.
Ο προεδρός σου ίσως είναι αυτός που πιστεύει πως σε μια δυο γενιές δεν θα υπάρχουν Έλληνες. Αν έτσι σκέφτεται να μας το πει…να τον μουτζώσουμε.
Στο Συμβούλιο είχαν έρθει τα νιάτα του τόπου μας, με τις περγαμινές τους τα πτυχία τους και τα μεταπτυχιακά τους.
Κύριοι είστε προδότες παραχωρήσατε την γη της Ελλάδας χωρίς αντίτιμο.
Την πααχωρήσατε εσείς που όταν κάποιος κόψει ξύλα να ζεστάνει την φαμίλια του του βάζετε πρόστιμό.
Είμαι εναντίον της λαθραίας κοπής δένδρων.
Είμαι υπέρ του να βγαίνει το δασαρχείο να σημειώνει ποια δένδρα θα κοπούν για να αναπτυχθούν τα άλλα.
Οι πετρελαιάδες λοιπόν άρχισαν το καταστροφικό τους έργο κόβοντας και αποψιλώνοντας ολόκληρα δάση και πλαγιές.
Κάνουν τρύπες για φουρνέλα από 15-80 μέτρα βάθος. Εκεί θα σκάζουν τα φουρνέλα κάθε 60 μέτρα μας έχουν πει. Υπάρχουν τρύπες που είναι κάθε 15 μέτρα γιατί;;;;
Θα τα πούμε όλοι μαζί στους δρόμους. Στις 24 του μηνός όλοι στην ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ. εκεί θα γίνει ο αγώνας που άρχισε από τα όρη του Γκορύλα και της Χιονίστρας. Την Ρίζα και την Ντουσκάρα, την Λαμπανίτσα και σιγά σιγά έφτασε σε πόλεις και χωριά.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Χειμωνιάτικα Βράδυα

Παραμυθιά 1950
Θεέ μου, πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια.
Σαν είμασταν παιδιά, ο χρόνος κυλούσε αργά, δεν βιάζονταν, γιατί τότε ήταν το Καλοκαίρι της ζωής μας.
Και ύστερα Φθινόπωρο, και ύστερα Χειμώνας.
Εδώ, στο Χειμώνα, οι μέρες είναι μικρές δεν προλαβαίνεις να τις δεις και από το μούχρωμα της Αυγής, φτάνουμε στο μούχρωμα της Νύχτας.
Καλημέρα και καλό νύχτωμα σε λίγες ώρες.
Στις ώρες της νύχτας, που ήταν πολλές στα σπίτια μας, χωρίς φωτισμό τις πιο πολλές φορές, μόνο με ένα λαδοκάντηλο και τις φλόγες του τζακιού να πυρώνουν τα πρόσωπα και να κάνουν τα μάτια, πότε να κλαίνε από τον καπνό και πότε να λάμπουν από τις φλόγες της φωτιάς, και πότε από τα κρυφά μας όνειρα.
Γύρω από την φωτιά σε μεγάλα στρώματα από άχερα ή ξασμένα φύλλα από τζάφκες καλαμποκιού ή πάνω σε μεγάλα μάλλινα υφαντά μαξηλάρια, όλοι γίνονταν μια οικογένεια.
Ο παππούς έδινε το σύνθημα της βραδυάς.
Η γιαγιά στο νεύμα του, τον ρώταγε τι να βάλει στην φωτιά, για να περάσουν το βράδυ.
Τραχανά, τσάι ή κοκκόσιες [ πρίτσες,πρατσαλίγγες κλπ- ποπ κορν το λένε τώρα] και όλοι έλεγαν, ότι θες εσύ κυρά.Οι πιο πολλοί χαίρονταν την παρέα και δεν μίλαγαν. Στη φωτιά έμπαινε ότι ήταν πιο εύκολο για εκείνη, αυτήν την ώρα. γιατί όλες οι ώρες δεν ήταν ίδιες….
Οι πρώτες κουβέντες ήταν για το πως πέρασαν την ημέρα. Τις δουλειές τους, γιατί μπορεί ο Χειμώνας να μη έχει πολλές δουλειές έχει όμως δύσκολες δουλειές. Τα ζώα στην βοσκή αν πέφτει τσάφνη δεν βρήσκουν χόρτα να φαν. Αν βρέχει που να τα πας…
Ακόμη πολλές φορές τελείωναν τα τσάκνα[ προσανάματα ή για το κάψιμο του φούρνου ] και άντε να πας για πουρνάρια μέσα στο κρύο… Εδώ όμως η ζωή είχε κανόνες και δεν μπορούσες να αλλάξεις ούτε ένα και.
Ο παππούς μας είχε την φροντίδα του περβολιού και το μαγαζί.
Ένα βράδυ ο παππούς μας, έφερε μέσα στο χειμωνιάτικο, την κατσίκα μας, την Μαρίκα.
Άσπρη μεγαλώσωμη μαλτέζα, ήσυχη που εμείς την κάναμε και άλογο.
Έστρωσε η γιαγιά ένα μεγάλο τσουβάλι σε μια γωνιά στο χειμωνιάτικο και της έβαλε να ξαπλώσει..
Η κοιλιά της ήταν φουσκωμένη θα μας έκανε κατσικάκια.
Της έβαλε η γιαγιά και λίγο καλαμπόκι και έβαλε να βράσει τον τραχανά.
Παππού, άντε τελειώνετε οι μεγάλοι, θέλουμε παραμύθι.
Τα παραμύθια θα τα πούμε σε λίγο, είπε ο παππούς μας.
-Λένη νομίζω πως σε λίγο τα παιδιά πρέπει να πάνε μέσα, είπε ο παππούς, έχετε και κει το τζάκι έτοιμο;
-Έτοιμο είναι είπε η Γιωργίτσα και γω μέσα θα πάω δεν μπορώ να βλέπω.
Με έπιασε η περιέργεια και παρακάλεσα τον παππού να μείνω να βλέπω.
Άλλαξε μια ματιά με τη γιαγιά και είπε να βλέπεις; Ας μείνει.
Δεν πέρασε παρά λίγη ώρα και η Μαρίκα έβγαλε μια δυνατή φωνή, μπεεεεε και σηκώθηκε όρθια.
Η γιαγιά πήγε κοντά της και την χά’υ’δευε.
Πριν περάσου λίγα λεπτά, ένα άσχημο σακκουλάκι βγήκε από την Μαρίκα που η γιαγιά μου κάτι του έκοψε. Έκλεισα τα μάτια δεν ήθελα να βλέπω.
Πήγαινε μέσα, μου είπε ο παππούς και έφυγα ευχαρίστως.Δεν ήθελα πια να βλέπω.
Σε λίγη ώρα, μας φώναξαν να πάμε όλοι μαζί να δούμε και να φάμε τραχανά και τηγανήτες.
Η Μαρίκα μας κουρασμένη έγλυφε τα τέσσερα υπέροχα κατσικάκια. Άσπρα σαν τη μάνα τους.
Πότε ήταν όρθια και έσπρωχνε πότε το ένα και πότε το άλλο να φάνε και πότε ξάπλωνε έτσι που τα μωρά της να μπορούν να πίνουν γάλα….
Βλέπετε μας λέει ο παππούς. Τα ανθρωπάκια όταν γεννιούνται θέλουν μήνες να σηκωθουν να περπατήσουν να μιλήσουν.
Τα κατσικάκια όπως αμέσως όρθια.
-Και δεν πάνε και σχολείο είπε ο Δημήτρης, που τότε πήγαινε στο νηπειαγωγείο..
-Δημήτρη μου όλες οι κατσικούλες είναι δασκάλες.
Και γω ήθελα να πω όχι δεν είναι, αφού δεν πάνε σχολείο, όμως ο παππούς ήξερε, και κάποτε θα μας τα μάθαινε και μας. Πριν γίνει αξιωματικός ήταν δάσκαλος.
Βέβαια υπάρχουν και πολλά άλλα ζωάκια συνέχισε ο παππούς που γεννιούνται αδύναμα. Να τα χελιδονάκια και όλα τα πουλιά θέλουν χρόνο να βγάλουν φτερά και να δυναμώσουν τα φτερά τους, για να μπορούν να πετάξουν. Ακόμη σε μακρυνές χώρες υπάρχουν ζώα με μάρσυπο. Αυτό είναι ένα σακκούλι στην κοιλιά τους, που βάζουν τα αδύναμα μωρά τους μέχρι να μεγαλώσουν και να βγουν στην ζώη.
Θυμάται κάποιο πως τα λένε;
Καγκουρώ με πρόλαβε ο Φάνης και γω, ήμουν χαρούμενη γιατί ήμουν η δασκάλα του. Ήταν δεν ήταν τότε τριών χρονών.
Έτσι, εκείνο τον Χειμώνα, είδαμε το θαύμα της ζωής.
Βέβαια η εκπαίδευση δεν τελείωσε. Όταν κάποτε ήρθαμε στην Αθήνα, ο πατέρας μας, μας πήγε στο Εθνικό Μουσείο και κει είδαμε τον τοκετό στην αρχαία εποχή. Τα μικρά πύλινα αγαλματάκια που ήταν με τάξη ταχτποποιημένα πάνω σε ένα ράφι,έδειχναν την έγκυο,το μωρό, τον γιατρό την μαία και τα όργανα των δύσκολων τοκετών όπως κουτάλες…..
Έτσι περνούσαν τα χρόνια των παιδικών μας χρόνων.
Και πότε τα βράδυα περνούσαν με παραμύθια και ιστορίες, και κάποτε με απρόοπτα όπως ο τοκετός της Μαρίκας μας.
Την άλλη μέρα η γιαγιά έκανε πίτα με το πρωτόγαλο που το λένε γκουλιάστρα και δεν ξέρω γιατί το λένε έτσι. Εγώ δεν έφαγα γιατί μου μύριζε οι άλλοι την έτρωγαν ευχαρίστως. Η Γιωργίτσα ούτε να τη δει. Ήταν η καλομαθημένη μας.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.