ΟΤΙ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ.

Σκύψαμε με προσοχή στην κοίτη του χειμάρρου μας και βρήκαμε τα εξής παράδοξα. Η Τουρκία χώρα λέω σοβαρή, επιλέγει τους διδασκάλους των Χριστιανών αυτή και μάλιστα ένας απλός Δήμαρχος. Η ίδια η Τουρκία απαιτεί από το Ελληνικό κράτος στην Ελληνική επικράτεια να επιλέγει στη Θράκη μας του δικούς μας ιεροδιδασκάλους των Ελλήνων Μουσουλμάνων. Κανένας Υπουργός κλπ δεν τους είπε, εσείς στην πατρίδα σας και μεις στη δική μας. Βέβαια στην Τουρκία δεν έχει Ρεπούση και Λιάκο και Δραγώνα. Δεν έχει πέμπτη φάλαγγα. Ό Χείμαρρος μας έχει εκεί στο βάθος και ένα παιχνίδι που παίζεται στις Σκουριές. Που κανένας δεν μιλάει παρά μόνο θυμήθηκαν το Βατοπέδι. Μα το Βατοπέδι είναι στη Δικαιοσύνη στις Σκουριές τι γίνεται; Είναι πολλά τα λεφτά Άρη που έλεγε και η ατάκα. Τι άλλο βρήκαμε, ότι ο Έντυ Ράμα Πρωθυπουργός της Αλβανίας έβαλε πέντε Υφυπουργούς από την Ελληνική μειονότητα. Είναι αυτός που πήγε τη συμφωνία για την ΑΟΖ στο δικαστήριο και ακύρωσε την απόφαση  Μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα, σαν γείτονες έχουμε κοινά συμφέροντα. Έχουμε και διαφορές, ούτε αυτές τις ξεχνάμε..

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

ΠΟΙΗΣΗ.

Από τους Ήρωες της Ντουσκάρας.

Του Χρίστου Θωμά.

Η χλωρωσιά σιαψάλιασε, μαράθηκ΄η αγριάδα,

απ΄το καυτό το δάκρυ του,που τρέχει σαν αυλάκι.

Τρέχει και τρέχει στις πλαγιές σ΄όλα τα κουτσολάκια.

Χτυπιέται, σκούζει, δέρνεται, ο δύστυχος πατέρας.

Όταν πιο πέρα στα βαθιά τα ίσκια δυο κοράκια,

μαλώνανε να μοιρασθούν τις σάρκες του παιδιού του.

Γρήγορος έτρεξε κοντά και μπαίνει ανάμεσά τους

και τα κομμάτια άρπαξε και τα σφιχταγκαλιάζει.

-Αφήστε τα μωρέ πουλιά, αυτά είναι δικά μου.

Είναι του γιου μου  που ΄σφαξαν εδώ μέσα στα λόγγια,

χέρια σκληρά και βάναυσα, θηρία αλαφιασμένα.

Το μαύρο του πουκάμισο βγάζει και τα μαζεύει,

γρήγορα-γρήγορα γιατί, πίσω θε να γυρίσει,

μη λάχει και τον θάψουνε χωρίς να τον προφτάσει

Λαχομανώντας έφτασε, την κάσα του ανοίγει

και βάζει μέσα κλαίγοντας όλες με την αράδα.

Τις σάρκες απ΄τις σάρκες του που ήτανε βγαλμένες.

Κι έκανε πάλι το κορμί του σκοτωμένου γιου  του

-Άντε παιδί μου, στο καλό, καμάρι μου μεγάλο

άντε κοντά στη μάνα σου  κοντά της να καθίσεις

Και πες της πως ο δόλιος σου ο γέρος σου πατέρας

αν είναι για χατήρι της και για τη λευτεριά της

τα θαύτει όλα τα παιδιά πως έθαψε και τούτο.

Κλαίγοντας πήρε ο γέροντας του γυρισμού τη στράτα,

αφήνοντας ξωπίσω του το μνήμα του παιδιού του.

+Χ.Ι.Θ.,

Από το ποιητικό ιστορικό βιβλίο του Χρίστου Θωμά Ήρωες της Ντουσκάρας.

 

ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΑ.

Αποκρυπτογράφησα, τα μυστικά της σιωπής,

καθισμένη μπροστά στην απέραντη θάλασσα,

ή κάνοντας κομποσχοίνι, στη σκιά του γεροπλάτανου,

ή χαζεύοντας την προσμονή του Γκύζη.

Αποκρυπτογράφησα τα μυστικά της ευτυχίας,

καθισμένη μπροστά στο ολάνθιστο γεράνι,

ή ακούγοντας το νερό της δροσερής πηγής,

ή θαυμάζοντας την  ΄Αρκτο τη μικρή και  τη Μεγάλη.

Ναι εκεί αποκρυπτογράφησα την ίδια τη ζωή..

Τη ζωή που έκρυβε τα μυστικά της.

ΠΟΣΟ  Σ  ΑΓΑΠΩ.

Δίψασα και μούφερες δροσιά στα φύλλα.

Πείνασα και μούφερες ασπάραγγους και μήλα.

Νύσταξα κι έγινες στρώμα για να κοιμηθώ.

Πόνεσα κι έγινες φάρμακο να μη πονώ.

Ξύπνησα και ήσουνα εσύ το όνειρο που είχα δει..

Έφυγα και είσαι συ η αλήθεια της ζωής μου.

Και γύρισα ξανά, σίγουρη πως δεν υπάρχει θάνατος.

Και σου τραγούδησα μονάχα το τραγούδι της βροχής.

Και είδα αγάπη μου τα μάτια σου να κλαίνε.

Και είδα τα χέρια σου στεφάνι , στης γης το μέγα το δακτύλιο.

Και γω τελεία, τόση δα, όση η σκόνη.

Και έβαλες τη σκόνη στην καρδιά σου,και έγινα ο βράχος των αιώνων,

και έγινα η γη, η αθανασία, ο αγέρας. Νάξερες   πόσο σ΄αγαπώ.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

 

 

Απόστολος Ιωάννου Πάσχος.

Βιογραφικό.

Ο Πάσχος Απόστολος του Ιωάννου και της Παρασκευής γεννήθηκε στο Μέτσοβο την 19-2-1936. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο Μέτσοβο και ΤΟ Γυμνάσιο στην Πρότυπο Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων.Υπηρετεί την πατρίδα και μετά εισέρχεται στην Ιατρική Σχολή του  Πανεπιστημίου Αθηνών.Παράλληλα με τις σπουδές του υπηρετεί τα γράμματα Αποφοιτεί το 1967. Λαμβάνει τις ειδικότητες του Παθολόγου και του ιατρού Πυρηνικής Ιατρικής.Ασκεί την Ιατρική ως αγροτικός ιατρός στην Πέρδικα και στη Νεράϊδα Θεσπρωτίας

και στο Τσεπέλοβο Ιωαννίνων.Εκδίδει 16 βιβλία που έτυχαν μεγάλης αποδοχής.Τα  βιβλία εκδόθηκαν με δικά του χρήματα.Για τρία χρόνια γράφει επιμελείται εκφωνεί κάθε Σάββατο δεκαπεντάλεπτη εκπομπή στο Ραδιοφωνικό Σταθμό των Ιωαννίνων. Θέματα,ιατροκοινωνικά, πολιτιστικά, διατροφής κλπ. Έτη παρουσίας-1979-1981.

Πραγματοποιεί ομιλίες, δια την Ελληνικήν Παραδοσιακήν Διατροφήν, το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, κλπ.Σπουδάζει συνεχώς,  συγγράφει και δημοσιεύει 10250 άρθρα, ιατρικά,κοινωνικά, πολιτιστικά εθνικά. Παράλληλα συγγράφει 212 επιστημονικές μελέτες εκ των οποίων 138 για την ιστορία της Ιατρικής.Διορίζεται επιμελητής  της Ιατρικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Παραιτείται. Ασκεί την Παθολογία εις τα Ιωάννινα.

Βιβλία του.

Ο Μέγας Βασίλειος πεπαιδευμένος γενικός ιατρός. 1994.

Καισάρειος ο ιατρός και φιλόσοφος. 1996.

Γεωπονικόν  Αγαπίου Μοναχού Κρητός. 1997.

Έλληνες ιατροφιλόσοφοι της Αρχαίας Ελληνικής Βυζαντινής και Νεοτέρας Ελλάδας 1997.

Ακολουθούν Βιβλία κοινωνικού περιεχομένου όπως

της  Βιωτής μου τα Μηνύματα. Έλληνες γηγενείς και διαχρονικοί αεί παίδες 2010

Τριακονταετία Ελλήνων Ανθελλήνων Μισελλήνων 2011.

Ποιήματά του έχουν Δημοσιευθεί σε έξη ανθολόγια Ελλήνων ποιητών.

Είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, του οργανισμού για την παράδοσην της Ελληνικής γλώσσας.

Της SOAETU ACADEMIAdel FIORINO , akademia Ferdinadea. Έχει λάβει Χρυσίον Τιμής

Ιατροφιλοσόφου, το 2008 δια την προσφορά του στα γράμματα και τον πολιτισμό από τους Αργοναύτες Θεσσαλονίκης.Έχει λάβει πολλά βραβεία για τα βιβλία του και έγκυροι άνθρωποι των Ελληνικών Γραμμάτων έχουν γράψει για το έργο του που έχει μεταφραστεί και σε αρκετές γλώσσες, δυστυχώς όχι ολοκληρωμένα αλλά  αποσπασματικά.

Η μετέτες του μαζύ με άλλων Ελλήνων και ξένων επιστημόνων από όλον τον κόσμο μέσω της Διεθνούς Αρμονίας για την Ειρήνη έγινε δεκτή για το ΝΟΜΠΕΛ ειρήνης το οποίο τελικά δόθηκε στην ΕΕ για την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας. Κρίμα.

Ο Απόστολος Πάσχος ζει στο Μέτσοβο και εργάζεται και δημιουργεί. Είναι  ένας κοσμοκαλόγερος με περισή αγάπη για τον τόπο του την πατρίδα μας  και τη θρησκεία μας

και τη γλώσσα μας. Αυτή τη εποχή συγγράφει ένα έργο για την Ελληνική Διατροφή από την Αρχαία Ελλάδα το Βυζάντιο και σήμερα. Επιστήμονες που θα μας δώσουν τις συμβουλές Ιπποκράτης, Γαληνός, κλπ. Ας μην αποκαλύψουμε το έργο πρι δοθεί στην δημοσιότητα.

Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

ΕΛΛΑΣ

Είναι χωροχρόνος γηγενής του πνεύματος,

πάσης τέχνης, επιστήμης, ανθρώπου οράματος.

Ψυχοσωματική υγεία μεγαλείου θαύματος,

πολιτισμού του κόσμου δώματος.

Βιοτικής πίστεως πιστού αστός,

επί δύο χιλιετίες ιστού πιστός.

Χωροχρόνου αθλήσεως Ηρώων, Αγίων,

ανατάσεως αρετή ομαίμων ομοίων,

πάσης ηλικίας των δύο φύλων

ομοφρόνων, ομογλώσσων των πλησίον  φίλων

μετ΄αγάπης Χριστού ψυχής

και καθολικής υγείας και ιαχής.

Χώρα πλειστάκις ταλανιζομένη,

ποτέ αθλουμένη, καταβαλλομένη,απελπιζομένη,

καίτοι επιβουλευομένη πολλάκις  τραυματιζομένη,

πάντα δε υπό Χριστού σωζωμένη,

προχωρεί  γεραίρει, μορφοποιεί, κατά πάντα,

αναγεννάται μέσω του Χριστού  Σωτήρος χαροποιείται

και πρότυπον πάντοτε αναδεικνύεται ,

αφού δια Τριαδικού Θεού  δομείται.

Απόστολος Ι Πάσχος.

 

Δύο λαμπερά διαμάντια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας«Μπίρομ Μπίρομ Λέλημ Λέλημ» και «Γριές και άγριες» της Αλεξάνδρας Παύλου-Θωμά

ςς
Με ευλάβεια και ιερή προσήλωση κράτησα στα χέρια μου και μελέτησα δυο λαμπερά διαμάντια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: το «Μπίρομ Μπίρομ Λέλημ Λέλημ» και «Γριές και άγριες» της Αλεξάνδρας Παύλου Θωμά (ενός εξαίρετου Ανθρώπου κι Ελευθέρου Σκοπευτή της Γνώσης, κόρη του αείμνηστου Δασκάλου, Λαογράφου και Ιστορικού απ’ την Παραμυθιά Θεσπρωτίας, Βασίλη Παυλίδη ή Παύλου, και συζύγου του Χρίστου Ιωάννου Θωμά απ’ το Πολύδωρο Ντουσκάρας, Δημοσιογράφου, Ποιητή και Χρονογράφου).
Το «Μπίρομ Μπίρομ Λέλημ Λέλημ: αφιερούται στις γυναίκες της πατρίδας μου και της γενιάς μου, για τους αγώνες τους, για την ελπίδα και τη λευτεριά που μας παρέδωσαν. Ελένη- Ελένη- Ελένη- Βιργινία και στον πατέρα μου που πάντα έδινε σε πατρίδα, οικογένεια, σχολείο» γράφει η συγγραφέας του έργου Αλεξάνδρα Παύλου-Θωμά. «Αγάπησα πολύ αυτές τις γυναίκες. Προσπάθησα να μπω στην ψυχή τους, να κλέψω το μαγνάδι των δακρύων τους, που το έκαναν χαμόγελο ζωής και το ακουμπούσαν πάνω μου σαν πέπλο αειφόρου δύναμης».
Χωρίς τίτλο μαρια
Στο συγγραφικό έργο της Αλεξάνδρας Παύλου-Θωμά:«Γριές και άγριες» το οποίο περιλαμβάνει εκατό (100) ιστορίες, γίνεται μια ανατομία στις ρίζες της φυλής μας από την ακτινοβολία του χθες, του σήμερα, του αύριο, με ατόφια ηπειρώτικη γλώσσα και ιδιωματισμούς για το χωροχρόνο του λόγου.
«Οι γριές μου είναι αληθινές. Έζησαν, μου διηγήθηκαν, κατέγραψα. Δεν μου είπαν παρά μόνο την αλήθεια. Τη δική τους αλήθεια. Μια αλήθεια που μολογάει η ζωή τους, την αληθινή, χωρίς σάλτες κι αρώματα».
 Αξιότιμη κυρία Αλεξάνδρα Παύλου-Θωμά
 Δεν βρίσκω λόγια να σας ευχαριστήσω που μου στείλατε και κρατώ στα χέρια μου το θησαυρό που περίμενα χρόνια και τον οποίο  δημιουργήσατε με τη γραφίδα της πένα σας και τη δύναμη της ψυχής σας!
Σας μιλώ ειλικρινά, με το που άνοιξα το πακέτο με τα βιβλία σας, ρίχτηκα μονορούφι στη μελέτη τους. Δάκρια κατάβρεχαν τα μάγουλά μου και ρίγη διαπερνούσαν το σώμα μου!!!
Με προσήλωση, σεβασμό κι αγάπη έσκυψα κάνοντας την ενδοσκόπησή μου στα ΣΥΓ-ΚΛΟ-ΝΙ-ΣΤΙ-ΚΑ έργα σας: «Μπίρομ Μπίρομ Λέλημ Λέλημ» και «ΓΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΡΙΕΣ» τα οποία συμπληρώνουν το ένα το άλλο, και μέσα απ’ τα βιώματά των ηρωίδων σας ξεπροβάλλουν οι Ηρωικές τους ψυχές.
Ριζωμένη η αφήγηση στην γλώσσα της Ελληνικής μας φυλής αναδεικνύει τον πλούτο,  τις παραδόσεις μας και τη σοφία λαϊκών ανθρώπων αλλοτινών γενεών.
Από τον πρόλογό σας  ξεχώρισα  τη διακριτή- πλεονεκτική χρησιμοποίηση της γλώσσας μας, των διδαχών της ζωής και την αγάπη σας για τη γενέτειρα πατρίδα όπου γέννησε και γαλούχησε ήρωες!!!
Τα γραφόμενά σας κλέβουν πράγματι το μαγδάνι των δακρύων αυτών των γυναικών και δίνουν τροφή για αειφόρο δύναμη. Ακέραιες αλήθειες ξεπηδούν, λόγια μεγάλης σοφίας, αποστάγματα ζωών! Τα βιβλία σας παρακαταθήκη για όλους εμάς που διαβαίνουμε πίσω σας. Μας ανοίγεται καθάριους – φωτεινούς ορίζοντες και μας διδάσκεται αυτά που σας δίδαξαν οι Ηρωίδες σας: Πως  ποτέ δεν πρέπει να ξεχαστούν οι Αξίες, οι Θυσίες και  η Αγάπη που διδαχτήκατε και εφαρμόζετε. Με ορθάνοιχτα τα μάτια της ψυχής μολογάτε τον ανελέητο πόνο τους που τις δυνάμωσε για να υπερνικούν το φόβο και τη παραίτηση.
Ηρωίδες μανάδες! Ηρωίδες γριές! (Είτε λέγονται: Βάβω Λένη, Βέργω, Σταυριανή, Πανωραία…, όλες λέγουν την δική τους ιστορία και διδάσκουν με τις πράξεις τους).
Ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό γυναικείων χαρακτήρων  συμπληρώνουν το πάζλ της ζωής. Με το χρωστήρα της πένας σας ζωντάνεψαν μνήμες, σαγηνευτικά ακούσματα με τον μαγευτικό αυλό των δικών μου ανθρώπων.
Μαζέψατε τη γύρη απ’ τους ανθούς και γεμίσατε την κυψέλη του μυαλού μας. Τα  βιβλία σας είναι: Αφύπνιση συνείδησης! με τα αποστάγματα των ρήσεων έτοιμα για τροφή. Σαν τη Νεράιδα της αφήγησης σας (που ετοίμασε προίκες για τους αγαπημένους της πριν αποχωρήσει για το μεγάλο της ταξίδι..), μας αφήνεται κληρονομιά!!!  Σαν καλός θεριστής θερίσατε τα καρποφόρα στάχυα και μας τα προσφέρατε καλοψημένο- μυρωδάτο ψωμί  στην Τράπεζα της Γνώσης με παραδειγματικά αψεγάδιαστο τρόπο. Παντού επικρατεί η σύνεση, η αγωνία και ο αγώνας για ζωή  και προσφορά. Μέσα απ’ τα βιβλία σας ξεφύτρωσαν αθάνατες αλήθειες βάζοντας «κατά πάντα» τον άνθρωπο της ματαιότητας, ορθώνοντας το ανάστημα των ηρωίδων σε θέση υπεράνθρωπη.
Αξιολάτρευτη μανούλα! Ξεχώρισα τη μοναδικότητά σας!!!
Στο πρόσωπό σας είδα τους δικούς μου αγαπημένους ανθρώπους που χρόνια με γαλουχούσαν σύμφωνα με τα πρότυπα που έχετε κι εσείς. Πραγματικά σας μιλώ! Είστε ο θησαυρός της ψυχής μας!!! Αποδιώξατε απ΄ τη  ζήση σας κάθε όργιο συναίσθημα και δίνετε το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ με την παραδειγματικά ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ συμπεριφορά σας!
Ηρωική και εσείς όπως οι ηρωίδες σας θέλω να στέκετε!!!
Σαν αυτές που δεν υποτάχτηκαν!
Που δεν παρέδωσαν τα όπλα αμαχητί!
Ηρωική μάνα όπως πάντα!
Ηρωική Βάβω, μανίτσα κι ας δοκιμάζεστε!…
Να ξέρετε πως σας έχω στην καρδιά μου. Είμαι πολλή τυχερή που γνώρισα τον πλούτο της ψυχή σας!!!
  Με πολλή Αγάπη και Σεβασμό
   Μαρία Κολοβού-Ρουμελιώτη

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΟΧΗ του Βασίλειου Π.Παυλίδη

αλβανοτσάμιδες
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Π. ΠΑΥΛΙΔΗΣΟΙ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΟΧΗΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΕΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ

 
Το βιβλίο του Βασίλη Παυλίδη «Οι Αλβανοτσάμηδες της περιοχής Παραμυθίας και η Κατοχή», γράφτηκε μετά από παράκληση του Δήμου Παραμυθίας και, όπως σημειώνει ο συγγραφέας, «ως μικρή προσφορά εις την γενέτειράν» του. Ο συγγραφέας γνώριζε άριστα το θέμα. Βάσει του κατηγορητηρίου και του ημερολογίου εγκλημάτων που κατέθεσε πρώτος αυτός στο Ειδικό Δικαστήριο δοσιλόγων των Ιωαννίνων (ακολούθησαν οι αδελφοί Μητσιώνη), καταδικάστηκαν οι εγκληματίες του πολέμου. Ας αναφερθεί για την ιστορία ό,τι πρόκειται για την απόφαση 344/23/5/1946.Μετά από αυτό, ο Βασίλης Παυλίδης έκανε έρευνα ιστορική της περιοχής και των γεγονότων και συνέγραψε το βιβλίο, το οποίο ξεκίνησε το 1945 και παρεδόθη στο Δήμο το 1947. Κατόπιν, το 1955 κατατέθηκε στην Ακαδημία Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα, το 1957, έτυχε του δευτέρου Βραβείου Ιστορίας της Ακαδημίας (αρ. Απ. 33054).Το βιβλίο είναι μοναδικό από πολλές απόψεις. Γράφτηκε από άνθρωπο που μετείχε τόσο στους αγώνες όσο και στις πολιτικές αποφάσεις, αφού είχε οριστεί διοικητής Ντουσκάρας από το Ναπολέοντα Ζέρβα. Παράλληλα, ο Β.Π., μάρτυς αυτόπτης και αυτήκοος και κάποτε πρωταγωνιστής των κυριοτέρων γεγονότων, είχε ξεκινήσει ήδη από το 1932 να ερευνά, να μελετά και να συγγράφει την ιστορία των Αλβανοτσάμηδων, με τη συνέπεια που διακρίνει όλο το ιστορικό του έργο. Αρκεί να αναφερθεί ότι, για λόγους αρχής και αντικειμενικότητας, αποφεύγει να αναφερθεί στον εμφύλιο όπου εκφεύγει του συγκεκριμένου θέματος.

Με ακρίβεια, σεβασμό στην αλήθεια και με καθαρό βλέμμα καταγράφει ενέργειες, σχέσεις, εγκλήματα, αιτίες και αφορμές, μάχες και συγκρούσεις, όλο το χρονικό της προδοσίας και των εγκλημάτων πολέμου όπως και τον αγώνα, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των Ελλήνων της περιοχής ώστε να επιβιώσουν και να ελευθερωθούν από το φασιστικό και ναζιστικό ζυγό.

Tο εξώφυλλο του βιβλίου είναι έργο του ζωγράφου – αγιογράφου Γιάννη Θωμά, εγγονού του συγγραφέα. Ο Γιάννης Θωμάς έχει αγιογραφήσει πολλές εκκλησίες στην Ήπειρο και αλλού, μεταξύ των οποίων οι Ιεροί Ναοί Αγ. Παρασκευής Κοσμηράς, Αγ. Σπυρίδωνος Νεοχωρόπουλου, Αγ. Κυριακής Πολυδώρου. Έχει επίσης κάνει πλήθος εκθέσεων ζωγραφικής, φορητών Αγιογραφιών, εικονογραφήσεων, και έχει εκπροσωπήσει τη χώρα μας σε διεθνή έκθεση, κατακτώντας την πρώτη θέση.

Προχωρήσαμε στην έκδοση του βιβλίου γιατί πιστεύουμε ότι έχει πολλά να προσφέρει τόσο στην αποκατάσταση της αλήθειας στο διαρκώς επανερχόμενο ζήτημα των Αλβανοτσάμηδων όσο και στην πολιτική του τόπου, που όπως μας δίδαξε ο εθνικός μας ποιητής, οφείλει να υπηρετεί την Αλήθεια.

Αλεξάνδρα Παυλίδου – Θωμά


Περιεχόμενα βιβλίου

(σελίδες 208)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πρόλογος του συγγραφέως – Αλβανοτσιάμηδες και καταγωγή των – Τα γεγονότα από το 1922 μέχρι το 1924 – Περίοδος από το 1924 μέχρι το 1940

ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1940

Ο φόνος του Νταούτ Χότζια – Η δράσις των συμμοριών κατά το 1940 – Πυρπόλησις καταστημάτων εν Παραμυθία – Οι Παραμυθιώτες κατά το 1940-41

ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΕΤΗ 1941 ΚΑΙ 1942

Είσοδος εχθρικών στρατευμάτων στην Επαρχία – Η συμπεριφορά των τσιάμηδων – Επίτακτα ζώα – Κατάληψις αγρών – Ληστείαι – Τα γεγονότα του Σκανδάλου – Οι διερμηνείς – Μετριοπαθείς και αδιάλακτοι – Φόνος του Γασίμ Σαντήκ – Ο Μπαλούμης πρώτος αντάρτης – Φόνος του Τεφήκ Κεμάλ – Η τυραννία εντείνεται – Η σύλληψις του Κάτσιου – Συνέχεια διώξεων – Γκρίκα, Ψάκκα, Νικολίτσι – Ο τυφεκισμός του Ν. Θωμαΐδη – Συμπλοκή Φεήμ Άγου και αδελφών Σοφία – Δραγάνη – Γαρδίκιον και Αγορά – Ανασκόπησις των ετών 1941 και 1942

ΚΑΤΟΧΙΚΟΝ ΕΤΟΣ 1943

Εμφάνισις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ – Τα γεγονότα του Ματζαρίου – Προετοιμασία Ελλήνων και Ιταλών προς σύγκρουσιν – Μάχη Σκάλας και Ποπόβου – Η νίκη – Συνέπειαι της μάχης – Αλβανικαί παρασπονδίαι – Γερμανοί στην Ήπειρο – Αλλαγή αλβανικής πολιτικής – Η καταστροφή του Φαναρίου – Κακουργημάτων συνέχεια – Συνθηκολόγησις της Ιταλίας – Τυφεκισμός των 9 εν Παραμυθία – Φόνος του Δράκου – Σύλληψις Ζερβοχωριτών – Φόνος του Νικολάου Ζωγράφου, Απόδρασις Ηρ. Σουλιώτη – Αντίποινα των Ελλήνων – Εκτέλεσις Γεωργίου και Κων/νου Μαραζοπούλου – Τρίτη μάχη στην Σκάλα – Πυρπόλησις της Σελλιανής – Εκτέλεσις των 49 προκρίτων στην Παραμυθιά – Κακουργιών συνέχεια – Η κατάστασις εις τους πρόποδες του όρους Γκορίλα – Μάχη Ζερβοχωρίου της 5-11-1943 – Μάχη Προδρομίου Βέλλιανης 7-11-1943 – Συμπλοκαί Ζυγαριάς – Ζαλλόγγου – Ρήξις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ – Ανασκόπησις του έτους 1943

ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟΝ ΕΤΟΣ 1944 – ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ

Ο ΕΔΕΣ αντεπιτίθεται. Πυρπόλησις Γαρδικίου Παραμυθίας – Εκτέλεσις Δήμα, Σουλούτα, Π. Κολιού, Λ. Γάκη – Μικροσυμπλοκαί Ιανουαρίου 1944 – Μάχη της Πετροβίτσας – Συλλήψεις εις Νεοχώρι – Φόνος του Ιωάννου Τάτση – Νέαι συνεννοήσεις με τους τσιάμηδες – Ο ΕΔΕΣ κτυπά – Απελευθέρωσις της Παραμυθιάς – Αι πεισματώδεις μάχαι της 30ής Ιουνίου – Τα προ της μάχης – Τομεύς Καφαλοβρύσου – Τομεύς Γρίκας-Δράγανης – Τομεύς Καρβουναρίου – Παρατηρήσεις επί της μάχης – Νέαι συνομιλίαι με αλβανούς – Μάχαι από 7-10 Αυγούστου 1944 – Μάχη Μενίνας – Απολογισμός της μάχης – Μάχαι της 24ης Αυγούστου – Μάχαι της 25ης Αυγούστου – Μάχαι εις Πλάσες και Στενό Σέλλιανης – Συμπλοκή εις Χάσμα Πετροβίτσας

 

 


                                                       Σχόλια – κριτική
(Φ.Ν. Μπουρλᾶς, 19-10-2009)
Εἶχα τὴν χαρὰ νὰ λάβω τὸ ἐξαιρετικὸ αὐτὸ βιβλίον ἀπὸ τὴν ἐγγονὴ τοῦ συγγραφέως, διδασκάλου καὶ ἀγωνιστοῦ τοῦ ΕΔΕΣ Βασιλείου Παυλίδου. Βιβλίον ἀποκαλυπτικὸν καὶ χρησιμότατον σήμερα ποὺ οἱ ἐπιβουλὲς τῶν πάσης φύσεως βορείων καὶ ἀνατολικῶν γειτόνων μας κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐντείνονται, ἐνῷ, ἀκόμη χειρότερα, στὸ ἐσωτερικὸν τῆς πατρίδος μας τὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ μας ὑποσκάπτεται, ἡ ἐθνικὴ μας μνήμη ἀτονεῖ καὶ ἡ Ἱστορία μας διαστρεβλώνεται ἀπὸ τὸν κατεστημένο ἐθνομηδενισμό. Σήμερα ποὺ οἱ ἐχθροὶ καὶ ἐγκληματίες κατὰ τῆς πατρίδος μας καὶ τῶν προγόνων μας ἀναγορεύονται σὲ θύματα, τὰ δικαιώματά μας ἐπὶ τῆς σκλαβωμένης Βορείου Ἠπείρου θάπτονται ἐνῷ ὑφιστάμεθα ἀντιθέτως ἀξιώσεις ἐπὶ τῆς ἐλευθέρας Ἠπείρου ἀπὸ τοὺς φυγάδες ἐγκληματίες πολέμου ἀλβανοτσιάμηδες, ἡ ἱστορική μας παρακαταθήκη ἀποτελεῖ ὄχι μόνον σεβαστὴ κληρονομιὰ ἀπὸ τοὺς προγόνους μας ἀλλὰ καὶ ἀκλόνητο στήριγμα τῶν ἐθνικῶν μας δικαίων.

Ὁ συγγραφεὺς καταγράφει τὰ γεγονότα λεπτομερῶς καὶ μὲ ἀκρίβεια – ἀπὸ τὶς ζωοκλοπὲς μέχρι τοὺς φόνους ποὺ διέπραξαν οἱ κατοχικὲς δυνάμεις καὶ οἱ ἀλβανοτσιάμηδες συνεργάτες τους. Ὑπῆρξε μάρτυς τῶν γεγονότων καὶ ἀνέλαβε ἐξ ἀρχῆς μὲ εὐσυνειδησία τὸ ἔργον τῆς καταγραφῆς αὐτῆς, ἐπὶ τῶν στοιχείων ἀκριβῶς τῆς ὁποίας βασίστηκε τὸ Ειδικό Δικαστήριο δοσιλόγων των Ιωαννίνων (1946). Τὸ ἔργο του εξεδόθη σὲ βιβλίον τὸ 1957 κερδίζοντας τὸ β’ Βραβεῖον τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, καὶ ἀγαθῇ τύχῃ ἐπανεκδίδεται σήμερα.
Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, παρουσιάζονται οἱ ἱστορικὲς συνθῆκες ποὺ καθόρισαν τὴν ἐξέλιξη τῶν γεγονότων. Ἡ μακραίωνη σύγκρουση Ἑλλήνων καὶ ἀλβανοτσιάμηδων καὶ ἡ ἐμπλοκὴ κατὰ σειρά Τούρκων, Ἰταλῶν καὶ Γερμανῶν. Ἡ ἀντίστασις τοῦ ΕΔΕΣ καὶ τοῦ ΕΛΑΣ, ἀλλὰ καὶ ἄλλων Ἠπειρωτῶν πατριωτῶν. Οἱ ἡρωισμοὶ ἀλλὰ καὶ οἱ προδοσίες. Οἱ ἀγῶνες καὶ οἱ θυσίες.Θὰ διαβάσουμε γιὰ τὸ παρελθὸν τῶν ἀλβανοτσιάμηδων καὶ τὴν μακραίωνη σύγκρουσί τους μὲ τοὺς Ἕλληνες Ἠπειρῶτες. Γιὰ τὴν ἐπίβουλη ἐμπλοκὴ τῆς Ἰταλίας ἀπὸ τὸ 1917 καὶ τὴν μετατροπὴ τῶν ἀλβανοτσιάμηδων ἀπὸ ὀθωμανοὺς (τουρκαλβανοὺς) σὲ ἀλβανούς. Γιὰ τὸ πῶς οἱ ἀλβανοτσιάμηδες ἐκμεταλλεύθηκαν ἀμέσως τὴν κατοχή. Γιὰ τὸν Βασίλη Μπαλούμη, τὸν πρῶτο ἀντάρτη τῆς περιοχῆς (1941), πρὶν ἀπὸ τὸν ΕΔΕΣ καὶ τὸν ΕΛΑΣ. Γιὰ τὸν 14χρονο Χρῆστο Κάτσιο ποὺ ὑπέμενε τὰ βασανιστήρια «σὰν ἀρχαῖος Σπαρτιάτης ἔφηβος», ψάλλοντας τὸν ἐθνικὸ ὕμνο, τόσο ποὺ τὸν ἐθαύμασε ὁ Ἰταλὸς ταγματάρχης καὶ τὸν ἄφησε ἐλεύθερο. Τὴν δράσι τοῦ ΕΔΕΣ στὴν περιοχὴ ἀπὸ Δεκ. 1942. Τὴν μάχη τῆς Σκάλας (21-5-1943), πρώτη μεγάλη νίκη ἐπὶ τῶν Ἰταλῶν. Τὴν ἀνάληψι τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς (Ἰούλ. 1943) καὶ τὴν συνθηκολόγησι τῆς Ἰταλίας (Νοέμ. 1943). Τὴν ἐκτέλεσι τῶν 49 προκρίτων τῆς Παραμυθιᾶς. Τὶς ἰδιοτελεῖς ἐπιδιώξεις τοῦ ΕΛΑΣ καὶ τὶς συνεννοήσεις του μὲ τοὺς Ἀλβανούς, ἀπὸ τὸν Σεπτ. 1943. Τὶς μάχες μὲ τοὺς Γερμανοὺς τὸν Νοέμ. 1943. Τὴν ρήξι ΕΑΜ καὶ ΕΔΕΣ (Ὀκτ. 1943). Τὴν μάχη τῆς Πετροβίτσας (Μάρτ. 1944), ὅπου οἱ ΕΔΕΣίτες Γρηγ. Ζιάγκας, Ἰω. Κάλης καὶ λίγοι ἀκόμη, ἐκμεταλλευόμενοι τοὺς λαβυρίνθους τῶν βράχων τῆς περιοχῆς, ἐμφανίζονταν σὰν δαίμονες ἀπὸ τὸ πουθενὰ καὶ ἔσπερναν τὸν θάνατο σὲ Γερμανοὺς καὶ ἀλβανοτσιάμηδες, δημιουργώντας θρύλο. (Οἱ δὲ ἐχθροὶ ἔφυγαν ἠττημένοι, συλλαμβάνοντες ὡς… «τρόπαιον», «τὴν γραίαν Μαρία Ἀθανασίου καὶ τὸ ἐξ αἰγῶν ποίμνιόν της»!) Τὶς ἐδιαπραγματεύσεις ΕΔΕΣ καὶ ἀλβανοτσιάμηδων καὶ τὴν εὐφυῆ καὶ ἐθνικῶς ὑπεύθυνη στρατηγικὴ τῶν Ἠπειρωτῶν ΕΔΕΣιτῶν, συμμετέχοντος προσωπικῶς τοῦ συγγραφέως, ἡ ὁποία ἐξησφάλισε τὴν ἐπιβολὴ τῶν ἐθνικῶν δικαίων καὶ τὴν τιμωρία καὶ ἐκδίωξι τῶν ἐγκληματιῶν. Τὴν μεγάλη ἐπίθεσι τοῦ ΕΔΕΣ, τὴν ἀπελευθέρωσι τῆς Παραμυθιᾶς (Ἰούν. 1944) καὶ τὶς μάχες μὲ τοὺς ἀλβανοτσιάμηδες (30-6-1944). Τὴν μάχη τῆς Μενίνας (Αὐγ. 1944), μὲ δεκάδες Γερμανοὺς καὶ ἀλβανοτσιάμηδες νεκρούς. Τέλος, τὴν συμμαχία ΕΛΑΣ- ἀλβανοτσιάμηδων κατὰ τὴν στάσι τοῦ Δεκ. 1944 καὶ τὴν ἀπόπειρα ἐπιστροφῆς τῶν τελευταίων, μὲ τὴν στήριξι τοῦ ΕΛΑΣ, ἐξέλιξι ποὺ ἀπετράπη χάρη στὴν δυναμικὴ ἀντίδρασι τῶν Ἠπειρωτῶν. («Κατὰ τὴν στάσιν τοῦ Δεκεμβρίου 1944, ὑπερεκατὸν ἀλβανοτσιάμηδες, μετέχοντες τοῦ μικτοῦ τάγματος Σαράφη, ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ ΕΔΕΣ, ὄχι πλέον ὡς ὑποτακτικοὶ τῶν Ἰταλῶν, Γερμανῶν ἢ τοῦ Μαζὰρ Ντίνου, ἀλλὰ ὡς… Ἑλληνικὸς Λαϊκὸς Ἀπελευθερωτικὸς Στρατός. Μὴ χειρότερα.»)

Ἐνδιαφέροντα συμπεράσματα προκύπτουν ἀβίαστα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα:

α) Οἱ ἀλβανοτσιάμηδες ἦταν σὲ μακραίωνη σύγκρουσι μὲ τοὺς Ἕλληνες. Τὰ γεγονότα τῆς κατοχῆς ἦλθαν ὡς φυσικὸν ἐπακόλουθον τούτου.

β) Οἱ ἀλβανοτσιάμηδες ὑπῆρξαν ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς κατοχῆς ἐχθρικὴ δύναμις κατοχῆς καὶ τυραννίας. Μὲ τὴν ἀπελευθέρωσι ἔλαβαν τὴν δίκαιη καὶ ἀναγκαία τιμωρία.

γ) Ἡ ἀντίστασις στὴν Ἤπειρο καὶ εἰδικῶς στὴν περιοχὴ Παραμυθιᾶς ὑπῆρξε μέγα κατόρθωμα τοῦ ΕΔΕΣ, ὁ ὁποῖος ἐστηρίχθη σὲ ἐντόπιους Ἠπειρῶτες ἀγωνιστές ποὺ μάχονταν γιὰ τὶς οἰκογένειες καὶ τὰ σπίτια τους. Ἀντιθέτως, ὁ ΕΛΑΣ, μὴ στηριζόμενος τόσο σὲ ἐντόπιες δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ δέσμιος τῶν κατευθύνσεων τῆς ἡγεσίας του, ἐξυπηρετοῦσε κατὰ κύριο λόγο τὰ γενικότερα συμφέροντά του καὶ ὄχι τὰ συμφέροντα τῶν Ἠπειρωτῶν. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα, ἂν καὶ ὁ ΕΔΕΣ ἀνέλαβε δράσι στὴν περιοχὴ κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1942 ἐνῷ ὁ ΕΛΑΣ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ ἰδίου ἔτους, γρήγορα ὁ ΕΔΕΣ ἐκέρδισε τὸν τοπικὸ πληθυσμὸ καὶ τὸν ἔλεγχο τῆς περιοχῆς.

δ) Ὁ ΕΔΕΣ ἐξησφάλισε τὴν ἀπελευθέρωσι τῆς Ἠπείρου καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, πρᾶγμα ποὺ ἐτέθη σὲ σοβαρὸ κίνδυνο τὸν Δεκ. 1944, μὲ τὴν συμμαχία ΕΛΑΣ καὶ Ἀλβανῶν. (Καὶ δυστυχῶς, σημειώνουμε, ἐχάθη ἡ Βόρειος Ἤπειρος.)

Ὁ συγγραφεὺς ὑπῆρξε μαχητὴς τοῦ ΕΔΕΣ, πάνω ἀπ᾿ ὅλα Ἕλλην Ἠπειρώτης, καὶ δὲν διστάζει νὰ ἐπαινέσῃ τὰ ἀνδραγαθήματα τῶν τιμίων Ἠπειρωτῶν ΕΛΑΣιτῶν. Καταγγέλλει ὅμως, δικαίως, τὶς κινήσεις τοῦ ΕΛΑΣ ποὺ ἐπιβάλλονταν μὲ ἄλλους σκοπούς, ἀσχέτους τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου.

Ἀπὸ τὸν συγγραφέα, τέλος, δὲν λείπει τὸ κοφτερὸ πνεῦμα καὶ τὸ δηκτικὸν χιοῦμορ.

Οἱ ἀλβανοτσιάμηδες παρομοιάζονται μὲ τὰ σαλιγκάρια τῆς βροχῆς: «Ὅπως μὲ τὶς ἀνοιξιάτικες ψυχάλες, ἐξαπατῶνται οἱ κοχλαὶ καὶ ἀνυψώνουν τὴν καφαλήν, οὔτω καὶ μὲ τὴν ἰταλικὴν προέλασιν τῶν πρώτων ἡμερῶν, οἱ ἀλβανοτσιάμηδες νομίσαντες ὅτι ἔσβησε ἡ Ἑλλάς, ἀπεκάλυψαν τὸν πραγματικὸν ἑαυτόν των.» (σελ. 24)

Καὶ τὰ ἀνδραγαθήματά τους; «Τὴν 22αν Αὐγούστου 1943 ὁ ἐκ Μαζαρακιᾶς φασιστοσυμμορίτης Τζαμαλῆ Μοῦρτος, ἀσκὼν τὸ ἀξιοπρεπὲς διὰ τοὺς ἀλβανοὺς ἐπάγγελμα τοῦ ληστοῦ, μὴ εὐρὼν ζῶα εἰς Φανάρι διὰ πλιάτσικο, ἀφοῦ ὅλα εἶχαν καταληστευθεῖ, ἦλθεν εἰς τὸ χωρίον Ραχούλιον Παραμυθίας καὶ ἥρπασεν τοὺς ἵππους τοῦ Χαραλάμπους Ἰωάννου.» (σελ. 90)

Στὸ ἐπίμετρον τοῦ βιβλίου παρατίθεται πληθώρα ἐγγράφων καὶ φωτογραφιῶν τῆς ἐποχῆς.

Ὅποιος ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν Ἱστορία τῆς περιοχῆς καὶ τῆς ἐποχῆς αὐτῆς, ἀξίζει δίχως ἄλλο νὰ προμηθευθῇ τὸ βιβλίον αὐτό.

«ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΝΤΟΥΣΚΑΡΑΣ» του Χρήστου Ι. Θωμά

Χωρίς τίτλο Χωρίς τίτλο2
Ο Χρήστος Ι. Θωμάς γεννήθηκε στο Πολύδωρο Ντουσκάρας το έτος 1932. Τέλειωσε το Δημοτικό στο χωριό του, το 6ατάξιο Γυμνάσιο στην Παραμυθιά και σπούδασε στη Σχολή Δημοσιογραφίας-Δημοσιολόγων- Δημ. Σχέσεων του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου στην Αθήνα.
Από το Δημοτικό σχολείο έγραφε και δημοσίευε ποιήματα.
Μαθητής Γυμνασίου ακόμα βραβεύτηκε με Α΄Βραβείο του περιοδικού «ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ» σε Πανελλήνιο διαγωνισμό με το ποιήμα του «Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ».
Κατά την άσκηση του δημοσιοϋπαλληλικού επαγγέλματος διετέλεσε κατά διαστήματα Μέλος, Γραμματέας, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος Διοικητικών Συμβουλίων, Εκπολιτιστικών, Εξωραϊστικών και Φιλανθρωπικών Συλλόγων καθώς και Πρόεδρος Σχολικών Εφοριών
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία παράλληλα με την άσκηση του Δημοσιοϋπαλληλικού επαγγέλματος και ήταν μέλος της Δημοσιογραφικής Οργάνωσης περιοδικού τύπου με ΑΜ6 16/80.
Εκλεγόταν συνεχώς επί 10ετία και πλέον Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου των υπαλλήλων του Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών και Α΄ Γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού
Συνταξιοδοτήθηκε το 1986 από το Τ.Σ.Α. με το βαθμό του Διευθυντή.
Είχε για χρόνια την επιμέλεια, αρχισυνταξία, διόρθωση και την εν γένει έκδοση κι αποστολή της εφημερίδας «ΠΟΛΥΔΩΡΙΤΙΚΑ ΝΕΑ» ιδιοκτησίας της Αδελφότητας των Απανταχού στον πλανήτη Πολυδωριτών Ιωαννίνων «ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ».
Έγραψε και δημοσίευσε πολλά ποιήματα σε διάφορα περιοδικά κι εφημερίδες «Ηπειρωτικό Αίμα, Ηπειρωτικό αγώνα, Ηπειρωτικό Μέλλον, Πρωινό Λόγο, Ελεύθερο Βήμα, Θεσπρωτικά Νέα, Φωνή, Πρωινά Νέα » και άλλες.
Ασχολήθηκε επίσης με τον Πεζό Λόγο και ιδία  με τα Χρονογραφήματα τα οποία δημοσίευσε με το ψευδώνυμο «Ο ΤΣΑΪΚΟΣ» και ως «Χρίστος Πολυδωρίτης».
Ο ποιητής των «Μοιρολογιών», ο άνθρωπος που πάλεψε με αγάπη με τις λέξεις και που με τους επικήδειους κατόρθωσε να ξεχωρίζει το μεγαλείο του καθενός και το αναδεικνύει, έφυγε απ’ τη ζωή στις 29 Μαρτίου του 2010. 
Με ιερή προσήλωση μελέτησα το  Ποιητικό έργο του αείμνηστου ΛογοτέχνηΧρίστου Ι. Θωμά«ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΝΤΟΥΣΚΑΡΑΣ». Έργο γραμμένο σε έμμετρο λόγο,  με την πένα της Αλήθειας, της καρδιάς και του συναισθήματος. Είναι ένα Έπος, μια Συγκλονιστική Ιστορία, για το τι πόρεψε στην περίοδο της Κατοχής και του Αδελφοκτόνου Εμφυλίου ο ίδιος  ο Συγγραφέας.
Μέσα στο ρυθμό του στίχου διακρίνουμε την τέχνη στο μέτρο, τις γνώσεις ως προς την πληρότητα του θέματος που διαπραγματεύεται, την ακρίβεια των γεγονότων, καθώς και την δυναμική προσωπικότητα του ποιητή όπου κι αναδύεται.
Αντιστέκεται σθεναρά στο λήθαργο της λαϊκής μας κληρονομιάς και στην επερχόμενη λαίλαπα της νοθευτικής αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας, που όλο και συχνότερα απειλούμαστε από την εισβολή ξένων ανθρώπων, ξένων πολιτισμών και ξένων τρόπων ζωής.
Έχει δουλέψει θετικά, σθεναρά και έντιμα  ενάντια στην πατριδοφθόρα κατάσταση της λησμονιάς και της σκόπιμης αλλοίωσης της ιστορίας.
«Αυτή η άκρη της Ηπειρώτικης γης, που όλοι ριζώσαμε και κατοικούμε είναι πλημμυρισμένη από σπάνιες ομορφιές και πρωτόγνωρες ιστορίες.
…Τούτη λοιπόν την ιστορική, πολιτιστική και ηρωική μας κληρονομιά έχουμε όλοι, ο καθένας από το μετερίζι του, χρέος ιερό να σεβαστούμε, όσο και όπως μπορούμε να διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού και να αναδείξουμε τα μάλλα, γιατί και μεις όλοι εδώ είμαστε ένας χρυσός κρίκος σ’ αυτό που λέγεται ελληνική φυλή» γράφει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του βιβλίου του.
Η αγριότητα των γεγονότων που εκτυλίσσονται στις σελίδες του έργου πληγώνουν κυριολεκτικά την ευαίσθητη ψυχή του ποιητή όπως και κάθε αναγνώστη…
Ευχαριστούμε τον αείμνηστο Χρίστο Ι. Θωμά  για την μεγάλη του προσφορά στην Ιστορία, στα Γράμματα, στον Πολιτισμό!
Με σεβασμό στη Μνήμη του
                                                               Μαρία κολοβού-Ρουμελιώτη