Ένας φόνος

Στο κέντρο της Αθήνας, μπήκαν σκότωσαν έφυγαν σαν κύριοι.
Σκότωσαν έναν σπουδαίο δικηγόρο, άνθρωπο, οικογενειάρχη, τον αείμνηστο πλέον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο.
Έναν σπουδαίο ποινικολόγο, έναν σπάνιο άνθρωπο χαμηλού προφίλ.
Ήταν μόνο 52 ετών.
Ποιος τον σκότωσε;
Πως έφυγαν σαν κύριο;
Γιατί δεν υπήρχαν κάμερες;
Το γνώριζαν οι φονιάδες;;;
Αφου συλλυπηθούμε την οικογένεια του αείμνηστου Μιχάλη και ευχηθούμε να βρουν τους ενόχους και να τους δώσουν τη τημωρία που τους αξίζει, σκεπτόμαστε.
Έτσι εύκολα κυκλοφορούν με τα όπλα την τσέπη οι φονιάδες αλλοδαποί ή ημεδαποί.
Αλλά εδώ υπάρχει ένα μεγάλο θέμα το θέμα της ανασφάλειας των Ελλήνων στην πατρίδα τους. Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε.
Η χώρα μας μετά την αποφυλάκιση όποιου μπορεί να πληρώνει !!!!! βγαίνει στο σπιτάκι του. Τζοχατζόπουλος και όλοι οι άλλοι, φονιάδες, κλέφτες, έμποροι ουσιών, κλπ κλπ κλπ.
Ποινικοί φονιάδες καταχραστές κάθε καρυδιάς καρύδι βρήσκεται στα σπιτάκια του κι ας ήταν στη φυλακή για όλη τους τη ζωή. Ισόβια έλεγε η απόφαση. Πόσα χρόνια μένουν; Τρία πέντε μα όχι πιο πολλά. Έτσι ο κάθε ένας φονιάς σκέπτεται τι θα πάθω; Θα φυλακισθώ για λίγο θα κάνω τις βρωμοδουλειές μου από τη φυλακή και σε λίγο κύριος έξω…
Και τι να κάνουμε;
Εγω δεν ξέρω τι μπορούμε να κάνουμε. Ξέρω όμως πως κάναμε τη χώρα μας ένα οίκο ανοχής >> και ένα ξέφραγο αμπέλι. Εμείς δεν είμαστε ούτε παζάρι δούλων. Είμαστε κάτι χειρότερο.
Σκλάβοι εργαζόιμενοι σε δήμιους.
Αυτά. Δεν φταίνε μόνοι όσοι μας κυβερνούν. Φταίμε και μεις.
Κάποτε τα ισόβια ηταν ισόβια και οι μόνοι που έμειναν και πέθαναν στη φυλακή ήταν οι αξιωματικοί της δικτατορίας.
Και καλά έκαναν. Στο κάτω κάτω αυτοί ήταν άνδρες και δεν ζήτησαν χάρη.

Αλήθεια, τι μας συμβαίνει

Δεν θέλουμε αξιολόγση.
Δεν θέλουμε ελέγχους.
Δεν μας αρέσουν οι εργασίες που θέλουν πολύ κάπο.
Ζητάμε 1600 επιστήμονες γιατρούς για τα κέντρα υγείας.
Αιτήσεις 600 .
Ζητάμε μια δημόσιο υπάλληλο σε Δήμο στη γραμματεία.
Αιτήσεις εξήντα.
Ας πάρουμε πρώτα αυτούς που θέλουν ή δε θέλουν εργασία.
Πρόσληψη γιατρού, μισθός 1250 ευρώ το μήνα. Σπουδές είκοσι δύο χρόνια. Έξοδα σπουδών 80.000 ευρώ και πάνω.
Γραμματέας σε Δήμο έτη σπουδών δώδεκα. Μισθός 850 ευρώ. Έξοδα σπουδών 3000 για φροντηστήρια αφού δεν ήθελε να διαβάσει.
Δεν θέλουμε ελέγχους στα κυλικεία που τρέφουν τα παιδιά μας, ποιος νοιάζεται για αυτό;
Οι γονείς! Μα αν νοιάζονταν οι γονείς για τα παιδιά τους,, τα παιδιά θα είχαν το κολατσιό τους από το σπίτι τους.
Δεν θελουμε την αξιολόγηση των υπαλλήλων. Γιατί να τη θέλουμε. Να μας αξιολογήσουν τα συριζόπουλα και θα μας κόψουν τον κώλο για να ανεβάσουν τα δικά τους παιδιά! Μπριτς.
Τι λέτε ρε ! Κάνουν τέτοια πράγματα οι δημοκράτες της αριστεράς!
Λυπάμαι αλλά στο Δημόσιο λίγοι εργάζονται οι πιο πολλοί σφυρίζουν αδιάφορα. Είναι όμως δυναμικοί στο να αγωνίζονται για το κόμμα τους.
Άντε για θα τα ξαναπούμε.

Καλημέρα σας

ΕΜΦΙΑ
Τον λάβατε ! ! !
Εγώ ναι και έχω μια χαρά;;;;
Μόνο 16% είναι μεγαλύτερος από τον αρχικό.
Σε όλους γύρω μου είναι φουσκωνένος μόνο οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ έχουν μειωμένο ΕΜΦΙΑ από ότι λένε,,, λες να γίνεται κομπίνα και εδώ; Τι να σας πω, όλα τα περιμένω από αυτούς.
Ο Αλέξης ο μπαμπέσης που πήρε την εξουσία με τερτίπια και ψέματα και θα μας ζητήσει όπως πάει και τα ρέστα γιατί τον ψηφίσαμαν..
Αλήθεια γιατί;
Για την επιμέλειά του στα μαθήματα; Για τις σπουδές του που για να πάει στο πολυτεχείο έπρεπε να γραφεί στο πολιτεχείο της Βουλγαρίας ε΄ χε χε χε,,, και σαν πολιτικός πήρε και τη μεταγραφή του,,, και λόγο φόρτου εργασίας ΧΑ ΧΑ ΧΑ έκανε δέκα χρόνια να τελειώσει.
Ας τελειώνουμε με τους άρπαγες ανεπάγγελτους της εξουσίας..Ας ψηφίσουμε άξιους, Ανθρώπους που έχουν να δείξουν έργο και ΟΧΙ μελέτες έργων ή θα θα θα
Ας ψηφίσουμε ανθρώπους που γνωρίζουμε

Ότι θυμάμαι χαίρομαι

Δάσκαλοι σήμερα,δάσκαλοι παιδεία το 1948
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Τότε που τα χωριά και οι πόλεις της πατρίδας μας ήταν γεμάτοι χαλάσματα. Χαλάσματα που είχε αφήσει πίσω του οι εχθροί γερμανοί, ιταλοί και χαλάσματα που δημιουργήσαμε μόνοι μας στον καταραμένο εμφύλιο.
Κάπου εκεί κοντά στα 1947-1949 άνοιξαν τα σχολεία. Σε πολλές πόλεις και χωριά σχολεία δεν υπήρχαν.Ήταν γκρεμισμένα από την οργή των βαρβάρων. Τότε, σε τέτοιες περιπτώσεις, χρέη σχολείων έκαναν αχυροκαλύβες χωρίς θρανία μόνο με ένα μαυροπίνακα που τον έκανε ο δάσκαλος και μια πέτρα ή κούτσουρο που το κάθε παιδάκι ή ο δάσκαλος έβαλε μέσα στην καλύβα για κάθισμα.
Εδώ αρχίζει το μεγαλείο του Έλληνα.
Οι κάτοικοι ανασκουμπώθηκαν και πολύ γρήγορα έγιναν σχολεία δυο αιθουσών και ενός πολύ μικρού δωματίου για τον δάσκαλο ή τη δασκάλα και την οικογένειά του.
Σε τέτοια μικρά δωμάτια ζήσαμε με τον πατέρα μου. Ευτυχώς που η μικρή μας πόλη ήταν κοντά, οπότε τις περισσότερες μέρες είμασταν στο σπίτι μας. Διαφορετικά σε κάποιους το χωριό φρόντιζε να έχει η οικογένεια του δάσκαλου στέγη και κάποιες άλλες παροχές όπως έναν κήπο, λίγα δένδρα ελιές, κλπ
ΣΗΜΕΡΑ;
Σήμερα στο πιο ακριβό νησί της Ελλάδας που κατά δήλωσή του Δημάρχου του, ο σερβιτόρος μπορεί να κερδίζει πάνω από 2500 χιλιάδες το μήνα χωρίς τα τυχερά σκέπτονται πως θα δώσουν στέγη σε δασκάλους που παίρνουν 850 ευρώ το μήνα και για στέγη θέλουν 1500 ευρώ το μήνα. Ναι βρε, το Χειμώνα θα πληρώνουν 350-500 ευρώ το μήνα. Τον άλλο καιρό θα λιάζονται στην παραλία των γυμνιστών…αφού οι ιδιοκτήτες θέλουν τα δωμάτιά τους για νοίκιασμα… Μπίζνα και καλά κάνουν…

Βέβαια το Ελληνικά κράτος δεν μπορεί να κάνει εξαίρεση στο μισθολόγιο. Μπορεί όμως στους Μυκονιάτες, Σαντορινιούς κλπ να βάλει έναν <φ>όρο>. Να πληρώνουν τους φόρους τους. Ναι να πληρώνουν τους φόρους τους και όχι να φοροδιαφεύγουν. Και έναν δημοτικό φόρο για τις δημόσιες υπηρεσίες τους. Πληρώνουμε Δημοτικά Τέλη; Ναι. Τότε που το πρόβλημα; Ας πληρώνουν λίγο παραπάνω να στεγάσουν υπηρεσίες κοινής ωφελείας όπως ιατρεία σχολεία, πυροσβέστες, κλπ κλπ κλπ.

Όταν όπως μας λέει η εφορία δεν πληρώνουν τους φόρους τους, βεβαιωμένα, τότε δεν θα έχουν τις παροχές του κράτους. Ακόμη η Δημοτική αρχή να βρει χώρο στέγασης σε κάποια ακίνητα που πιθανόν να είναι κενά και να στεγασθούν οι δάσκαλοι και λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι.
Θα μου πεις κάτι που μου είπε δάσκαλος φίλος. Κόλπο είναι όλο το παραμύθι. Αν κανονίσει η Δημοτική αρχή να εργασθούν οι δάσκαλοι το Καλοκαίρι και τις αργίες τους σε κάποιο ξενοδοχείο η μαγαζί,όπως ξέρουν γράμματα και γλώσσες θα βγάζουν όχι μόνο τα έξοδα του ύπνου,,, αλλά και τα έξοδα διαβίωσης όλου του χρόνου.
Ξέχασε πως είναι δάσκαλος και πως ο δάσκαλος πρέπει να έχει το σεβασμό όχι μόνο των μαθητών του αλλά και των γονέων.
Τι σας λέω!!!!
Αυτά εδώ και χρόνια τα κάναμε ίσιωμα. Αν τολμήσει ο δάσκαλος να παρατηρήσει το ανάγωγο πλάσματάκι μας, τότε ο γονιός του κάνει τη ζωή πατίνι.
Στον βάρβαρο δάσκαλο, που είπε στο μαθητή απλά να προσέχει στο μάθημα και να μην κάνει φασαρία εμποδίζοντας τους άλλους να παρακολουθήσουν,,, παει ο μπαμπάς ή η μαμά με ύφος και χωρίς καλημέρα,,, ποιος είσαι ρε !!!.
Το θέμα μας όμως είναι η στέγαση των δασκάλων κλπ.
Το κράτος να έχει μικρά δωμάτια όπως είχε παλιά για τους χωροφύλακες και δωμάτια για τους δασκάλους.
Ξεφτίλα ρε για ένα κράτος του 2017. Ξεφτίλα γιατί τα έσοδα από φόρους σε κάποια μέρη έπρεπε να υπερκαλύπτουν τα έξοδα του κράτους για τούτα τα μέρη.
Ξεφτίλα για όλους μας, ακόμη και στους δασκάλους που διδάσκουν, ήθος, γνώσεις, κλπ αγαθά αόρατα.
Και ας θυμηθούμε το 1947-1950 που κάτω από τη δυστυχία ενός πολέμου καταστροφικού δέκα χρόνων, η Ελλάδα ύψωσε το κορμί της και έγιανε τις πληγές της.
Από αυτά που άκουσα από τον Δήμαρχο οι μυκονιάτες έχουν εργασίες χρυσοπληρωμένες τα σπίτια τους έχουν ακριβά ενοίκια μπορούν να έχουν και ιδιωτικά σχολεία. Δεν είναι σωστό θα πληρώνει η φτωχή Θεσπρωτία τις παροχές στους πάμπλουτους της Ελλάδος μας.
Να είναι καλά, να χαίρονται τα αγαθά τους. Μα πως περιμένουν να πάει γιατρός να τους φροντίσει όταν δεν μπορούν στο νησί τους να ζήσουν τρώγοντας ούτε μια σκέτη από γκιουβέτσι;
Θέλουν και τον πυροσβέστη κλπ, αυτός πιθανόν να μπορεί να εργασθεί κάπου το Καλοκαίρι ο γιατρός και ο δάσκαλος ΟΧΙ τι δεν καταλαβαίνεις Ε/.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Ας ξυπνήσουμε πριν έρθει το τέλος

Φαίνεται πως οι φίλοι μας της Ε.Ε, οι κυβερνήσεις τους έχουν πάρει οριστικά τις αποφάσεις τους για την Ελλάδα μας.
Ο χρόνος είναι ότι πρέπει για τα άνομα σχέδιά τους.
Κυβερνήσεις προδοτικές έκαναν ότι μπορούσαν για να φτάσουμε εδώ που είμαστε.
Πρώτα ο Σιμίτης με το χρηματηστήριο όπου ελλήνες και ξένοι άρπαξαν τις οικονομίες των χαζών και των έξυπνων. Δεν πλήρωσε με φυλακή ο Σιμίτης για την προτροπή στο λαό να παίξει με δανεικά να κερδίσει δηλαδή βάζοντας χρέη στις τράπεζες…..
Από τις συναλλαγές κέρδιζε στην αρχή ο λαός και το κράτος μας.
Κόλπο απαταιώνων ολκής….
Σαν μπήκαν όλες οι οικονομίες του λαού σε κάτι εταιρείες φαντάσματα όρα ALTEC Αθανασούλη Αποθήκες στο Αγρίνιο κλπ κόλπα,, και των φίλων του κάτι παιδιών του ΠΑΣΟΚ Μαλέσιοι, Νεονάκιδες που σιτίζονταν στην Νέα Επίδαυρο στην βίλα του Αθανασούλη τότε έγιναν οι πτώσεις των μετοχών….κλπ.
Η παράγκα του ΠΑΣΟΚ και του Σιμίτη βρήκε και άλλο κόλπο. Στους Ολυμιακούς Αγώνες έδωσε τα έργα όλα με απ΄ευθείας ανάθεση. Πολλά τα λεφτά….
Έτσι τα χρέη εγίναν πολλά. Δεν έφταναν όμως για την καταστροφή. Έτσι ήρθε το κόλπο Ευρώ,,,για να μας βάλει στο ΕΥΡΩ έκανε κρυφά ομόλογα και μας έστειλε στα τάρταρα χρεωμένους…..
Ύστερα ήρθε ο Κ Καραμανλής. Προσπάθησε, σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ τον πολέμησε, με τον βασικό μέτοχο και με τα ΣΟΑΠΣ του Σιμίτη και τη σιωπή,, του Κώστα Καραμανλή. Κ Κραμανλή φταις και συ γιατί δεν μίλησες στον λαό μας. Δεν του είπες την αλήθεια… δεν μίλησες δεν είπες στον λαό τίποτε. Του έλεγες πως έχουμε θωρακισμένη οικονομία. Έτσι έπρεπε να πεις αλλά ο λαός έπρεπε κάπως να καταλάβει…
Προσπάθησες με τους αγωγούς κλπ να ξεπεράσεις τον σκόπελο. Όμως δεν μίλησες για να μπορέσεις με την βοήθεια του λαού να ξεπεράσεις τα πάντα. Τότε ο λαός σε πίστευε.
Το ξέρει πλέον όλος ο λαός ότι έγινες στόχος από την αρχή. Ο λαός γνωρίζει πως κινδύνευες. Δεν άξιζε η πατρίδα μια θυσία;;;;
Και ήρθε η Αμερικανική κρίση και ταλαντεύτηκε η χώρα,,, και τότε όρμησαν οι παρέες ΠΑΣΟΚ Σιμίτη να αρπάξουν ότι είχε ο τόπος.
Ήρθε και ο Γιώργος με το λεφτά υπάρχουν και έδωσε την χαριστική βολή στην χώρα.
Μετά η κατρακύλα ήταν μεγάλη. Ο λαός ανέτοιμος για θυσίες και όλα μπήκαν εκεί που ήθελαν οι δανειστές.
Οι κυβερνήσεις που έρχονταν η μια μετά την άλλη βρήκαν βολικό το ξεπούλημα. Έτσι η Ελλάδα έφτασε να πουλιέται όσο όσο στους δανειστές μας μέχρι που ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και την εξαπέστειλε στο πυρ το εξώτερο για 99 χρόνια. ΤΡΟ’Ι’ΚΑ η ΘΕΣΜΟΙ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει που πια δεν υπάρχουμε σαν ελεύθερο κράτος.
Τώρα μας κάνουν μικρό παράρτημα της Τουρκίας,,,αφού σε λίγο δεν θα υπάρχουν Έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι…
Έτσι μας επιστρέφουν τους λαθρομετανάστες, αλλάζουν τα βιβλία ώστε τα Ελληνόπουλα να έχουν σαν θρήσκευμα το Ισλάμ, και αυτό γίνεται επίσημα μέσα από τα σχολεία.
Τι κάνει ο λαός! Κάνει ότι μπορεί. Όμως δεν σωζόμαστε αν δεν αποκτήσει η χώρα Έλληνες, αν δεν γεννηθούν παιδιά ελληνόπουλα, χριστιανόπουλα ορθόδοξα…..
Στα χέρια των νέων είναι η σωτηρία της πατρίδας μας.Και στα δικά μας χέρια να σκύψουμε σαν παλιά να μεγαλώσουμε εγγόνια 3-4-5 και πάνω να γεμίσουμε τη χώρα μας ΕΛΛΗΝΕΣ.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Ο ΓΑΜΟΣ

Δυο υπέροχα νέα παιδιά, με αγάπη για τον τόπο, τη φύση και την ζωή, ένωσαν τις ζωές τους με τα δεσμά του γάμου.
Ο Ηλίας Ευθυμίου και η Αικατερίνη Τσαγκαροπούλου.
Διάλλεξαν να παντρευτούν σε ένα χωριό παλιό τη Λαμπανίτσα ή Ελαταριά.
Μέσα στα έλατα σε ένα μικρό εκκλησάκι που δίπλα του ένας σύλλογος έκανε ένα σεμνό στέγαστρο, κι ας ήταν οι καρυδιές και τα έλατα οι πιο καλές ομπρέλες.
Σεμνή η τελετή, τα παιδιά μας απλά καλοβαλμένα και με λίγο άγχος.
Μέρες έτρεχαν να είναι όλα τέλεια.
Από τα δικά τους χέρια πέρασαν όλα.
Σεμνή η τελετή του γάμου τα νιάτα έλαμπαν κουμπάροι, αδέλφια, γονείς και οι συγγενείς χαμογελούσαν και εύχονταν να ζήσουν να γεράσουν.
Λίγες στάλαγματιές βροχής δεν χάλασε το κέφι.
Πριν ανοίξουν οι ομπρέλες έλαμψε ο ουρανός και τα φρεσκοδροσισμένα έλατα μοσκομύριζαν.
Και κει μέσα στα έλατα με την τσίκνα του ψητών της σούβλας, των κοκκορετσιών, και των μεζέδων όλα τοπικά από ανθρώπους του χωριού έγινε γλέντι τρικούβερτο, με το κρασί τις μπύρες και τα αναψυκτικά να δροσίζουν τους καλεσμένους…
Τα παιδιά μπήκαν στο χορό με τους κουμπάρους και πίσω οι γονείς και τα αδέλφια.
Ο τραγουδιστής Μιχάλης Μιχόπουλος και η ομάδα του, ήταν μια πανδαισία μια υπέροχη μουσική χωρίς τα τέρατα της τεχνολογίας.
Η δυνατή καθαρή και μελωδική φωνή του Μιχάλη ήταν υπέροχη. Αντιλαλούσαν τα βουνά. βουβάθηκαν τα πουλιά, ήθελαν κι εκείνα να ακούσουν.
Δεν τους έφυγε νότα, ούτε στα ηπειρώτικα, ούτε στα ναξιώτικα, ούτε στα κερκυρα’ι’κα.
Και ενώ το γλέντι καλά κρατούσε τα τραπέζια ασταμάτητα γέμιζαν ψητό, κοκκορέτσι,σαλάτες, τυριά, μεζέδες και το κρασί το τσίπουρο,οι μπύρες κι τα αναψυκτικά έδιναν και κείνα το κέφι.
Πολύς ο κόσμος κι ας θύμωσαν μερικοί, που δεν έγινε ο γάμος στο χωριό μας.
Οι ίδιοι άνθρωποι τώρα λέγανε. Βρε τι ωραίος γάμος και τι τοποθεσία, δεν είχαμε δει τόσο ωραίο μέρος.
Στα παιδιά μας τον Ηλία και την Κατερίνα που είναι συλλέκτες μανηταριών και γνωρίζουν καλά τον τόπο και την μάνα γη, εύχομαι από καρδιάς να ζήσουν ευτυχισμένα.
Στη γιαγιά Αφροδίτη που με λεβεντιά χόρεψε τη βασιλαρχόντισσα να είναι γερή να χορέψει και στα βαφτίσια.
Στον κύριο Δημήτρη Κόκκινο να χαρεί και στα παιδιά του. Λεβέντης και λεβέντικος ο χορός.
Στις ωραίες κερκυραίες και ναξιώτισσες που με χάρη έδιναν μαθήματα χορού, πάντα σε χαρές.
Στους γονείς να τους ζήσουν ευτυχισμένα.
Να ζήσετε παιδιά μου, να γεράσετε και να δώσετε την ευκαιρία στο νούνο σας και τη νουνά σας, τους λεβέντες, να βαφτίσουν, πέντε γυιους και μια μηλιά.
Οι νονοί κέρασαν παραδοσιακές δίπλες σε περιτύλιγμα διάφανο,και τούρτες.
Οι μπομπονιέρες ήταν πολύ όμορφες στολισμένες με ένα φυσικό κουκουνάρι πεύκου.
Τα παιδιά έλαμπαν μέσα σε απλά ρούχα μοναδικής ομορφιάς όπως τα παιδιά μας.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Ήρθαν ήρθαν γιούπι!

Παρουσιάσθηκαν κάποιοι με τους χάρτες του χωριού στα χέρια.
Κρατούσαν τεφτέρια με ονόματα και ζητούσαν τα τηλέφωνα κάποιων χωριανών.
Τι θέτε ρε φίλε, ρώτησε κάποιος, έναν από τους ξένους….
Σςςςς άκου ρε σε μας τους κυρίους;
Εντάξυ τι θέτε στο χωριό μας κύριοι.
Θα βάλουμε τα γεωτρύπανα και θα βγάλουμε πετρέλαιο.
Α! είπε μια κυρούλα που κρυφάκουγε. Α! θα βρούνε εργασία τα παιδιά και θα πάρει η Ελλάδα μας λεφτά. Έτσι δεν θα μας κόβουν τη σύνταξη.
Κούνια που την κούναγε τη βάβω…
-Τα πετρέλαια έχουν πουληθεί είπε ο υπάλληλος, είναι της εταιρείας μας.
Το άκουσε ένας νέος και αντέδρασε.
Δηλαδή θα βγάλετε τα πετρέλαια και η χώρα μας δεν θα πάρει τίποτε;
-Ι! Ι! Ι!
-Και τι ζητάτε από τους ιδιοκτήτες;
-Απλά να πάρουμε τα χωράφια τους.
Κοίταξε ο νέος τα απάτητα βουνά. Κοίταξε το μεγάλο αρχαίο ποτάμι, που δέχεται τα νερά των δυο αρχαίων παραποτάμων τον Θύαμη, με την Τύρια, και το Ζαλογγοπόταμο.
Θύμωσε πολύ. Όμως η κυβέρνησή μας πούλησε τα πετρέλαια για ένα κομμάτι ψωμί.
Ο νέος έγινε παντζάρι. Πήραν το χωριό να το βρωμίσουν. Να καταστρέψουν ότι πιο όμορφο έκανε ο Θεός και να μην έχει η πατρίδα και λεφτά να ξεχρεωθεί. Δηλαδή κερατάς χωρίς κέρατα, ή κερατάς και ζημειωμένος όλα τα έπαθε ο καημένος.
Όταν θα έχουμε νέα θα σας τα γράψουμε. Προσωρινά αυτά μπορούμε να πούμε.
Τώρα το πρώτο που πρέπει να μάθουμε είναι ποια κυβέρνηση μας πούλησε χωρίς να μας ρωτήσει.
Δεύτερο που πήγαν τα λεφτά που πήραν από την πώληση;
Θα μάθουμε,,, όσο κι αν φροντίζουν με τους μπαχαλάκηδες, σπάζοντας και καταστρέφοντας, να στρέψουν την προσοχή μας σε αυτά, μας κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά, έτσι δεν ξέρουμε την αλήθεια δηλαδή τι γίνεται στη χώρα μας στην ξεπουλημένη πατρίδα μας..

Κουβέντες πικρές

Η χώρα μας έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι. Εμείς οι Έλληνες αδιαφορούμε για κείνα που βλέπουμε γύρω μας. Η πίκρα της χαμένης με δανεικά πλούσιας ζωής, μας λείπει.
Τα νιάτα φεύγουν. Κι όποιος φεύγει δεν γυρίζει εύκολα μετά από χρόνια, γιατί εδώ όλα θα του είναι ξένα.
Από καιρό παρακολουθώ την πατρίδα μας να πέφτει να πέφτει. Οι Έλληνες πληγώνονται και οι εξουσιαστές απολαμβάνουν τα λύτρα της προδοσίας τους.
Κάθε μέρα στο κέντρο της Αθήνας το έγκλημα είναι παρών μα η εξουσία απούσα. Τα ελληνόπουλα δεν βρήσκουν δρόμους διαφυγής και οι έμποροί τα περιμένουν στη γωνιά.
Μα πιο πολύ από όλα με πληγώνει το κράτος και οι εξουσίες του. Οι βουλετές γίνονται βολευτές. Η Αστυνομία κυκλοφορεί ως τουρίστας και η δικαστική εξουσία έχει δυο δρόμους. Να είναι ίδια με την εκτελεστική ή να μείνει στο περιθώριο.
Σήμερα δυο γεγονότα τραυμάτισαν την ψυχή μου.
Πρώτον ο συνδικαλιστής που μας είπε πως οι χήρες των ανθρώπων που χάθηκαν στο τραγικό δυστύχημα του τραίνου δεν θα πάρουν σύνταξη.
Οικογένειες άφησαν πίσω, με μικρά παιδιά. Όμως κατά τον ΣΥΡΙΖΑ δεν δικαιούνται σύνταξης. Οι χήρες να μαζέψουν τον κώλο τους κατά τον βουλευτή και να πάνε να εργασθούν.
Που να πάνε βρε αρχικόπανε; Που θα βρουν εργασία; Ας πούμε ότι βρήσκουν μια με 550 ευρώ το μήνα, με τι θα πληρώσουν τη γυναίκα πουτ θα φροντίζει τα παιδιά.
Για τους λαθρομετανάστες έχουν λευτά για τους έλληνες όχι.
Ο παλιός νόμος έλεγε πως όταν κάποιος σκοτωθεί σε ώρα εργασία και ένεκεν αυτής παίρνει τη σύνταξη του θανόντος η χήρα και τα τέκνα σε ποσό ίσο η χήρα 70% και το υπόλλοιπο τα τέκνα.
Αυτά με το κοινωνικό κράτος που δίνει βοήθεια στους βουλευτές αλλά όχι στους φτωχούς.
Το ζήσαμε με την τρίτη σύνταξη που έδωσε το ΣΥΡΙΖΑ που;; Χα χα χα στους βουλευτές μας.

Τι θα φάμε το Μεγαλοβδόμαδο

Φασόλια σούπα η στο φούρνο με χόρτα.
Φακές σούπα η σαλάτα.
Σπανακόρρυζο, πρασόρρυζο ντολμάδες ορφανούς, γεμιστά.
Πίτες ορφανές χορτόπιτες κολοκυθόπιτες.
Μ Τετάρτη και Μ Παρασκευή, πατάτες βραστές, χαλβά, ελιές λουκούμια.
Γιαχνί, μελιτζάνες, ιμαμ, πιπεριές τηγανητές, πατάτες τηγανητές, ταραμοσαλάτα,
Το πρωί τσάι ή κακάο με λιές ψωμί η μαρμελάδα η χαλβά με ψωμί.
Ντοματοσαλάτα, μανιτάρια ψητά, ταραμοσαλάτα μελιτζανοσαλάτα, χόρτα βραστά.
Αγκυνάρες με κουκιά πατάτες καρώτα,αρακάς με λεμόνι.
Φακόρρυζο, ρυζότο, μακαρόνια με ωμή σάλτσα ντομάτας.
Βράζουμε τα μακαρόνια τα σουρώνουμε και βάζουμε στο μπλέντερ, ντομάτες με ρίγανη
και αλάτι μα’ι’ντανό, το ρίχνουμε πάνω από τα μακαρόνια.
Βάζουμε γύρω γύρω και ψητά μανητάρια ή ελιές.

Η Δημοκραρτία κάνει χάρες
Όπως γνωρίζετε στη Νεώτερη ιστορία της χώρας μας είχαμε μια δικτατορία.
Οι ένοχοι τιμωρήθηκαν και έμειναν στη φυλακή ακόμη και όταν δεν μπορούσαν να κουνηθού,
ή να αυτοεξυπηρετηθουν.
Έμειναν ισόβια έως θανάτου.
Και ήταν σωστό όμως η πολιτεία μας έχουν κόλπα. Ανθρωποι πολιτικοί που κατάκλεψαν το Δημόσιο
όπως βλέπουμε βγαίνουν έξω.Και αυτοί δικάσθηκαν ισόβια, έμειναν, χα, τι λες, βγαίνουν και σκοτώνουν όπως πριν καταδικασθούν.
Βγαίνουν έξω και φονιάδες μετά από λίγα χρόνια.
Το κράτος μας είναι ανάπηρο. Δεν μπορεί να είναι δίκαιο.
Το δίκιο είναι ελαστικό, όσο πληρώνεις τόσο χάνεται η τιμωρία.
Χωριό 80 κατοίκων κατελήφθη από 30 βούλγαρους κλέβουν αρπάζουν και έγιναν ο τρόμος των χωριανών.
Τι κάνει το κράτος μας; Κοιμάται.
7.265 ΑΦΜ χρωστούν 75.000.000.000 ευρώ.
Τι κάνει η πολιτεία μας, σφυρίζει αδιάφορα. Εύκολο είναι να τα πάρει από τους δικούς τους;
Έτσι θα τα πάρει από τους πολιτέκνους και τους συνταξιούχους.
Πρώτη φορά ΑΡΙΣΤΕΡΑ…..
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά