Μη χαίρεσαι φίλε μου

Πετρέλαιο εδώ αέριο εκεί και τα μάτια γέμισαν φψς κι ελπίδα.
Θα σωθούμε είπαν κάποιοι έτσι αόριστα. Θα εργασθούν τα παιδιά μας είπαν κάποιοι άλλοι.
Κάθησα κι εγώ ως βλαξ να ακούσω έναν πρώην υπουργό να λέει.
Τόσα βαρέλια εδώ τόσα εκεί κλπ κλπ κλπ.
Στον Καμπουράκη τα έλεγε άντε να ακούσω, δεν μπορεί κάτι θα πει.
Είπε πως όλες οι χώρες του Ιονίου και της Αδριατικής βγάζουν πετρέλαιο άρα έχουμε και μεις.
Έφερε παράδειγμα και τον Πρίνο.
Τώρα θα ακούσω τη σωτηρία της χώρας είπα μέσα μου και γυάλισε το μάτι μου.
Αραβία θα γίνουμε με πρίγκηπες να μοιράζουν χα’ι’μαλιά.
Περιμένω….ακούω….
Με σοβαρότητα ο πρώην υπουργός είπε πως από το κοίτασμα θα πάρει το Ελληνικό κράτος 130.000.000 δολάρια το χρόνο.
Τα έχασα η γριά. Δηλαδή για το ποσό αυτό θα καταστρέψουμε την Ελλάδα μας για πενταροδεκάρες;
Ουστ ρε. Θα χάσουμε τον τουρισμο τις καλλιέργειες για τούτο το ποσό;;;;
Και ήταν και περήφανος και είπε πως δικό του είναι το κατόρθωμα.
Μούτζωσα εγώ μην μουτζώνετε όλοι μαζί.
Τώρα γιατί ο Καντάφι είχε λεφτά για όλο τον λαό του και μεις θα πάρουμε 130.000.000 δολάρια μήπως όπως παλιά θα πάνε σε μεγάλες τζέπες;

Εθνική γιορτή 13 / 7

Αγαπητοί μου φίλοι σήμερα εορτάζουμε την εθνική μας εορτή ΄΄ΕΡΠΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ΄΄.
Δέκα επτά ώρες μόχθου,,,΄΄πράγμα απαράδεκτο΄΄ ο πρωθυπουργός της χώρας μας! εργάσθηκε δεν το πιστεύετε, γιατί;;;Ναι ρε για δέκα επτά ώρες εργάσθηκε την 13 / 7 / 2015 κάτω από τα χιτλερικά βασανιστήρια του Σόιμπλε και της παρέας του…Πού; Στην φίλη και αγαπημένη μας Ε.Ε.
Βέβαια δεν το ξεχνάς Έλληνα γιατί θες, δεν θες, σου το θυμίζουν τα κάπιταλ κοντρόλ,,, τα 99 χρόνια δέσμευση της χώρας για τους δανειστές, η πώληση των ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ, τα χρέος που μας βάλατε συμποσούμενο σε 85.000.000.000 ευρώ,,, και η πρώτη φορά διαφθορά των διορισμών της μάσας και της χάψας.
Ναι το ξέρω τα ίδια έκαναν και οι άλλοι μα όχι τόσα πολλά,,, με τόσο αγράμματους και άσχετους..
Κύριε πρωθυπουργέ μου, θέλουμε να κάνετε μνημείο τον έρπη σας να τον μουτζώνουν οι γενιές που θα έρθουν.

Αγιας Κυριακής

Πολλά εκκλησάκια της Αγίας Κυριακής έχουμε στα χωριά μας.
Στο χωριό μας το Πολύδωρο έχουν ένα εκκλησάκι σε χώρο που ήταν παλιό μοναστήρι.
Εκεί κάνουμε σήμερα πανηγύρι.
Η Αδελφότητα κάνει τη γιορτή κάνοντας το παραδοσιακό γιαχνί.
Σε μια πανέμορφη εκκλήσιά σε χώρο δενδροφυτευμένο, με τεράστια κιόσκια θα κάνουν τη θεία λειτουργία, τις αρτοκλασίες και μετά το γλέντι με φαγοπότι.
Χρόνια πολλά σε όλους μας με υγεία.

Αχ τέλος στις διαπραγματεύσεις

Τελείωσε ευτυχώς.
Αχ πάει τουλάχιστον προσώρας το γλυτώσαμε.
Για το Κυπριακό λέω, για όλες αυτές τις πιέσεις που κάνει η Τουρκία και που ο Κύπριος Πρόεδρος ήθελε να το κλείσει για να του δώσουν το ΝΟΜΠΕΛ. Άσε εκείνον τον απαράδεκτο Γ.Γ του ΟΗΕ που δεν ήταν μόνο τουρκόφιλος αλλά τούρκος.
Και τώρα τι θα γίνει;
Τώρα η μισή Κύπρος ως κράτος θα είναο στην Ε.Ε και σίγουρα οι τούρκοι δεν θα κάνουν ντου βάσει σχεδίου.
Έλληνες αν αγαπάτε την πατρίδα κάντε παιδιά Ελληνόπουλα.
Θα παρακολουθούμε τα γεγονότα και τα σοβαρά θα σας τα γράφομε.
Καλό Καλοκαίρι με αγάπη και υγεία.

Κίνητρα, κίνητρα

Λοιπόν όλοι θέλουν κίνητρα, για όλα.
Καλέ μου κτηνοτρόφε όταν κάθεσαι στον καφενέ και το μόνο που σε νοιάζει είναι η επιδότηση τι θες να κάνουν τα έρμα.
Και μη μου πεις τίποτε σε βλέπω στο χωριό να πίνεις και μόνο για άρμεγμα πας η για να σφάξεις παράνομα και να τα πουλήσεις όσο θες.
Σε βλέπω να δίνεις ακόμα τα δικά σου πρόβατα ή μέρος αυτών σε άλλον μη κτηνοτρόφο που παίρνει και αυτός επιδότηση. Εδώ κάποιοι σε βοηθάν. Αγαπητέ μου κτηνοτρόφε για να κάνεις αυτά βλέπω κάποιες φορές να περνάνε μπροστά μου, άγνωστοι! με μαύρες σακκούλες. Αλήθεια τι έχουν μέσα;;;; Μήπως έχουν μέσα κρέας; Έτσι δεν είναι; Μα για να σας καλύψουν ή να βοηθήσουν στα παραπάνω, πρέπει να δώσεις και συ το κάτι τι σας.
Μη μιλήσεις γιατί δεν θα βγεις κερδισμένος θα βγήτε πολλαπλώς χαμένος γιατί οι άλλοι θα τα φορτώσουν όλα σε σένα.

Βασίλειο Π Παυλίδην

Προς τον κύριον Βασίλειον Π Παυλίδην
Παράδεισον
18 /6 /2017
Αγαπημένε μου πατέρα, σήμερα λένε πως γιορτάζεις. Είναι λέει η ημέρα του πατέρα
Δεν θα σου πω χρόνια πολλά αυτά είναι για τη γη. Τώρα είσαι στην αιωνιότητα. Τώρα θα σου πω, μου λείπεις. Μου λείπει το χέρι σου, το πηδάλιο της ζωής μου. Ναι και άλλοι ήταν εκεί. Μάστορες και κάλφες χτίζουν τον άνθρωπο όπως και τα σπίτια. Και συ ήσουν ο αρχημάστορας
Πατέρα μου,εγώ ξέρω πως γιορτάζεις μέσα στην καρδιά μου κάθε μέρα.Γιορτάζεις γιατί κάθε μέρα είσαι στην καρδιά μου.
Αυτό γίνεται γιατί κάθε μέρα, κάθε ώρα, σε κάθε μου βήμα είσαι παρών, να με οδηγείς..
Πάντα μου κρατούσες το χέρι και οδηγούσες διακριτικά τα βηματά μου σε δρόμους που νόμιζα δικούς μου και ήταν οι δρόμοι που πριν εσύ είχες χαράξει για μένα.
Δεν θα σταθώ ποτέ στο πως έκανες μάθημμα τα πιο απλά της φύσης. Το πέταγμα της πεταλούδας ήταν φυσική.
Το νερό που τραγουδούσε στη βρυσοπούλα ήταν υδροστατική και οδηγούσε σε εκδρομή στους μύλους του Καρυωτιού.
Ακόμη και η αράχνη στον τοίχο του σπιτιού εκεί δεξιά στο χειμωνιάτικο ήταν μάθημα βιολογίας και ισορροποίας του βασιλείου που ο Θεός με σοφία έκανε.
Αγαπημένε μου πατέρα ελπίζω πως με συγχώρησες που πολλές φορές δυσανασχετούσα, όταν στεκόμασταν μπροστά στα αρχαία αγάλματα και επέμενες σε λεπτομέριες, όπως τα μάτια του Υνίοχου, τα χέρια του Δία καθώς ετοιμάζεται να ρίξει τον κεραυνό.
Θυμάμαι πόσο σοβαρά μου έλεγες. Αυτά τα μάρμαρα, αυτές τις πέτρες κάποιοι τις πελέκησαν για σένα στα έδωσαν για προίκα. Μην τα σπαταλήσεις, πρέπει να τα δώσεις στα παιδιά και τα εγγόνια σου. Και γω δυσανασχετούσα για το μεγάλο βάρος που έριχνες στις μικρές μου πλάτες.
Να δούμε τα μικρά ΄΄ασήμαντα΄΄ για μας εργαλεία του Ιπποκράτη στην πήλινη αναπαράσταση του τοκετού.Γιατρός, νοσοκόμα, ακουστικά, κουτάλες, κλπ κλπ
Τώρα που φτάνω στο τέρμα της ζωής μου, μιας ζωής πολύ ωραίας που εσύ ταχτοποίησες έτσι που κάθε τραύμα να είναι απλά μια γρατσουνιά. Αφού μου δίδαξες πως μπορώ να ακουμπάω όλα μου τα προβλήματα και προβληματισμούς στον Άγιο Θεό μας.
Σε θυμάμαι να ακουμπάς το αυτί σου πάνω στο σώμα της γης, εκεί στο Γκορύλα, και να ζητάς να το κάνουμε και μεις.
Το μεγάλο βουητό,που έρχονταν από τα βάθη των σπλάχνων της γης μας τρόμαζε. Και συ τότε αφού μας έδινες από μια καραμελίτσα μας μιλούσες για τους υπόγειους καταρράκτες που έχει το βουνό μας. Για τον Κωκκυτό ποταμό που θα βγει
κάτω στο χωριό μας την Κρυσταλλοπηγή που εμείς τη λέγαμε Κεφαλόβρυσο. Θα μας πεις πως έτσι το άγνωστο βουητό έδωσε τους μύθους των εκατόχειρων και των άλλων παιδιών της γης, που χτυπιούνται στα σπλάχνα της και προσπαθούσαν να βγουν έξω να πολεμήσουν τον Δία.
Θα μας μάθεις πως ο αγέρας στο βουνό είναι πολύ πιο καθαρός μα και πιο αραιός.
Και κει να το μάθημα περί αερίων μαζών.
Κάθε χορταράκι που τάραζε ο αέρας, κάθε χόρτο ξερό που χοροπηδούσε μέχρι να το πάρει ο λάκκος ήταν ένα μάθημα φυσικής.
Το ωραιότερο όμως μάθημα πατέρα ήταν το μάθημα της καλοσύνης και της αγάπης. Μας μάθαινες όλες αυτές τις μικρές ιστορίες που ο κάθε ένας μας, να θεραπεύει τις ανάγκες των συνανθρώπων μας όσο μπορεί….
Αγαπημένε μου πατέρα. Σου χρωστάω τα πάντα μα πιο πολύ αυτό το χαμόγελο της υπομονής και της επιμονής για όλα. Εκείνο το ΄΄ εσύ μπορείς΄΄ και μπορούσα τι περίεργο;;;
Κρατάω δυνατά μέσα στην ψυχή μου τα όνειρα που μου χάρισες.
Σε ευχαριστώ για ότι μου έμαθες και για κείνο ότι από τον ωκεανό των γνώσεων κατέχουμε μόνο ένα σταγωνόμετρο.
Μπαμπάκα μου, μου λείπεις.
Αν με βλέπεις και κλαίω συγχώρεσέ με. Δεν είμαι κλαψιάρα, πάντα έκρυβα τους πόνους και τα δάκρυά μου.
Εσύ όμως μου έλεγες,,, πως το κλάμα, μας ξεχωρίζει από τα άλλα πλάσματα του Θεού.
Καλή αντάμωση πατέρα μου.
Αποστολέας
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

Τα βότανα στη ζωή μας

Στο σπίτι μας τα παλιά τα χρόνια κρεμασνένα πάνω στις γρεντές κρέμονταν μάτσα από βότανα για όλες τις περιστάσεις. Βότανα θεραπευτικά καλωπιστοκά, αρτύματα. Ήτα μέσα σε άσπρα βαμβακερά πουγκιά.
Ήταν τόσα πολλά, για πρωινό, για τον πυρετό, για τον ύπνο, για τους πόνους της κοιλιάς,,,κλπ κλπ που σιγά σιγά ξεχάσθηκα. Η ΑΣΠΙΡΙΝΗ έδιωξε το θερμόχορτο και την ιτιά αν και η ασπιρίνη παράγεται από την ιτιά.
Τα διάφορα χημικά έδιωξαν τα αρτύματα και αρωματικά όπως τον κέδρο, τη ντιντιλίνα, την κουμαριά, τη μέντα, τα φροξυλάνθια, κλπ Τα καλλυντικά έδιωξαν τις κεραλοιφές και το ξέπλυμα των μαλλιών με νερό της βροχής και βότανα.
Αλλά και τα κινέζικα, το τσάι ο καφές μπήκαν στο πρωινό μας και ξεχάσθηκαν το τσάι του βουνού το φασκόμηλο, η τσουκνίδα, η μολόχα, το γα’ι’δουράγκαθο, το φλαμούρι, η κουμαριά, το βάλσαμο το δενδρολίβανο, η ρήγανη, η μέντα, κλπ κλπ
Τα βότανα τα έβραζαν μικρές ποσότητες χόρτου ας πούμε μια κουταλιά για δυο ποτήρια νερό. Τότε τα έβραζαν και τα έλεγαν βραστάρια.
Σήμερα όποιος μπει σε βιβλία βοτάνων ή σε στο διαδίκτυο θα βρει όλες τους τις ενέργειες.
Παλιά οι γιατρί έλεγαν να τρως αγκυνάρες κάνουν καλό στο συκώτι.
Το βάλσαμο < σπαθόχορτο > είναι σπουδαιο βραστάρι, λάδι η βάμμα..
Τα βότανα χάνουν τις ιδιότητές τους μετά από δυο χρόνια. Αν μπουν όμως σε κρασί με λίγο οινόπνευμα[ απόσταξης ] ή σε λάδι έχουμε τα θεραπευτικά λάδια ή τα θεραπευτικά βάμματα.
Οι γιαγιάδες μας οι αγράμματες τα φλούδια από τα λεμόνια τα πορτοκάλια τα κίτρα και τα νεράτζια αφού τα έπλεναν τα περνούσαν σε σπάγγο τα ξέραιναν και έριχναν μια δυο φλούδες στα τσάγια τους.
Οι φλούδες έχουν πολλές βιταμίνες.
Μην αγοράζετε φακελάκια μαζεύτε τα μόνοι σας. Προσεχτε με ένα ψαλιδάκι έτσι θα είναι πάντα εκεί και θα σας περιμένουν.
Φασκόμηλο, σιδερίτι, δάφνη, μέντα, μελισσόχορτο,, κουμαριά, γα’ι’δουράγκαθο, φλαμούρι, χαμομήλι, κέδρο,δάφνη, μυρτιά, τσουκνίδα, μολόχα, σουφροχόρτη, μουρτζελιά,,, φροξυλάνθια… Κρεμάστε τα ματσάκια σας σε μια κρεμάστρα και σερβίρετε στους φίλους σας γνώσια αρωματικά θεραπευτικά τσάγια,…Σε κάθε τσάι βάλτε και μια δυο φλούδες πορτοκαλιού.

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ
Αποτύπωση της ιδιοπροσωπίας του νεώτερου ελληνισμού.
Ένα υπέροχο βιβλίο έφτασε στα χέρια μου του συγραφέα κυρίου Γιώργου Καραμπελιά.
Το διάβασα με πολλή μεγάλη προσοχή. Βέβαια ΄΄η αφεντιά μου ως μαθήτρια προσπάθησε να κάνει μια μικρή συλλογή από τραγουδια του τόπου μας΄΄. Με πολύ καλά αποτελέσματα αφού οι γιαγιάδες μου δεν μου χάλαγαν χατήρι…Έχω δε στην κατοχή μου πολλά βιβλία που μιλούν για το δημοτικό τραγούδι αλλά και την λα’ι’κή μας παράδοση.
Άκουγα μικρή στο σπίτι μας να μας λένε.
Το δημοτικό τραγούδι και η παράδοση είναι η ιστορία του τόπου μας.
Πως θα μπορούσα να κρίνω τον κύριο Κατραμπελιά παρά βάζοντας τον ίδιο να μας πει.
σελίδα 20. << Και πάλι ένας Γάλλος, ο μεγαλέμπορος περιηγητής, Π. Α. Γκυς,σε βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε στο Παρίσι το 1771,καταγράφει το λα'ι'κό τραγούδι, τον κλήδονα κλπ...ενώ 1776, στη δεύτερη έκδοση δημοσιεύονται ως προσθήκη επιστολές της Ελισάβετ Λομάκα- Σινιέ ( Lhomaca-Chenier),της Κωνσταντινοπολίτισας,μητέρας του Αντρέ Σενιέ για τους ελληνικους χορούς . Ο Γκυς βρίσκει τους Έλληνες << όμοιους με τους προγόνους τους >>,υποστηρίζει πως οι σημερινοί Έλληνες ποιητές μπορούν να υμνούν τα ρόδα και την Άνοιξη όπως ο Ανακρέων , ενώ μπορούμε να βρούμε στα τταγούδια τους τις σπίθες μιας ποιητικής φλόγας που δεν έσβησε ποτέ>>. Και συνεχίζει << έχουμε δείξει μεγάλη περιφρόνηση για τους σημερινούς Έλληνες γιατί δεν τους έχουμε μελετήσει. Το βιβλίο εκδόθηκε από τις ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΈς ΕΚΔΟΣΕΙΣ το 2017 την επιμελήθηκε η Χριστίνα Σταματοπούλου και την Εικονογράφηση έκανε ο Νικόλας Δημητριάδης. Καλοτάξιδο το πολύ ωραίο σας βιβλίο, βιβλίο πολιτισμού του τόπου μας με πολλές ιστορικές αναφορές. Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά

ΦΩΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

Πέντε χρόνια οι φωτιές που άναψαν, οι πολιτισμένοι της δύσης, καίνε και καταστρέφουν χώρες, που φαίνεται πως πολλοί δεν τις υπολογίζουν παρά όπως τα πρόβατά τους για το σφαγείο.
Βέβαια η πολιτισμένοι έχουν βρει και καλύτερο σαδιστικό τρόπο δια πνιγμού λαών όπως της Ελλάδας μας. Δήμιοι οι Δανειστές μας. Αλήθεια πότε ο λαός μας δανείσθηκε;;;Ας πάμε στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική…
Η Λιβύη έπαψε να έχει υπόσταση κράτους. Φατρίες και γενιές σκοτώνονται μεταξύ τους, για την επικράτηση που θα έχει ως τέλος ως αποτέλεσμα την επικράτηση κάποιων που θα τους πάρουν τα πάντα μα θα τους επιτρέπουν να εργάζονται και να αναπνέουν. Τα άλλα θα τα έχουν οι αφέντες του κόσμου τούτου.
Πέντε χρόνια η Συρία καταστρέφεται, πέντε χρόνια την καιν, τη διαλύουν και της κουνάν το χέρι θέλουν να της επιβάλουν τις δικές τους θέσεις.
Πολλά χρόνια δεν μπορούν τα Η.Ε να βάλουν σε τάξη τους άτακτούς. Ο πολιτισμένος κόσμος γελά όταν σκοτώνει και καταστρέφει γιατί αυτός θα είναι και ο επισκευαστής των καταστροφών που κάνουν. Με τη φωτιά, πολλά ποτάμια χρήματος.
Τώρα άλλες φωτιές άναψαν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.Ο ΔΙΚΑΙΟΣ πολιτισμένος κόσμος με χέρια ματωμένα κοιτάει αδιάφορα την Κύπρο μας διαμένοντας στις πολυτελείς βίλες τους,[[καταπατώντας, κλέβοντας σπίτια αρχαιότητες, παλιά τους τέχνη κόσκινο.]] που τους χάρισαν οι ματωμένοι φονιάδες που υποτίθεται ότι κατακρινε…. ο ΟΗΕ … αλήθεια γιατί δεν εφαρμόζονται τα ψηφίσματά του;;;;
Άκουγα μικρή να λένε γιατί αργείς να λύσεις το άλφα η βήτα θέμα το ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ είναι;
Το ίδιο λέγανε και για τα Βαλκάνια και τρέμω όταν σκέτομαι τι έκανε ο πολιτισμένος κόσμος στη Γιουγκοσλαβία…είναι πολλά τα λευτά…
Με αυτές τις σκέψεις και με αυτόν τον φόβο πως οι φωτιές του πολέμου ανάβουν πλέον κατά παραγγελία των μυστικών υπηρεσιών, κρατών και χρηματιστών.
Τι μπορούμε να κάνουμε. Να γίνουμε ξανά έλληνες πατριώτες. Κάτω από τη Σημαία μας που φέρει το Σταυρό του Χριστού μας.
Πρέπει να αποκτήσουμε δύναμη όπως μας λέει ο μύθος του Αισώπου ή το αρχαίο ρητό. Εν τη Ενώση η ισχύς.
Οι εκκλησίες μας μας καλούν. Κάτω από την Σημαία μας με χαμόγελο πιασμένοι χέρι- χέρι. Και τούτη τη φορά θα νικήσουμε.
Η πατρίδα είναι δική μας, όχι σαν ιδέα μόνο,,, μα σαν τόπος που είναι θαμένοι οι προγονοί μας. Είναι η γλώσσα μας, οι πρόγονοί μας, εμείς,,, Είναι ο τόπος που χθες ήταν,,, το 1940-1945 που με το αίμα τους οι πατεράδες οι παππούδες πο μαννάδες μας πότισαν την γη για να ανθίσει το δένδρο της Λευτεριάς.
Εν τη Ενωση η ισχύς
Κάτω από το ΣΤΑΥΡΟ κάτω από τη γαλανόλευκη ΣΗΜΑΙΑ μας όλοι μαζί, με χαμόγελο και να είστε σίγουροι πως θα νικήσουμε…..
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.

Ο ΣΠΥΡΟΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΚΑ

Κάποτε εκεί στα 1988-1990 ο αείμνηστος Κώστας Μητσοτάκης θα πήγαινε και στην πόλη μας, την Παραμυθιά.
Θα έκανε εκεί μια στάση θα έβγαζε λόγο και θα έβλεπε τα μέλη της τοπικής οργάνωσης.
Τότε οι οργανώσεις των μεγάλων κομμάτων έσφιζαν από ζωή. Και οι νέοι των κομμάτων από πάθος.
Υπήρχαν οι οπαδοί Ο.Φ.Α, αυτοί που δίνουν την νίκη στα κόμματα και που κερδίζουν,,,τρόπαιο μια θέση στο δημόσιο,, και τώρα με το ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο γίνεται, για τις θέσεις στο Δημόσιο λέω.
Αυτοί οι ΟΦΑ σύμφωνα με τον όπου φυσσάει ο άνεμος της νίκης, εκεί πάνε. Και τα συν-πλην δίνουν την νίκη… ΜΕ όρους,, μια θέση στο δημόσιο …και την έπαιρναν ενώ οι πιστοί οπαδοί δεν,,,,,. υπήρχαν και οι οπαδοί ΟΥΦΟ Οι οποδοί ουφο μεταξύ των οποίων και η αφεντιά μου παλιά πίστευαν πως αυτά που έγραφαν τα κόμματα στα τεφτέρια τους ήταν σχέδια προς αποκατάσταση της Ελλάδας μας σαν κράτος δικαίου και λοιπών δημοκρατικών εξεργασιών. Μπα… Μπαμπάκια που έλεγε ένας μπάρμπας μου….
Υπήρχαν και οι άλλοι που πίστευαν ή που από οικογενειακή παράδοση είχαν ταμπέλα που έγραφε το τι ψηφιζες. Αυτοί ήταν οι παραδοσιακοί που τα κόμματα τους είχαν στην τσέπη τους και ήταν αυτοί που εργάζονταν με πάθος για το κόμμα τους.
Αυτοί έπαιρναν από το κόμμα τους το παράσημο της ανοιχτής παλάμης. Ευτυχώς τώρα ελπίζω πως τούτο το φαινόμενο θα λείψει από την πολιτική μας ζωή.
Ο Σπύρος τότε ένα παιδί 10-14 χρονών με καταγωγή από οικογένεια αριστερή, με πολλές περγαμηνές βρέθηκε στην Αθήνα όταν ο πατέρας του περνούσε μια οικονομική κρίση. Εκεί έμειναν πέντε χρόνια. Δεν τους χώραγε ο τόπος και γύρισαν πίσω στην όμορφη πόλη μας. Ο Σπύρος τώρα ήταν μεγάλος έφηβος…
Εκεί στην Αθήνα μέσα στις οικογένειες των δεξιών θείων του από τη μάννα του, θαύμασε τον Έβερτ τον Μητσοτάκη και μετά δεν ξέρω τι.Έγινε οπαδός της ΝΔ και τι να έκανε το παιδί,,,Άκουσε έμαθε για την αστική Δημοκρατία και του άρεσε.
Έγινε λοιπόν μέσα του ο θαυμασμός για τα σόγια από της μάννας του ςΓιωσγίτσας και όταν γύρισαν στην Παραμυθιά εντάχθηκε στις τάξεις της ΝΔ. Χαρά στα γραφεία της ΝΔ να έχουν δίπλα τους τον Σπύρο. Μελος επιφανούς οικογένειας, ο παππούς του Αριστερός με βαθμούς στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, με εξορίες θέλησε να επέμβη. Αυτό όμως δεν ήταν εφικτό.
Ο Σπύρος πίστευε και θαύμαζε την θεία του την Αθηνά που τον βοήθαγε και στα μαθήματα, και όλες τις οικογένειες του σογιού της άλλης πλευράς. Μπορεί ο ένας παππούς να ήταν όποιος περιγράψαμε μα ο άλλος ήταν αξιωματικός της Ελλάδας πριν γίνει Ελληνικό. Ήταν μετά στον ΕΔΕΣ και είχε οργανώσει τάγμα εθελοντών ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ. Διάλεξε με την Αθηνά και τον Βασίλη.
Περιοδίες προεκλογικές προέδρου της ΝΔ σε όλη την Ελλάδα.
Θα έρχονταν ο Μητσοτάκης. Στα γραφεία της ΝΔ. Χαμός. Εκεί ο Σπύρος να τρέχει να κάνει ότι του ζητούν. Του ήρθε του Σπύρου μια ιδέα και την είπε.Θα φέρω δάφνη θα στρώσω όλο το δρόμο όπου θα πατήσει ο πρόεδρος.
Καλή ήταν όμως ήθελε πολύ κόπο.
-Ποιος θα το κάνει αυτό ρε Σπύρο;
-Εγώ είπε ο Σπύρος.
Θα κόψω πολλή δάφνη θα την κουβαλήσω με το φορτηγό του πατέρα και θα τη στρώσω με τα παιδιά εκεί που θα περάσει και θα πατήσει ο αρχηγός. Θα στολίσω και τον τόπο που θα μιλήσει ο αρχηγός.
Πήρε το αυτοκίνητο του πατέρα του το οικοδομικό, και βουρ για το βουνό. Έκοψε με πριόνι που του έδωσε κάποιος βουνά από δάφνη.
Την κατέβασε στην Παραμυθιά, και την έστρωσε μαζί με τα παιδιά της ΝΔ εκεί που θα πέρναγε ο αρχηγός. Αφισοκόλλησαν,κουράσθηκαν μα ήταν όλα καθώς πρέπει.
Ας ίδρωσε, κουράσθηκε, όμως έλαμπε από χαρά και ευτυχία. Άριστος οδηγός και το φορτηγάκι έκανε το θαύμα του κουβαλώντας τόνους δάφμνης μαζί με το μεράκι του Σπύρου.
Τέτοια υποδοχή έκαναν το Κ Μητσοτάκη, σαν αυτή, που έκαναν στους ήρωες του 1940 όταν γύριζαν νικητές.
Πουθενά δεν είχε δει τέτοιες τιμές ο Κ. Μητσοτάκης. Στάθηκε ο Σπύρος δίπλα στον πρόεδρο της τοπικής οργάνωσης έπιασε το χέρι του Μητσοτάκη και μες την καλή χαρά.Του είπε και κάποιες κουβέντες ο πρόεδρος και ήταν πολύ περήφανος για τον πρόεδρο και για το έργο του.
Εκεί σε μια στιγμή ο Κ Μητσοτάκης του είπε. Σπύρο, αν έρθεις στην Αθήνα να έρθεις να με βρεις.
Το έδεσε κόμπο ο Σπύρος και όταν έγινε πρωθυπουργός ο Κ Μητσποτάκης και κάτι χρειάσθηκε κάποιος από τη ΝΔ ανέλαβε να το τακτοποιήσει.
Γελασαν οι άλλοι. Τι γελάτε ρε; Δεν έχετε εμπιστοσύνη στον αρχηγό. Δεν του είπαν τίποτε….

Ήρθε στην Αθήνα, πήγε στην Βουλή. Ζήτησε τον πρωθυπουργό. Του είπαν δεν είναι εδώ ο πρωθυπουργός.
θυμώνει ο Σπύρος με τους βλάκες που δεν ξέρουν το καλό του αρχηγού που έγινε πρωθυπουργός με τις ψήφους όλων αυτών που πριν τις εκλογές τους έσφιξε το χέρι και τους έταξε λαγούς με πετραχείλια.
Μέσα ήταν το καταλάβαινε. Αλλά αυτοί στην πόρτα ήταν πολύ άγριοι.
Ρωτάει που θα βρει τον Κ Μητσοτάκη τον πρωθυπουργό και του δίνουν τη διεύθυνση του σπιτιού της Γλυφάδας.
Έτσι τον ξεφορτώθηκαν.
Λεφτά δεν είχε πολλά έτσι δεν ξέρω πως τα κατάφερε και βρέθηκε στο σπίτι του Κ Μητσοτάκη.
Να πάλι εκεί οι φρουροί να μην το αφήνουν να μπει.
Βάζει τις φωνές ο Σπύρος. Ποιοι είστε σεις ρε που δεν με αφήνετε να δω τον αρχηγό μου.
-Δεν είναι εδώ, είναι στη Βουλή.
-Εδώ είναι, μου είπαν στην βουλή και τώρα μόλις έφυγα και δεν είδα να έρχεται η πομπή με τα αυτοκίνητα μου λέτε ψέματα.
Προσπάθησαν να τον διώξουν, φωνές ο Σπύρος, δέκα φορτηγά δάφνη κουβάλησα ρε, για τον αρχηγό μας και δεν με αφήνετε να τον δω; Ποιοι είστε σεις ρε….
Πασόκια είστε και του κάνετε σαμποτάζ.ΠΑΣΟΚΙΑ ΠΑΛΙΟΠΑΣΟΚΙΑ…
Μη με ρωτάτε που τα βρήκε όλα αυτά. Εκείνο που ξέρω είναι πως από τη φασαρία κι ένω τον έσπρωχναν φάΝηκε η Μαρίκα.
Με το που είδε το Σπύρο κατάλαβε πως ήταν ένα παιδί μόνο. Της άρεσε το καθαρό και αθώο πρόσωπό του. Έδωσε εντολή να τον αφήσουν και η Μαρίκα με το Σπύρο περπάτησαν για το σπίτι. Τότε η Μαρίκα περπατούσε με μπαστούνι.
Του είπε αν θέλει να πιει κάτι.
Με τη σιγουριά του ανθρώπου που βρήσκεται μέσα σε φίλους του, παράγγειλε καφέ πραπέ.
Του έφεραν καφέ, βουτήματα, όχι ντολμαδάκια δεν ζήτησε αλλά του έφεραν και γλυκό και τον ρώτησε η ίδια η Μαρίκα από που είναι, τι θέλει και πως του φέρθηκαν στην Βουλή.
Ένοιωσε ο Σπύρος σαν το σπίτι του. Να σαν να ήταν στη θεία του. Της λέει το πρόβλημα δεν θυμάμαι τι και της μιλάει και για την οικογένειά του. Πρόεδρο γυναίκα έχει η τοπική στο Μενίδι τη θεία του τη Βιργινία. Πρόεδρος και ο ξάδερφός του ο Δημήτρης, πρόεδρος νομαρχιακής ο ξαδερφός του ο Χρήστος να έτσι όλοι γύρω στον πρόεδρο… Δεν ζήτησε για την αφεντιά του τίποτε.Για άλλον ήταν η χάρη…
Είχε να το λέει πως η Μαρίκα ήταν σαν τη μάννα του. Καλή ευγενική χαμογελαστή και κουβεντιαστού.
Πόσα δεν τον ρώτησε για την Παραμυθιά για τον τόπο του για κείνον. Τότε δούλευε οικοδομή με τον αείμνηστο πατέρα του το Δήμο μέλος του ΚΚΕ.
Στο χρόνο που ο Μητσοτάκης ήταν πρωθυπουργός, τα σόγια φρόντισαν ο Σπύρος να βρει εργασία στο Δημόσιο. Ήταν και είναι πολύ καλό οδηγός έτσι τον έβαλαν οδηγό στην Νομαρχία. Στη αρχή σε κάποιο φορτηγάκι.
Έχει πολλή καλή ψυχούλα, τον είδε ο νομάρχης και τον πήρε οδηγό του στη λιμουζίνα. Ο Νομάρχης, τον είχε πάντα κοντά του σε όλες τις μετακινήσεις του. Για τον Σπύρο, αυτό ήταν σαν όνειρο. Κάθονταν στο γραφείο κι ας είχε τελειώσει τη δουλειά του μήπως τον χρειαστεί ο νομάρχης. Όμως το όνειρο χάθηκε και στη θέση του μπήκε μια μαύρη γυαλιστερή μερσεντές. Έτσι άφησε τη δουλειά του και έφυγε για τη Γερμανία. Παντρεύτηκε και έχει ένα υπέροχο αγόρι τον Δημήτρη.
Η ζωή γενικά δεν του πήγε καλά. Τι να κάνουμε άλλος εδώ κάνει κουμάντο.
Η δουλειά είχε χαθεί. Οι άνθρωποι που χάνουν την ελπίδα τους αλλάζουν, αφήνονται, χάνονται . Έτσι και ο Σπύρος. Τώρα πότε εργάζεται πότε όχι. Δεν τον ρωτάω τι πιστεύει τι ψηφίζει.
Ξέρω πως αν διαβάσει αυτά που γράφω θα σας πει για το παραμύθι που δεν νομίζω να έχουν ζήσει πολλοί στο σπίτι του Μητσοτάκη, ώρες φιλίας με τη Μαρίκα.
Η Μαρίκα, είδε την ψυχή του Σπύρου, την αγάπη για τον αρχηγό και τον τίμησε όπως τους επίσημους προσκεκλημένους της. Μια ώρα τα έλεγαν με τη Μαρίκα, τετ α τετ, στο καθιστικό τους σπίτι.Τον κάλεσε όταν έρχεται στην Αθήνα να πηγαίνει να τη βλέπει…να σαν τα παραμύθια κάτι…
Την Μαρίκα τη γνώρισα κάποτε από κοντά. Δυναμική, καταδεχτική, χαμογελαστή..Νομίζω πως ήταν ο Στύλος του Κ Μητσοτάκη.
Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά.